Δεν το καταλαβαίνουμε, και όμως, ως κοινωνία, νοσούμε θανάσιμα.

H δήλωσή μου αυτή είμαι σίγουρη πως σε πολλούς φίλους δε θα αρέσει. Όμως, ως Ελληνίδα, είμαι υποχρεωμένη να εκφραστώ με παρρησία. Και αυτό θα πράξω!
Δεν το καταλαβαίνουμε, και όμως, ως κοινωνία, νοσούμε θανάσιμα. Βιώνουμε ηδονικά μέσα μας -και αυτό με ανησυχεί περισσότερο- έναν πολιτικό κανιβαλισμό: την ψυχοπάθεια του κοινού της αρένας, που μας οδηγεί, βήμα το βήμα, πιο βαθιά στη φυλακή μας, η οποία χτίζεται από τους ντόπιους και ξένους δυνάστες μας αργά, μεθοδικά και αδυσώπητα.....
Λέμε πως είμαστε θιασώτες της Ελληνικής Φιλοσοφίας, αλλά οι αξίες, τα διδάγματα, το ήθος, η ευγένεια, η ανδρεία και η αναμέτρηση με τον ισοδύναμο και όχι με τον αδύναμο και τον πρεσβύτερο δε μας λένε τίποτα τελικά. Κι εγώ δε συμφωνώ σε πάρα πολλά με τη Λιάνα Κανέλλη ή με τη Δούρου. Και τι θα πει αυτό; Δε συμφωνούμε και... σκοτώνουμε; Δε συμφωνούμε και γνωρίζοντας τη μυϊκή μας δύναμη χτυπάμε άνανδρα; Δε συμφωνούμε και γινόμαστε χριστιανοί; "Πίστευσον ή σε φονεύω"; Αυτό είμαστε; Αν αυτό είμαστε, τελικά, τότε, λυπάμαι, αλλά τίποτα δεν καταλάβαμε από την πνευματική κληρονομιά των προπατόρων μας. Νομίζετε ότι θα είχε μείνει ως τόσο μέγας στις μνήμες μας ο Λεωνίδας αν είχε χειροδικήσει εναντίον των γερόντων της Σπάρτης που δεν του έδιναν το δικαίωμα να πάρει το στράτευμα και να χτυπηθεί με τους Πέρσες; Κι αν είχε λόγους να οργιστεί εναντίον τους ο Λεωνίδας, όταν οι εχθροί ήταν προ των πυλών! Νομίζετε ότι ο Αχιλλέας θα είχε θεωρηθεί ως ο ευγενέστερος των ηρώων αν δεν είχε υπερασπιστεί την Ιφιγένεια ενάντια στα συμφέροντα των Αχαιών και των Δαναών; Νομίζετε ότι θα είχαμε πρότυπα να μεταλαμπαδεύσουμε σ' ολάκερη τη γη, αν όλοι αυτοί οι μεγάλοι πρόγονοι δεν είχαν αυτή τη στάση κι αυτό το ήθος, πρώτοι, αν όχι μοναδικοί αυτοί ανάμεσα σ' όλους τους ανθρώπους. Εμείς διδάξαμε την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Γι' αυτό... Δε με ενδιαφέρει αν οι άλλοι -όλοι όσοι αλλοιθωρίζουν προς αλλότριες ιδέες, διεθνιστικώς σκεπτόμενοι- είναι σωστοί ή λάθος, αν είναι κόσμιοι, αισχροί, υβριστές, ανάγωγοι, φαύλοι ή απρεπείς... Με ενδιαφέρει, όμως, αυτό: όσοι εμφορούνται από τα ελληνικά ιδεώδη και διατείνονται ότι αυτός είναι ο σκοπός της ζωής τους, ΕΙΝΑΙ ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να δείξουν ότι δεν είναι ίδιοι με τον πολιτικό εκφυλισμό, με την πάνδημη συτή αισχρότητα. Αν η επανελλήνιση που οραματιζόμαστε, αντί να μας οδηγεί σε ανελικτικούς και ηρωικούς δρόμους, μεταβάλλεται εντός μας σ' αυτή τη βαρβαρότητα που είδαμε σήμερα, τότε ελπίδα καμιά δεν υπάρχει για το αύριο και καλύτερα οι Θεοί να λήξουν τον κύκλο..
Ντορέτα Πέππα