Γεννήθηκα, ανδρώθηκα, έκανα οικογένεια, παιδιά κι εγγόνια σε τούτο τον τόπο.
Και σήμερα αυτός ο τόπος που νιώθω ένα μʼ αυτόν, με διώχνει. Με κάνει μετανάστη .
Ναι με αναγκάζει να γίνω μετανάστης γιατί δεν ανέχομαι όλα αυτά που συμβαίνουν στον τόπο μου, γιατί θέλω κι έχω το δικαίωμα να ζήσω....
Δούλεψα σκληρά από τα 14 χρόνια μου, με αξιοπρέπεια και στηριζόμενος πάντα στα χέρια μου, δεν μου χαρίστηκε τίποτε. Πάντα τυπικός και με το παραπάνω στις υποχρεώσεις μου έναντι του κράτους, σε αντίθεση με αυτό, που πολλές φορές η παράλογη και άθλια γραφειοκρατία του με μετέτρεψε από νόμιμο σε παράνομο πολίτη και βρέθηκα κατηγορούμενος.
Μετά από σχεδόν 40 χρόνια σκληρής δουλειάς πληρώνοντας πάντα και με το παραπάνω κατάφερα, δυστυχώς γιʼ αυτούς, να φθάσω να συνταξιοδοτηθώ. Ω, ναι τη μεγάλη χαρά ε;
Να χαρώ για ποιον λόγο ακριβώς όμως;
Που πλήρωνα σαν ηλίθιος τόσα χρόνια την μεγαλύτερη ασφαλιστική εισφορά για να μου πετάξουν σήμερα ένα ξεροκόμματο για σύνταξη;
Που πλήρωνα σαν αφελής τόσα χρόνια για ένα εφάπαξ που σήμερα μου κόβουν;
Ε, όχι λοιπόν δεν χαίρομαι που υπήρξα κορόιδο τόσα χρόνια. Δεν χαίρομαι που όλα αυτά τα πολιτικά ανθρωπάρια, που όλοι μας και πρώτος εγώ στηρίζαμε και πιστέψαμε τόσα χρόνια, μας εξαπάτησαν, μας ξεπούλησαν και μας λεηλάτησαν.
Ναι, με κάνουν στα 55 μου μετανάστη όλα αυτά τα πολιτικά διαβολικά υπάνθρωπα εκτρώματα, γιατί δεν τους αρκεί που μου στέρησαν, μου έκλεψαν όλα αυτά που δικαιούμαι, μου στερούν και το δικαίωμα να επιχειρήσω για κάτι καινούριο, κάτι δικό μου, που θα δίνει όχι μόνο σε εμένα αλλά και σε κάποιους ακόμα το δικαίωμα να παλέψουμε για το αύριο.
Όλοι αυτοί οι πολιτικοί ανεγκέφαλοι συνηγορούμενοι κάθε φορά από κάθε λογής συνδικαλιστάκους και εργατοπατέρες που το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η θεσούλα τους, το πορτοφολάκι τους και το προφίλ τους. Είναι όλοι αυτοί που κάθε φορά που κάποιος ακόμα και μέσα σε αυτή την απέραντη μαυρίλα που καλύπτει την Ελλάδα, θα προσπαθεί να βρει ένα φως στην άκρη του τούνελ, θα βρίσκονται απέναντι του και θα του κλείνουν την έξοδο.
Είναι όλοι αυτοί που έρποντας, γλείφοντας και με τα κέρατα τους έκατσαν σε μια καρέκλα και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να μας λεηλατήσουν την ζωή προς ιδίων όφελος. Και μέχρι ένα σημείο το έχουν καταφέρει. Είναι στο χέρι μας όμως τώρα πια να πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας, αρκεί να βγούμε από το εγώ μας και να δούμε το εμείς. Κάτι που δεν μπορούν να κάνουν όλοι αυτοί.
Μεγάλωσα και πορεύτηκα στην ζωή με αξιοπρέπεια, αυτοσεβασμό και γνησιότητα αυτό έμαθα στα παιδιά μου και τώρα πια στα εγγόνια μου.
Λέξεις και έννοιες άγνωστες για όλα αυτά τα πολιτικά κατακάθια αυτού του τόπου. Κι όμως όταν αντιληφθούμε ότι όλα αυτά είναι τα δικά μας όπλα έναντι στην δική τους λαμογιά κι αναλογιστούμε το πόσο πολλοί είμαστε, τότε θα μπορέσει να καθαρίσει αυτός ο τόπος, από αυτά τα πολιτικά αποβράσματα που δολοφονούν καθημερινά κι έναν από εμάς.
Δεν είναι η Ελλάδα αυτή που μας πληγώνει αλλά όλοι εμείς που επιτρέπουμε σε αυτά τα πολιτικά εκτρώματα να παίζουν τα δικά τους παιχνίδια στην δική μας πλάτη.
Ήρθε λοιπόν η ώρα να τους στείλουμε όλους στον διάβολο πριν μας στείλουν αυτοί σε ομαδικούς τάφους.
Εσύ όμως κάτσε αναπαυτικά στον καναπέ σου μέχρι να έρθει η στιγμή που θα στον πάρουν κι αυτόν κι εγώ κάποια χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο μου γιατί επιλέγω να ζήσω κι όχι να με αυτοκτονήσουν.
Αυτά τα λίγα από εμένα λίγο πριν αφήσω τον τόπο μου, όχι όμως οριστικά, γιατί δεν θα κάνω την χάρη σε κανένα πολιτικό καθίκι να με ξεκόψει απο τις ρίζες μου.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου