Άρθρο του Πρώην Εισαγγελέα κ. Ιωάννη Σακκά

Η ΠΟΝΗΡΙΑ ΤΩΝ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ ΓΙΑ ΣΥΣΤΑΣΗ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΡΘΡΟΥ 68 §2 ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΤΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ ΕΝΩ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΑΡΑΓΡΑΦΗΣ ΤΗΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΠΕΡΙ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ (ΚΑΚΟΥΡΓΗΜΑ)

Με το άρθρο 68§2 του Συντάγματος (γενική συνταγματική....
διάταξη) ως αναθεωρήθηκε με το Ψήφισμα της 6/4/2001 της Ζ΄Αναθεωρητικής Βουλής και σε συνδυασμό με τα άρθρα 144-149 του Κανονισμού της Βουλής (Κεφ Δ Περί εξεταστικών Επιτροπών), ύστερα από πρόταση του 1/5 του όλου αριθμού των βουλευτών, ήτοι επί 300 βουλευτών μετά από πρόταση 60 βουλευτών για σύσταση εξεταστικής των πραγμάτων επιτροπής, η Ολομέλεια της Βουλής και μετά από θετική πλειοψηφία των 2/5 του συνόλου των βουλευτών, ήτοι 120 βουλευτών η Βουλή μπορεί να συστήσει την Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια, ήτοι να ελέγξει για πολιτικές και ποινικές ευθύνες Πρωθυπουργών, Υπουργών, Υφυπουργών από 4-10-2009 έως 6/5/2012 (περίοδος ΙΓ Βουλής) και από 7/5/2012 έως 17/6/2012 (Περίοδος ΙΔ Βουλής).
Όμως πρακτικά η αργή διαδικασία Εξεταστικής Επιτροπής του.

άρθρου 68 του Συντάγματος δεν μπορεί να αποδώσει σε αυτό το χρονικό σημείο γιατί ήδη βρισκόμαστε σε προχωρημένο χρονικό στάδιο στις 5-9-2012 (Περίοδο ΙΕ Βουλής) και στις 1/10/2012 (Πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου) περνάμε στη Β Τακτική Σύνοδο της ΙΕ Βουλευτικής Περιόδου (βλέπε άρθρο 64 §1 Συντάγματος η πρώτη Δευτέρα Οκτωβρίου αποτελεί χρονικό σημείο έναρξης Τακτικής Συνόδου). Η πρόταση για Εξεταστική Επιτροπή για τα Μνημόνια έπρεπε να είχε γίνει άμεσα με την ψήφο εμπιστοσύνης στην Κυβέρνηση και να ξεκινήσει άμεσα το έργο της ώστε μέχρι 30/9/2012 να υπάρχει πόρισμα. Έτσι έχουμε την πονηρή αργοπορία των Βουλευτών Συμπολίτευσης και Αντιπολίτευσης, να παραγραφούν και πάλι τα Κυβερνητικά Εγκλήματα με τα Μνημόνια, λόγω του ότι μέσα στη τρέχουσα Β Βουλευτική Σύνοδο της τρέχουσας Βουλής υπάρχει περίπτωση να γίνουν εκλογές και η οποιαδήποτε Επιτροπή να αργοπορήσει και να μην ολοκληρώσει το εξεταστικό της έργο εμπρόθεσμα και με την λήξη της Συνόδου να λήξει και η Εισαγγελική Αρμοδιότητα της Βουλής. Γνωρίζουν όμως οι Βουλευτές ότι υπάρχουν ήδη μηνύσεις για εσχάτη προδοσία εξ αφορμής των μνημονίων και όφειλαν οι Βουλευτές να τις ενεργοποιήσουν με την Ειδική Δικαστική- Εισαγγελική Συνταγματική Διάταξη του άρθρου 86 του Συντ., που υπερισχύει της γενικής διάταξης του άρθρου 68§2 του Συντάγματος για εξεταστικές των πραγμάτων επιτροπές

Ειδικότερα ΔΙΟΤΙ: Η 1/10/2012 (Πρώτη Δευτέρα του Οκτωβρίου) σηματοδοτεί την έναρξη της Β Τακτικής Συνόδου της ΙΕ Βουλευτικής Περιόδου, η οποία αποτελεί το τελευταίο χρονικό στάδιο σύμφωνα με το άρθρο 86§3 του Συντάγματος για να ασκήσει Ολομέλεια της Βουλής και μετά από πρόταση 30 Βουλευτών τις Εισαγγελικές-Δικαστικές Αρμοδιότητές της για άσκηση ποινικής δίωξης. Το πονηρό σημείο της υπόθεσης είναι ότι μετά την πάροδο αυτής τη Β Τακτικής Συνόδου της Βουλής, η Ολομέλεια της Βουλής χάνει την αρμοδιότητά της να παίξει το ρόλο της ως Εισαγγελέας και να κινήσει γρήγορα την ποινική διαδικασία (λόγω παρέλευσης της περιβόητης αποσβεστικής προθεσμίας της παραγράφου 3 του άρθρου 86 του Συντάγματος, προθεσμία που επινοήθηκε από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, Βενιζέλο, Λοβέρδο, Παυλόπουλο κλπ το 2001 στην Αναθεώρηση του Συντάγματος και έκτοτε τη διατήρησαν πονηρά ), ενώ τα εγκλήματα κατ΄ουσίαν δεν έχουν παραγραφεί. Δηλαδή και πάλι θα έχουμε το παράδοξο Ελληνικό Φαινόμενο και σε λειτουργία παγκόσμια ελληνική βουλευτική νομική πατέντα, να μην υφίσταται νομικά Εισαγγελική Αρχή (Βουλή) να ασχοληθεί με προκαταρκτική ποινικά εξέταση-επιτροπή και να διώξει κυβερνητικά κακουργήματα (πρωθυπουργών-υπουργών-υφυπουργών), ενώ τα κακουργήματα δεν έχουν παραγραφεί στην ουσία. Αυτό το παράδοξο νομικό κατασκεύασμα που τροφοδότησε τη διαπλοκή και διαφθορά στην Ελλάδα και εξευτέλισε διεθνώς και νομικώς τη χώρα, οι Βουλευτές το γνωρίζουν. Οι Βουλευτές της Αντιπολίτευσης αφού ήδη γνωρίζουν κάλλιστα το Θέμα της Εσχάτης Προδοσίας και της συνέργειας (απλής ή άμεσης) σ’ αυτήν και ευθύνης υπουργών από τις ήδη υπάρχουσες μηνύσεις για εσχάτη προδοσία από το 1ο Μνημόνιο, που είχαν γίνει γνωστές και τηλεοπτικώς από δελτία ειδήσεων και αυτές υπάρχουν στη Βουλή και ήδη είναι ώριμο το στάδιο η Βουλή να ακολουθήσει τη δική της Ειδική Εισαγγελική Αρμοδιότητα και Διαδικασία του άρθρου 86 του Συντάγματος για τις ποινικές ευθύνες τις Κυβερνήσεις Παπανδρέου –Παπαδήμου και Πικραμμένου, όλως παραδόξως εν όψει κινδύνου διαγραφής-παραγραφής της Εισαγγελικής Αρμοδιότητας της Βουλής (ήδη γνωστή όπως αυτή παίχθηκε και στο Σκάνδαλο Βατοπεδίου σε εγκλήματα απιστίας υπουργών ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), οι Βουλευτές πάλι υποκρίνονται με δήθεν εξεταστική επιτροπή που θα χρονοτριβεί και προσβάλλουν το κύρος της Δικαιοσύνης και της Δημοκρατίας οδηγώντας σε παραγραφή την Συλλογική Εισαγγελική Αρμοδιότητά τους του άρθρου 86 του Συντάγματος που γνωρίζουν ότι είναι ειδικότερη διάταξη του Συντάγματος και υπερισχύει του άρθρου 68§2 του Συντάγματος που είναι γενική συνταγματική διάταξη, βάσει της νομικής αρχής ο ειδικότερος κανόνας δικαίου υπερισχύει του γενικού (jus specialis derogat jus generalis)..

Με τέτοια τεχνάσματα-πονηριές χρονοβόρων εξεταστικών επιτροπών από τους Βουλευτές Συμπολίτευσης και Αντιπολίτευσης της Ελλάδας για να σβηστεί-παραγραφεί η Συνταγματική Εισαγγελική Αρμοδιότητα της Βουλής, δεν αποκαθίσταται η διεθνής αξιοπρέπεια και αξιοπιστία της Ελλάδος, όταν πολλές δημοκρατικές χώρες και σήμερα έγκαιρα σπεύδουν και τιμωρούν τους εγκληματίες Πρωθυπουργούς και Υπουργούς. Για τη νέα παραγραφή που θα προκύψει εξ αιτίας των Βουλευτών θα προκύψει ποινική τους ευθύνη για κατάχρηση εξουσίας (κακούργημα) δια παραλείψεώς από κοινού (άρθρο 239 Β ΠΚ), να μην ασκήσουν έγκαιρα τα Εισαγγελικά τους Καθήκοντα σύμφωνα με το συνδυασμό των ειδικών άρθρων 86 του Συντάγματος και 239 περ Β του Ποινικού Κώδικα, αφού από εν γνώσει τους παράλειψη θα απαλλαγούν οι υπαίτιοι (αυτουργοί και απλοί ή άμεσοι συνεργοί μέλη Κυβερνήσεων) της εσχάτης προδοσίας ως τελεσθείσας δια των Μνημονίων.

Δυστυχώς φαίνεται ότι οι Βουλευτές για μία ακόμη φορά αρνούνται να ασκήσουν από κοινού έγκαιρα την Ειδική Συνταγματική Συλλογική Εισαγγελική τους Αρμοδιότητα κατά το άρθρο 86 του Συντάγματος και έτσι καταρρέει το κύρος της Δικαιοσύνης στην Ελλάδα αφού θα παραμένει η ατιμωρησία των πολιτικών α τάξεως Πρωθυπουργών-Υπουργών-Υφυπουργών μελών κυβερνήσεων.



ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: ΕΤΟΙΜΑΖΟΥΝ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΓΛΥΤΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΣΥΝΕΠΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΣΧΑΤΗΣ ΠΡΟΔΟΣΙΑΣ !

Ο κ.Αντωνίου

Γράφει ο Δημ. Αντωνίου, ιατρός

Η Ανωτάτη Αρχή Δικαίου στην Δημοκρατία είναι το Δημόσιο Συμφέρον του Λαού (Συντ. 1 και 106 παρ.3). Συνεπώς, σε καταστάσεις οικονομικών δυσχεριών και αδυναμίας του κράτους για την ταυτόχρονη αποπληρωμή και των εξωτερικών δανείων και των εσωτερικών του υποχρεώσεων, το κάθε κράτος είναι υποχρεωμένο κατά ΑΠΟΛΥΤΗ προτεραιότητα να καλύψει τις δεύτερες και να αρνηθεί μονομερών να εξοφλήσει τους ξένους δανειστές (μονομερής διαγραφή του χρέους) (βλ. άρθρο μου «Το δόγμα του Calvo «Το δόγμα του Calvo: H Μονομερής διαγραφή του εξωτερικού χρέους στο Ελληνικό και Διεθνές Δίκαιο (δικό μου άρθρο, γράφει ο Δημ. Αντωνίου http://www.elzoni.gr/html/ent/817/ent.14817.asp)

Το δικαίωμα και ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ αυτή της κάθε ανεξάρτητης και κυρίαρχης χώρας προβλέπεται και στο Διεθνές Δίκαιο και συνιστά την ουσιαστικότερη και πρωταρχική έκφραση της Εθνικής Κυριαρχίας των Κρατών (συνθ. Βερσαλλιών 1919), η οποία είναι η Υψίστη μορφή Εθνικού Συμφέροντος. Το δικαίωμα αυτό έχουν ασκήσει ΟΛΕΣ οι υπερχρεωμένες χώρες, με πρώτη την Γερμανία δύο φορές των 20ο αιώνα, εκτός μιας…της Ελλάδος…

Επειδή η παραπάνω υποχρεωτική κι απαράβατη ιεραρχία των προτεραιοτήτων, έχει Παράνομα, Πρωτοφανώς και Προδοτικά, παραβιαστεί από τις τρείς τελευταίες κυβερνήσεις της Ελλάδος υπέρ των ξένων κατακτητών της χώρας μας, οι οποίες (κυβερνήσεις) δίνουν απόλυτη προτεραιότητα στην εξόφληση των εξωτερικών δανείων εις βάρος του Εθνικού Συμφέροντος του Λαού, γεγονός που –εκτός της εκχώρησης της Εθνικής Κυριαρχίας της χώρας υπέρ των ξένων δυνάμεων της Τρόικας που προβλέπετει ρητά και στις δύο Δανειακές Συμβάσεις του 2010 και 2012-συνιστά και στοιχείο της Εσχάτης Προδοσίας κατά του Έθνους (και σε αυτό το θέμα έχει στηριχθεί η μήνυσή μου, που το έκανε δεκτό ο εισαγγελέας του ΑΠ), προσπαθούν οι προδότες υπάλληλοι της Τρόικας να αλλάξουν το Σύνταγμα στα παραπάνω άρθρα του (Συν 1 και 106 παρ.3) και να νομοθετήσουν την «προτεραιότητα εξόφλησης των ξένων τοκογλύφων σε σχέση –και εις βάρος – του ελληνικού Λαού»!. Από που προκύπτει αυτό?

1. Αυτό προβλέπεται ρητά στο άρθρο 15 της 2ης Δανειακής Σύμβασης του Μαρτίου του 2012 με την Τρόικα!, στο οποίο προβλέπεται ρητά η σύσταση ενός Ταμείου Δημοσίων Εσόδων της Ελλάδος, με έδρα το Λοτξεμβούργο (και υποκείμενο στο δίκαιο του κράτους αυτού), στο οποίος (Ταμείο) κατατίθενται ήδη όλα τα έσοδα του Ελληνικού Δημοσίου (από τις ΔΕΚΟ, εφορία, τελωνεία, εισιτήρια αρχαιολογικών χώρων κλπ), από αυτά θα εξοφλούνται ΚΑΤΑ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΑ οι εκάστοτε δόσεις του εξωτερικού μας δημόσιου χρέους κι ότι απομένει-που δεν θα απομένει ποτέ τίποτα διότι έχουνε ακόμα δημοσιονομικά ελλείμματα-θα καλύπτουν στοιχειώδεις εσωτερικές μας ανάγκες. Η εφαρμογή του άρθρου αυτού της 2ης Δανειακής Σύμβασης, έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζεται!!.

2. Και μια έκπληξη: Αυτό το ετοίμαζε ο σχιζοδισυπόστατος Ευ. Βενιζέλος από το 2011, όταν ήταν υπουργός Άμυνας.

ΙΔΟΥ ΤΟ ΠΡΟΔΟΤΙΚΟ ΑΥΤΌ ΕΓΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΕΥ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (το οποίο τώρα εξαφανίστηκε από το defence.gr!, αλλά κατατέθηκε στην μήνυσή μου για την Εσχάτη Προδοσία από το site).

E.Βενιζέλος: "Νέο Σύνταγμα που να προβλέπει τον περιορισμό της εθνικής μας κυριαρχίας"! (διαβάστε με προσοχή τις παραγράφους Ια και Ιβ). 03-01-2011 15:25:47.

Σχόλιο δημοσιογράφου: «Το Μνημόνιο ως "επιβεβλημένο" και "αυτονόητο" πρέπει να προηγηθεί του Συντάγματος της χώρας και το δεύτερο πρέπει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες περιορισμού της Εθνικής Κυριαρχίας, δηλώνει εμμέσως πλην σαφώς, σε άρθρο του στο διαδίκτυο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας και συνταγματολόγος Ευάγγελος Βενιζέλος! Επίσης τάσσεται υπερ της διατήρησης του σταυρού προτίμησης στις εκλογές, προτείνει την "κομματική αναστύλωση", τον έλεγχο των δαπανών των κομμάτων από το Ελεγκτικό Συνέδριο και τάσσεται υπέρ της αποσύνδεσης της εκλογής του Προέδρου της Δημοκρατίας από την αναγκαστική προσφυγή στις κάλπες σε περίπτωση μη συγκέντρωσης του αριθμού των 180 ψήφων στην Βουλή. Είναι γεγονός ότι η κυβέρνηση ανησυχεί για το ενδεχόμενο χαρακτηρισμού ως "αντισυνταγματικής" από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ολόκληρης της πολιτικής μεθόδευσης και τους αποτελέσματος (Μνημόνιο) που εχει ξεκινήσει από τον περασμένο χρόνο. Το άρθρο αυτό, κινείται προς την κατεύθυνση της "προκρούστειας" λογικής των συνταγματικών δικαιωμάτων που υπερβαίνουν το Μνημόνιο. Όποιο δικαίωμα και όποια πρόβλεψη εθνικής κυριαρχίας υπερβαίνει αυτά που προβλέπει το Μνημόνιο, απλά κόβεται. Πρακτικά πρόκειται για μία άποψη "δημοκρατικής" κατάργησης της Εθνικής Κυριαρχίας. Με απλά λόγια προτείνεται ένα "δημοκρατικό πραξικόπημα" για την μείωση της Εθνικής Κυριαρχίας. Ας δούμε ολόκληρο το άρθρο του Ευ. Βενιζέλου»:

Ια. Το Σύνταγμα υπό συνθήκες κρίσης

Είναι εξαιρετικά επικίνδυνο, αλλά και ελπιδοφόρο, να συζητάς για αναθεώρηση του Συντάγματος υπό συνθήκες βαθιάς και γενικευμένης κρίσης. Κρίσης δημοσιονομικής, αναπτυξιακής, κοινωνικής, ηθικής, πολιτικής. Το βασικό ερώτημα είναι: αντέχει το Σύνταγμα υπό συνθήκες κρίσης; Η αλήθεια είναι ότι υφιστάμεθα σημαντικούς περιορισμούς σε όλες τις όψεις της εθνικής κυριαρχίας -άρα και στη συνταγματική μας κυριαρχία. Αλλάζει η αντίληψη περί γενικού συμφέροντος, περί της εθνικής οικονομίας και των αναγκών της. Ο νομοθέτης, ο δικαστής, η κοινωνία, ο επιστήμονας, βρίσκονται όλοι αντιμέτωποι με μια νέα αξιολόγηση των πραγματικών δεδομένων. Πράγματα τα οποία θεωρούντο αδιανόητα, τώρα λόγω κρίσης θεωρούνται επιβεβλημένα και αυτονόητα. Το Σύνταγμα πρέπει, συνεπώς, να «υποδεχθεί» ένα νέο φαινόμενο.

Ιβ. Σύνταγμα και μνημόνιο

Η συζήτηση για το μνημόνιο και τη συνταγματικότητά του, στην πραγματικότητα είναι συζήτηση για το πώς η έννοια του γενικού συμφέροντος, δηλαδή η έννοια του συμφέροντος της εθνικής οικονομίας, διαχέεται μέσα στο Σύνταγμα και επηρεάζει όλες τις σχετικές διατάξεις: τη συλλογική αυτονομία, τη νομοθετική διαδικασία, τις διατάξεις για την άσκηση των ατομικών δικαιωμάτων, την έννοια του κοινωνικού κεκτημένου.

Ένα βασικό θέμα που αντιμετώπισε η αναθεώρηση του 2001 είναι πως πρόβλεψε ρητά ότι το άρθρο 28 είναι το συνταγματικό θεμέλιο για την ακώλυτη συμμετοχή της Ελλάδας στις διαδικασίες ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Ποιάς ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης, όμως; Μιας Ευρώπης που παραπαίει, αμήχανης, χωρίς επαρκή ηγεσία, χωρίς το αναγκαίο πολιτικό προσωπικό, που δεν μπορεί να πάρει αποφάσεις απολύτως αναγκαίες για θέματα νομισματικής πολιτικής, ευρωπαϊκού δημόσιου χρέους και ανάπτυξης: Αυτά είναι μερικά από τα θεμελιώδη προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε την περίοδο από τώρα έως το 2013, οπότε και επιτρέπεται να κινηθεί και πάλι η διαδικασία αναθεώρησης.

ΙΙα. Τρεις μείζονες προτεραιότητες

Πρώτον, είναι απολύτως κρίσιμο και αναγκαίο να μη θίξουμε το δικαιοκρατικό, κοινωνικό, συμμετοχικό, οικολογικό κεκτημένο του 2001. Το άρθρο 25, όπως έχει, είναι κορυφαία διάταξη στην ευρωπαϊκή συνταγματική τάξη: Η αρχή της αναλογικότητας, η τριτενέργεια, η ρητή κατοχύρωση του κράτους δικαίου και του κοινωνικού κράτος, η υποχρέωση όλων των οργάνων της Πολιτείας να συμβάλουν στην πραγμάτωση των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Τα κοιτάσματα του άρθρου 25 είναι τεράστια και αναξιοποίητα. Τα αξιοποιεί σταδιακά η νομολογία, αλλά πρόκειται για «στάγδην» αξιοποίηση. Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε:

- θέματα ασφάλειας χωρίς να θίξουμε το κράτος δικαίου

- θέματα ανάπτυξης χωρίς να θίξουμε το οικολογικό κεκτημένο

- τη δημοσιονομική κρίση χωρίς να θίξουμε την συνταγματική κατοχύρωση των κοινωνικών δικαιωμάτων.

ΙΙβ. Η «αναθεώρηση» των κομμάτων προηγείται

Δεύτερο μεγάλο θέμα είναι να βάλουμε το δάχτυλό μας εις τον τύπον των ήλων του προβλήματος διακυβέρνησης: δεν φταίει το Σύνταγμα, φταίνε τα κόμματα. Πιο κρίσιμο ζήτημα είναι η αναθεώρηση των κομμάτων από την αναθεώρηση του Συντάγματος για την ποιότητα του δημοσίου βίου. Το ανοιχτό, δημοκρατικό κόμμα, το συλλογικό, το αποκεντρωμένο, το κόμμα που έχει θεσμική λειτουργία και συνείδηση των θεσμικών πολιτειακών υποχρεώσεών του, είναι η Λυδία Λίθος για τα πάντα: για τη σύγχρονη και ολοκληρωμένη λειτουργία της Βουλής και των επιτροπών της, για τη σχέση Βουλής και Κοινωνίας των Πολιτών, για τη λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για την αποκέντρωση –δεν μπορείς να έχεις αποκέντρωση του κράτους αν δεν έχεις αποκέντρωση του κόμματος. Και βέβαια, μέσα σ΄ αυτό το σύστημα σκέψης, θα δούμε και το θέμα του εκλογικού συστήματος στη Βουλή και την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Αν δεν έχεις λειτουργία του κόμματος, οργανωμένη, ελεγχόμενη, θεσμική, μπορείς να πας στην κατάργηση του σταυρού προτίμησης ή σε μονοεδρικές περιφέρειες; Και μπορείς να έχεις μονοεδρική περιφέρεια για τον βουλευτή με 45.000 εκλογείς, αλλά να εκλέγεται ο περιφερειακός σύμβουλος Αττικής, στην περιφέρεια του νομαρχιακού διαμερίσματος, ή να παίρνει έναν σταυρό ο δημοτικός σύμβουλος Αθηναίων από όλο τον Δήμο Αθηναίων, δηλαδή από μία εκλογική περιφέρεια παλαιού τύπου. Αυτά όλα έχουν απόλυτη συνάφεια, χρειάζεται αρμονία και πίσω απ’ όλα αυτά βρίσκεται το κόμμα. Πίσω από το μοντέλο διακυβέρνησης, από τη λειτουργία της κυβέρνησης, από τον τρόπο διαχείρισης του δημοσιονομικού προβλήματος, από τις μεγάλες αποφάσεις όλων των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης για τη δημοσιονομική πολιτική, για το δημόσιο χρέος και το δημοσιονομικό έλλειμμα, υπάρχει το πρόβλημα του κόμματος. Ο τρόπος λειτουργίας του κόμματος αντανακλά στον τρόπο λειτουργίας της Βουλής και στον τρόπο λειτουργίας της κυβέρνησης. Και έτσι θα μιλήσουμε και για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Αν χρειαζόμαστε κάτι από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας είναι το κύρος του, όχι τις αρμοδιότητές του. Χρειαζόμαστε το λόγο του, το συμβολισμό του. Εμείς προτείναμε από το 1996 να αποσυνδεθεί η διαδικασία εκλογής του Προέδρου από την απειλή διάλυσης της Βουλής. Και υπάρχουν τρόποι. Τους είχαμε προτείνει και ευχαρίστως να επανέλθουμε.

ΙΙγ. Η ηθική αναστύλωση της πολιτικής

Τρίτο ζήτημα είναι η ηθική αναστύλωση της πολιτικής. Αλλά ηθική αναστύλωση της πολιτικής, επίσης σημαίνει ηθική αναστύλωση των κομμάτων, τα οποία είναι στο τελευταίο επίπεδο αξιολόγησης από την κοινή γνώμη. Ο στόχος αυτός συνδέεται με τις οικονομικές λειτουργίες του κράτους, τις δημόσιες συμβάσεις, το πόθεν έσχες, το λεγόμενο πολιτικό χρήμα. Όλα αυτά πρέπει να τα πούμε με ειλικρίνεια. Εγώ πιστεύω ότι αν δεν καθιερωθεί η αποκλειστικά κρατική χρηματοδότηση των κομμάτων -με μικρές ονομαστικές εισφορές μελών και φίλων μόνο και μέχρι ενός πολύ μικρού επιπέδου, ας πούμε της τάξεως των 100 ευρώ το χρόνο μέσω τραπεζών- δεν μπορεί να εξυγιανθεί το σύστημα. Και επειδή πρόκειται για δημόσιο χρήμα πρέπει να υπάρχει και απόλυτος δημόσιος έλεγχος από το Ελεγκτικό Συνέδριο, όπως συμβαίνει με όλες τις διαχειρίσεις του δημοσίου χρήματος".

Σχόλιο δικό μου: Επιχειρούν δηλ. να θεσμοθετήσουν ένα Σύνταγμα Προδοτικό, το οποίο να καθιστά ΝΟΜΙΜΗ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ….ΕΙΝΑΙ ΨΥΧΙΚΑ ΑΡΡΩΣΤΟΙ, ΘΕΛΟΥΝ ΚΑΡΜΑΝΙΟΛΑ ή ΝΟΣΗΛΕΙΑ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΙΚΗ ΚΛΙΝΙΚΗ ;

Δεν είναι Οργουελικά Σενάρια. Η Προδοσία της Χώρας είναι σε εξέλιξη και οι Προδότες αγωνιωδώς αναζητούν οδούς διαφυγής, αφότου του ανακαλύψαμε. Και οι αντιπολίτευση τι κάνει;...άσ'τους…ασχολούνται με «Μαύρες Γαζέλλες»…

Πηγή: Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr. στην παρακάτω διεύθυνση, από την οποία τώρα έχει αφαιρεθεί !!

http://www.defencenet.gr/defence/index.php?option=com_content&task=view id=16571&Itemid=131. 03-01-2011 15:25:47

Αγαπητέ Φίλε Γιάννη Σακκά. Καταπληκτική νομική τεκμηρίωση του θέματος. ΤρίΤ σχόλια: α. Τις επόμενες ημέρες καταθέτω μήνυση κατά του Προέδρου της Βουλής και παντός υπευθύνου για την παράλειψη κίνησης (ή/και άσκησης ποινικής δίωξης) της ποινικής διαδικασίας στην μήνυσή μου για Εσχάτη Προδοσία που εκκρεμεί στην Βουλή από την 24/11/2011. β. Αρμόδια για την μήνυση και την εκδίκαση της Εσχάτης Προδοσίας, ως πολιτικό έγκλημα, είναι τα Τακτικά Ορκωτά Δικαστήρια (Συντ. 97). Συνεπώς ο Πρόεδρος της Βουλής, μετά από απλή ενημέρωση της Βουλής για το θέμα, οφείλει να στείλει άμεσα την μήνυση στην τακτική δικαιοσύνη (χωρίς ψηφοφορία της βουλής για το θέμα αυτό), γ. Η εσχάτη προδοσία, ως διαρκές κακούργημα, αλλά και σύμφωνα με το άρθρο 120 Συντ. ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ. Συνεπώς και να παρέλθει η 2η τακτική σύνοδος της βουλής από την τέλεσή της το 2010, το Έγκλημα της Εσχάτης Προδοσίας ΔΕΝ ΠΑΡΑΓΡΑΦΕΤΑΙ.
Κι επειδή γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να ξεφύγουν από την μήνυση αυτή, γι αυτό κωλυσιεργούν την διαδικασία. Αλλά θάρθει η ώρα τους...κάποτε ο ελληνικός λαός θα ξυπνήσει από τον λήθαργό του και θα δώσει λύση και στο θέμα αυτό με κοινοβουλευτικές ή άλλες διαδικασίες.
Δημ. Αντωνίου, ιατρός

http://www.synpeka.gr