Πρώτη έκδοση 2008 Μόναχο Γερμανίας.
Αφιερωμένο στον πρώτο μου εγγονό ΜΙΡΟ ΣΑΚΗ.
ΤΑ ΜΠΛΟΚ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΝΑ ΓΡΑΦΟΥΝ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΑ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ.....
Δημοσιεύω ένα μέρος από αυτό το βιβλίο που πολλοί καλά θα καταλάβουν πάρα πολλοί. Σήμερα πήγα με το αυτοκίνητο τον εγγονό μου στο αεροδρόμιο Μακεδονία στη Θεσσαλονίκη
και μόλις γύρισα. Περάσαμε από το ΖΑΜΠΟ και μου αγόρασε ένα τσακμάκι για να βλέπω το βράδυ έναν βάτραχο που παραχώσαμε στο οικόπεδο γιατί τον πάτησε ένα αυτοκίνητο
έξω στο δρόμο. Κάθε βράδυ κοιτούσε τον βάτραχο και του έδεινε νερό λέγοντας ότι εμείς δεν έχουμε νερό, θα έρθει αύριο. Το πόσιμο νερό είναι κομμένο 3 μήνες.
Τον βάτραχο τον θάψαμε και αυτός πριν φύγει άφησε τα καλοκαιρινά του τα παππούτσια που τα πήρε φέτος, αλλά του χρόνου δεν θα τον κάνουν. Μου είπε να μην πάρω τα
παππούτσια από εκεί γιατί λέει να κάνουν συντροφιά τον βάτραχο στο σπίτι, τον οποίο βάτραχο έχει δώσει το όνομα Σπύρο.
Τώρα στο βιβλίο εν περιλύψει.
ΜΕ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ ΜΙΛΩ.
Πρόλογος εν περιλύψει.
Μέσα από τους στίχους μου, θα προσπαθήσω να μιλήσω, να γράψω και να περιγράψω την λαχτάρα που έχει ο κάθε παππούς να μιλήσει με τα εγγόνια του, πριν η ώρα έρθει.
Ο παππούς ζει μέχρι που ζει ο εγγονός και τότε πεθαίνει όπως ζει και ο δικός μου παππούς Θανάσης.
Προσπαθώ να τα μιλήσω και δεν ξέρω αν με καταλάβουν, αλλά το το ελπίζω να καταλάβουν κάποιοι άλλοι που είναι και υπεύθηνοι για την κατάντια της πατρίδας και την διάλυση
που έπαθε η ελληνική οικογένεια και γενικά η κοινωνία. ΕΙΝΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΧΟΛΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΟΥΚΛΑ ΠΟΥ ΚΟΛΛΗΣΕ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ.
ΚΡΑΤΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΘΡΕΨΕΙ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ, είναι καλύτερα να τους σκοτώνει παρά να τους ξεπουλάει στα ξένα σκλαβοπάζαρα και καλά θα ήταν να έκανε αυτό που
έκανε ο βασιλιάς της Σπάρτης ΛΥΚΟΥΡΓΟΣ που έριχνε τους ανάπηρους μέσα στο λάκκο τον γνωστό Ταύγετο.
Ναι είναι πολύ καλύτερα κάποιον να τον φάνε τα άγρια θηρία, παρά να τον αδικήσει η ΑΤΙΜΗ ΚΡΑΤΙΚΗ ΣΦΡΑΓΙΔΑ, η οποία είναι χειρότερη και από την δηλητηριασμένη ΟΧΙΑ.
ΜΕ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ ΜΙΛΩ.
Ασχολούμε με το γραψιμο από μικρό σταλιά παιδί των δώδεκα και κάτι, τότε που στα μάτια έτρεχε το δάκρυ, σαν τελείωσα το δημοτικό σχολειο της τότε ΚΟΥΡΣΟΒΑΣ και σήμερα
ΤΟΞΟ ΠΙΕΡΙΑΣ και μετά αμέσως οικότροφος για τέσσερα χρόνια στο ορφανοτροφείο Παπάφη στην Θεσσαλονίκη όπου μαθήτευσα την τέχνη του μηχανοτεχνίτη και από εκεί στην
καταραμένη ξενιτιά, στην ξένη γη για πάντα. ΣΤΗΝ ΤΟΤΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΚΑΚΙΑ ΚΑΙ ΡΟΥΦΙΑΝΑ ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΜΙΣΟΥΣΑ ΑΛΛΑ ΕΓΙΝΕ ΤΕΛΙΚΑ Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ.
ΣΑΡΝΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΞΕΝΙΤΙΑ.
ΣΑΡΝΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΞΕΝΙΤΙΑ
ΣΑΡΑΝΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΞΕΝΑ
ΕΛΙΩΣΕ ΤΟ ΚΟΡΜΑΚΙ ΜΟΥ
ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ.
ΠΗΓΑ ΝΑ ΒΡΩ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΜΟΥ
ΕΚΕΙ ΣΤΑ ΜΑΥΡΑ ΞΕΝΑ
ΜΑ ΓΥΡΙΣΑ ΣΤΟΝ ΤΟΠΟ ΜΟΥ
Μ ΑΣΠΡΑ ΜΑΛΛΙΑ ΚΑΙ ΓΕΝΙΑ.
ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΓΕΡΑΣΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ
ΙΣΩΣ ΑΦΗΣΩ ΚΟΚΑΛΑ
ΚΑΙ ΣΩΜΑ ΕΚΕΙ ΠΑΝΩ.
Και θα κλείσω με τον στίχο που αφιερωσα στον εγγονό μου, απ όπου βγήκε και το τίτλος του βιβλίου.
ΜΕ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ ΜΙΛΩ.
Με τα εγγόνια μου μιλώ
κάθομαι και δακρύζω
για να τους πω τι πέρασα
χίλιες φορές δακρύζω.
Εγώ μιλώ κι αυτά τηρούν
εγώ μιλώ κι αυτά γελούν
εγώ μιλώ κι αυτά τηρούν
και με απορία με κοιτούν.
Είστε μιρκά, πολύ μικρά
δεν πέρνεται χαμπάρι
τα βάσανα που πέρασα
αγέρας ας τα πάρει.
Γιατί παππού, γιατί παππού
μα τάπες μπερδεμένα
τόσα πολλά που πέρασες
θα τάχεις πια χαμένα.
Αυτό ήταν ένα μέρος από το βιβλίο που είναι γύρω στις 150 σελίδες και θα μπορούσα όλες να τις γράψω, αλλά δεν θέλω να κουράσω τους τυχόν αναγνώστες μου οι οποίοι
είναι πάρα πολλοί ΑΛΛΑ ΠΟΙΟ ΠΟΛΛΟΙ ΤΑ ΠΟΝΕΜΕΝΑ ΠΑΠΠΟΥΔΙΑ που έχουν παιδιά και εγγόνια στην ξενιτιά και έρχονται κάθε χρόνο για ένα μήνα το καλοκαίρι όπως έκανα
και εγώ για σαράντα χρόνια να βλέπω τον παππού Θανάση που έφυγε μια νύχτα χωρίς φεγγάρι, αλλά για μένα ζεί στην σκέψη μου και θα ζει για όσο εγώ καιρό ζω και τον
αγέρα αναπνέω ακόμα.
Ο εγγονός μου ΘΑΝΑΣΗΣ που πήγε φέτος για δέκα μέρες στην ΚΡΗΤΗ στα ΧΑΝΙΑ και χόρεψε κρητικά πετοζάλια και η ορχήστρα του χάρισε ένα ακορνεόν και αυτός ήρθε με το
κρητικό ζουνάρι και τήν μαύρη λουρίδα στο κεφάλι. ΟΤΑΝ κατέβηκε στο σταθμό Κατερίνης μου λέει..ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΚΡΗΤΙΚΟΣ.
Βέβεα έχει και φιλαράκια κρητικά στην ΦΙΛΛΑΝΔΙΑ...στον φιλο τον ΜΑΝΟΛΗ ΣΤΟ ΟΥΛΟΥ...Πολλά χαιρετίσματα φίλε Μανόλη από την ΜΑΝΑ ΚΡΗΤΗ και να χορέψουμε πάλι όταν ανταμώσουμε καμιά βολά...εσύ έχεις τους γονείς σου στην Κρήτη και τα εγγόνια τους πάνε εκεί κάθε καλοκαίρι...Χαιρετισμούς στον ελληνοφιλλανδικό σύλλογο του ΟΥΛΟΥ.
ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ...αλλά η ελληνική πρεσβεία του ΕΛΣΙΝΓΚΙ τους έχει εγκαταλέιψει μια για πάντα. Τα χριστούγεννα ίσως ανταμώσουμε φιλαράκια μου.
ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΠΠΟΥΔΙΑ ΤΑ ΠΟΝΕΜΕΝΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΑΔΙΑ ΚΑΙ ΕΓΓΟΝΙΑ ΣΤΑ ΞΕΝΑ...και τα άλλα τα παππούδια που γυρίζουνε στα ξένα.
ΠΑΠΟΥΔΙΑ ΠΟΝΕΜΕΝΑ
ΜΕ ΜΑΤΙΑ ΔΑΚΡΥΣΜΕΝΑ
ΚΑΙ ΣΤΗΘΕΙΑ ΠΟΝΕΜΕΝΑ
ΓΥΡΙΖΟΥΝΕ ΣΤΑ ΞΕΝΑ..
Αυτό αφιερώνω σ αυτά τα παππούδια Ο ΠΑΠΠΟΥΣ ΘΑΝΑΣΗΣ.
ΜΕ ΤΑ ΕΓΓΟΝΙΑ ΜΟΥ ΜΙΛΩ
ΚΑΘΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΑΚΡΥΖΩ
ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥΣ ΠΩ ΤΙ ΠΕΡΑΣΑ
ΧΙΛΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΔΑΚΡΥΖΩ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου