Πόσο σίγουρος είσαι ότι αύριο, μεθαύριο, την άλλη βδομάδα θα έχεις ρεύμα;
Πόσο βέβαιος είσαι ότι δεν θα βρεθείς στο δρόμο ή στην καλύτερη σε κάποιο ξενώνα αστέγων;
Πόσο ασφαλής νιώθεις ότι αύριο θα έχεις δουλειά;
Πόσο πεπεισμένος είσαι ότι θα έχεις φάρμακα αν αρρωστήσεις ή ένα κρεβάτι σε κάποιο νοσοκομείο (χτύπα ξύλο);
Πόσο περήφανος ένιωσες όταν πήγες να καταθέσεις τις πινακίδες του αυτοκινήτου σου;
Πόσο ντροπιασμένος νιώθεις όταν σου ζητάει το παιδί σου 2 ευρώ για χαρτζιλίκι και δεν έχεις να του δώσεις;
Πόσο κοροΐδο νιώθεις όταν γύρω σου χορεύουν τα δις κι εσύ μετράς τα ψιλά για να αγοράσεις ένα πακέτο μακαρόνια και λίγες πατάτες;
Πόση αξιοπρέπεια σου μένει όταν παρακαλάς κάποιον παπά να σου δώσει μια σακούλα με τρόφιμα να περάσεις τη βδομάδα;
Πότε θα καταλάβεις ότι για να γίνουν κάποιοι πλούσιοι και να διακινούν «νόμιμα» τα εκατομμύρια τους χρειάζεται να υπάρχουν εκατομμύρια φτωχοί σαν κι εσένα;
Πότε επιτέλους θα αντιληφθείς ότι κάτι δεν πάει καλά στον κόσμο που ζεις; Ότι κάτι θα έπρεπε να είναι αλλιώς;
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ
ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ LIKE
http://2310net.wordpress.com
http://tokoutsavaki.blogspot.gr/2013/01/blog-post_816.html
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου