Συγχώρεση.

Μικρή μου κόρη, αδερφή, εγγόνα και -έτσι κι αλλιώς- μαρτυρική Μυρτώ,
επίτρεψέ μου κοριτσάκι μου, νά’ρθω και να διακόψω, τον τεχνητό σου ύπνο.
Επίτρεψέ μου βασανισμένο μου παιδί, να μπώ απρόσκλητος, στην αναγκαστική σιωπή σου.
Επίτρεψέ μου, πυρπολημένη μου καρδούλα, να.....
βεβηλώσω την άσηπτη λευκότητα,
της παγερής Μονάδας και της ζεστής ψυχούλας σου.
Δυό λόγια μόνον, θέλω να σου πώ. Δυό μόνον, λόγια.
Μέσα στον επιβεβλημένο ύπνο σου, προσπάθησε να με ακούσεις, μικρή Μυρτώ μου.
Προσπάθησε ν’ακούσεις τις προσευχές όλων μας, μαζί και την δική μου.
Προσπάθησε να νιώσεις, την θεριεμένη δύναμη της καρτερικής μανούλας σου.
Προσπάθησε να νιώσεις και να δείς, τα άχραντα τα χέρια της Παναγιάς, της Παρθένας,
της Παντάνασσας και Γιάτρισσας, που δακρύζει πλάι στον δικό σου, μαρτυρικό Σταυρό.
Νιώσε τη λύτρωση της πληγωμένης σου καρδούλας, μέσα απ’αυτά τα δάκρυα, τα ευλογημένα.
Μυρτώ μου, αύριο τη γιορτάζουμε, την Παναγιά.Την Δέσποινα. Τη Μάνα μας. Αυτήν που
μέσα στον απόλυτο μητρικό της πόνο, άκουσε το κομματιασμένο σπλάχνο της,
να ζητάει συγχώρεση, γιά τους βασανιστές και τους φονιάδες του.
Αυτό λοιπόν ήρθα και γώ, γονατιστός να σου γυρέψω, κόρη μου Μυρτώ. Συγχώρεση.
Συγχώρεση γιά μένα, που ολιγώρησα. Συχώρεση γιά μένα, που αδιαφόρησα .
Συγχώρεση γιά μένα, που με αφέλεια αγνόησα τα εύγλωττα σημάδια, της σήψης μου.
Συγχώρεση γιά μένα, που δεν έκανα ΟΤΙ περνούσε απ’το χέρι μου, γιά να μπορέσεις
ν’αποφύγεις τα πιό σκληρά κι απάνθρωπα διδάγματα, της κοινωνίας που σου έφτιαξα.
Συγχώρεση, που δεν σε βόηθησα να προλάβεις, το πρώτο αθώο χάδι του Ερωτα,
την ΘΕΙΑ γεύση , του πρώτου άδολου φιλήματος. Συγχώρεση, που βίωσες στρεβλά
κι απάνθρωπα, την σπουδαιότερη, την ιερότερη, την πιό ευλογημένη αποστολή σου.
Σε κούρασα παιδί μου. Σε κούρασα, το νιώθω. Μα πρίν σ’αφήσω ήσυχη στον
γιατρικό σου λήθαργο, μιά τελευταία ικεσία , επίτρεψέ μου: Ζήτα στον Παντοκράτορα,
ζήτα στην Παναγιά τη Γιάτρισσα, ζήτα και από τον γιά όλους Μαρτυρήσαντα,
να βρείς τη δύναμη να συγχωρέσεις, όλους αυτούς που δεν βρήκαν μιά έστω λέξη
να ειπούν, γιά το ΚΤΗΝΟΣ με το οποίο σου επέβαλαν να συμβιώσεις. Οσο γιά το ΚΤΗΝΟΣ,
δεν χρειάζεται να σ’εκλιπαρήσω. Γιατί είμαι βέβαιος , πως ΗΔΗ το συγχώρεσες.

Σέβας , ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ.

http://averoph.wordpress.com/