Menelaos Myrillas
Γράφει ο Άγγελος Μόσχοβας–
Σκέφτομαι τον ψηφοφόρο. Αυτόν τον τυρραγνισμένο, προδομένο, ταλαιπωρημένο, πονηρό, ηλίθιο, καπάτσο, έξυπνο, αφελή, μαλάκα Έλληνα ψηφοφόρο.
Βλέπει, ακούει, διαβάζει, μιλάει, ξεσπάει, υπομένει, αντρειεύεται και ξαναπέφτει.
Στον καναπέ, στο κρεβάτι, στην πολυθρόνα, στο τραπέζι της καφετέριας, στην ταβέρνα, στο ζεστό του σπίτι ή στο χαρτόκουτο του.
Κυρίως παρακολουθεί.
Όλους: Πολιτικούς, media, αναλυτές, καθηγητές, οικονομολόγους, καλλιτέχνες, ειδικούς, γραμματείς και φαρισαίους.
Σαλταδόρους, και σοβαρούς.
Τίμιους και κομπραδόρους.
Ρήτορες και βραδύγλωσσους – ακόμη και βραδύνοες.
Αχ! Να ‘μουν από μια μεριά να ακούω ταυτόχρονα όλους τους ψηφοφόρους, πως αντιδρούν στην καθημερινότητα τους σ’ όλα αυτά τα ερεθίσματα.
Και επειδή δεν γίνεται, απομονώνω έναν.
Τον φαντάζομαι.
Έχει σηκωθεί νωρίς απ’ το κρεβάτι.
Ανοίγει Λυριτζή-Οικονόμου. Φτιάχνει καφέ.
Ζαπάρει σε Καμπουράκη-Οικονομέα. Κάνει τσιγάρο.
Παίρνει μια τζούρα από καφέ και από Κουβαρά-Μιχελιδάκη.
Κάνει μπάνιο, βουρτσίζει δόντια.
Παίρνει κλειδιά, πορτοφόλι, βάζει μπρος το αυτοκίνητο και οδηγεί οικολογικά – δεν περισσεύουν για βενζίνη.
Καθ’ οδόν, ακούει Τράγκα στο ραδιόφωνο. Πάει στην Εφορία. Ταλαιπωρείται. Πληρώνει. Βρίζει. Φεύγει.
Κοιτάζει το ρολόι του. Άργησε για τη δουλειά.
Ωχ! Πως το ξέχασε; Έχει απολυθεί ένα μήνα τώρα.
Ξαναμπαίνει στο αμάξι. Ακούει Χατζηνικολάου.
Σταματά να αγοράσει ψωμί και επιστρέφει σπίτι.
Ανοίγει να δει Τσαπανίδου. Μαγειρεύει. Πλένει ασυναίσθητα κανένα ποτήρι. Βγαίνει στο μπαλκόνι. Μιλάει με το καναρίνι του.
Γυρίζει στη Μενεγάκη. Μιλάει στο τηλέφωνο.
Ανοίγει τον υπολογιστή, σερφάρει στο διαδίκτυο. Ψάχνει αγγελίες.
Κοιτάζει ενημερωτικά sites. Και gossip. Και αθλητικά.
Πότε πήγε δύο; Βάζει ειδήσεις στο Mega.
Ξεχάστηκε. Άργησε να πάρει το παιδί απ’ το σχολείο. Τρέχει.
Μπροστά του, χαμογελάει σα να μη συμβαίνει τίποτα. Το χαϊδεύει. Το παινεύει. Του κάνει τα χατήρια.
Τρώνε μαζί χαρούμενα. Παίζουν, βλέπουν παιδικά. Το κοιμίζει.
Μένει μόνος. Παρηγοριά το τηλεκοντρόλ. Βάζει Αντωνοπούλου.
Έρχεται η γυναίκα του. Μιλάνε για λίγο. Νυστάζει, αλλά δεν τον παίρνει ο ύπνος.
Alexandros Katsis
Ακούει μουσική. Φτιάχνει έναν καφέ ακόμη.
Πηγαίνει το σκύλο βόλτα. Μεγάλωσε η μέρα και τώρα αρχίζει να το συνειδητοποιεί.
Ίσα που πρόλαβε το Σρόιτερ. Ζαπάρει Ευαγγελάτο. Αλλάζει στο Star. Το παιδί πρέπει να κάνει μπάνιο.
Στο τσακ τελείωσε, ίσα-ίσα τη στιγμή που τον καλησπέριζε η Τρέμη.
Για να δει τι λέει και η Χούκλη.
Αθλητικά. Ο Καιρός.
Σινιάλο να αλλάξει.
Βάζει να δει την Κοσσιώνη.
Βγάζει μια μπύρα απ’ το ψυγείο.
Αλλάζει στη Στάη. Πήγε δέκα.
Για έξοδο, ούτε λόγος. Ούτε λεφτά, ούτε κέφι, ούτε φίλοι. Σπίτι.
Έχει ακόμη ίντερνετ. Μπαίνει τουίτερ. Ξεχνιέται, γελάει, οργίζεται.
Με την άκρη του ματιού βλέπει Πρετεντέρη.
Νύσταξε. Καληνύχτα. Αύριο πάλι.
Τι; Δεν έχει αύριο;
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου