Παρλάπιπας: Οι καλλιτέχνες του δρόμου (μουσικοί και όχι μόνον) δικαιώνονται....

Σάββατο 29 Μαρτίου 2014

Οι καλλιτέχνες του δρόμου (μουσικοί και όχι μόνον) δικαιώνονται....

Οι καλλιτέχνες του δρόμου (μουσικοί και όχι μόνον) δικαιώνονται από την απόφαση του Γενικού Εισαγγελέα, ενώ παράλληλα, ειδοποιήθηκαν οι Αστυνομικές Διευθύνσεις όπως επιτρέπουν την καλλιτεχνική έκφραση στους δρόμους.....

Με αφορμή την επιβολή προστίμου από αστυνομικούς σε μουσικούς του δρόμου στην οδό Λήδρας, πρόσφατα, λήφθηκε η απόφαση από το Γενικό Εισαγγελέα πως, οι μουσικοί που βρίσκονται επί τω έργω, έχοντας μπροστά τους κάποιο δοχείο για τη συλλογή χρημάτων δεν διαπράττουν επαιτεία. Το ίδιο ισχύει και για καλλιτέχνες που παριστάνουν τα αγάλματα.
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, λοιπόν, η καλλιτεχνική έκφραση δικαιώνεται και φυσικά προάγεται!

( ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΗΜΑ ΜΑΡΤΟΣ 2014 ) !!!
φωτογραφικο υλικο δεν αναρταται ***

Όταν θέλει κανείς να εκπέμψει το μήνυμά του για τη δύσκολη πραγματικότητα των ημερών, έχει ένα εκατομμύριο τρόπους. Οι στίχοι και η μελωδία είναι δύο από αυτούς και έχουν επιστρατευθεί με τον πιο εύστοχο τρόπο από μία μπάντα του δρόμου στη Θεσσαλονίκη, τους Αν.αν.ας, ένα αρκτικόλεξο από το τρίπτυχο της εποχής, δηλαδή άνεργοι, ανασφάλιστοι και άστεγοι.

Τα τέσσερα μέλη της μουσικής παρέας, δίνουν το στίγμα των καιρών μέσα από τη δική τους μουσική και στίχους ή από διασκευές άλλων.

Όπως λέει ο Φώτης Κριτσελάς, «μας αντιπροσωπεύει, αντιπροσωπεύει μάλλον το γενικότερο κακό που υπάρχει, το κρατήσαμε γιατί είμαστε άνεργοι, ανασφάλιστοι, γιατί και που ασφαλίζεσαι δεν είσαι ασφαλισμένος, αλλά και άστεγοι,γιατί η στέγη που προσωρινά έχεις, δεν είναι δική σου.

Ο κιθαρίστας της μπάντας Θανάσης Ζαμπουρίδης λέει πως μέσα από τα τραγούδια τους «θίγονται θέματα πολιτικά, οικονομικά, μετανάστευσης των νέων, θέματα του σήμερα και ίσως και του αύριο.

Φυσικά έχει περάσει και από το δικό μας μυαλό όπως και όλων των νέων η μετανάστευση, άλλοι επιλέγουν και μένουν άλλοι να φύγουν, ο καθένας για τους δικούς του λόγους, γενικώς όμως η Ελλάδα δεν προσφέρεται για τη γενιά μας.»

Βασικό ζητούμενό τους είναι επίσης να ταξιδέψουν έστω και για λίγα λεπτά τη σκέψη των περαστικών, μακριά από τα δύσκολα της καθημερινότητάς τους.

Ο βιολιστής του συγκροτήματος Νίκος Κουθούρης πιστεύει πως ο καθένας που σταματάει να τους ακούσει πρέπει «αρχικά να αφεθεί ελεύθερος να νιώσει τη μουσική και να περάσει καλά την υπόλοιπη μέρα, θέλουμε να περνάει καλύτερα ο κόσμος για να περνάμε καλύτερα κι εμείς».

Τα σχέδια τους είναι σαφώς να διακριθούν επαγγελματικά, λειτουργώντας όμως πάντα με το ερασιτεχνικό τους πάθος και μεράκι για τη μουσική...

ΡΕΠΟΡΤΑΖ:Βασίλης Χριστοδουλίδης