Παρλάπιπας: ...Δεν είναι εμφύλιος η σύγκρουση του κράτους με τον λαό. Εμφύλιος είναι η σύγκρουση ενός μέρους του λαού με ένα άλλο.

Τρίτη 11 Μαρτίου 2014

...Δεν είναι εμφύλιος η σύγκρουση του κράτους με τον λαό. Εμφύλιος είναι η σύγκρουση ενός μέρους του λαού με ένα άλλο.

ΕΑΜ Β ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΡΑΙΑΝΟΥ
...Δεν είναι εμφύλιος η σύγκρουση του κράτους με τον λαό.
Εμφύλιος είναι η σύγκρουση ενός μέρους του λαού με ένα άλλο.

Αυτό, δηλαδή, που είχαν εκείνη τη στιγμή, δεν ήταν στην πραγματικότητα το ένα μέρος του διπόλου, εφόσον δεν έλεγχαν κανέναν Έλληνα πέρα από τους χαφιέδες τους....

Ήταν το ένα απλό "εργαλείο", το οποίο θα το χρησιμοποιούσαν για να διχάσουν τον λαό, ώστε να δρομολογήσουν τον εμφύλιο.
Τι αναζητούμε λοιπόν;
Το "εργαλείο"-απάντηση της άλλης πλευράς, το οποίο δεν είναι ορατό. Αναζητούμε έναν μηχανισμό εξίσου υπάκουο και βέβαια εξίσου οργανωμένο και βέβαια οπλισμένο, ώστε να μπορεί να στέκεται απέναντι στο κράτος ως σοβαρός αντίπαλός του.
Αυτό το κρυφό μέρος του δίπολου ήταν το απόλυτο όπλο τους. Ήταν το φοβερό και τρομερό ΚΚΕ. Το ΚΚΕ των επαγγελματιών προβοκατόρων, οι οποίοι είχαν αναδειχθεί και σε φοβερούς δολοφόνους μέσω του ΟΠΛΑ.
Ήταν το απόλυτο όπλο τους, γιατί απλούστατα παρέμενε στην "άλλη" πλευρά.
Δεν ήταν ορατά δικό τους "όργανο".
Μπορούσε ν' "ανακατεύεται" με τον λαό και αυτό ήταν το απόλυτο πλεονέκτημά του. Είχε σύνδεση με το λαοφιλές ΕΑΜ και μπορούσε να "σπρώχνει" τον λαό, χρησιμοποιώντας την "πλατφόρμα" του ΕΑΜ.

Όμως, το ΚΚΕ ήταν απόλυτα δικό τους.
Γιατί;
Γιατί το ΚΚΕ των προδοτών ήταν απόλυτα υποταγμένο στον δούλο του Στάλιν τον Ζαχαριάδη. Από τη στιγμή που ο Στάλιν τα είχε "βρει" με τους Άγγλους στη μοιρασιά του κόσμου, ήταν θέμα χρόνου το "εργαλείο" του στην Ελλάδα να τον εξυπηρετήσει. Αυτό και έγινε.
Η απόδειξη;
Άγγλοι σωματοφύλακες προστάτευαν τον αρχιπρολετάριο Σιάντο εκείνη την εποχή.
Με αγγλικό αεροπλάνο επέστρεψε ο Ζαχαριάδης στην Ελλάδα.
Αγγλικές λίρες κινούσαν τον μηχανισμό του ΚΚΕ σε όλες τις δραστηριότητές του.
Αυτό ακριβώς και έκανε.
Κρυβόμενο συνεχώς πίσω από το ΕΑΜ, λειτουργούσε υπέρ των Άγγλων και των χαφιέδων. Όποτε ήθελε να παρασύρει τον λαό σε μαζική κίνηση, μιλούσε σαν απλή καθοδηγητική "συνιστώσα" του ΕΑΜ.
Όποτε ήθελε να εμφανιστεί ως απειλή για τη δημοκρατία μιλούσε ως ΚΚΕ, το οποίο ταυτιζόταν και έλεγχε απόλυτα το ΕΑΜ. Όποτε ήθελε να προκαλέσει βίαιη προβοκάτσια, χρησιμοποιούσε τη μυστική οργάνωση ΟΠΛΑ, για ν' αποδώσει τη βία στο ΕΑΜ. Ανάλογα δηλαδή με τις απαιτήσεις των Άγγλων έπαιρνε έναν ρόλο και τους εξυπηρετούσε. Αυτό ήταν το μυστικό εκείνου του σχεδιασμού.
Η "μεταβλητή" σχέση του ΚΚΕ με το ΕΑΜ. Η σχέση μεταξύ των ξενόδουλων σταλινικών χαφιέδων με το υπέρλαμπρο και πατριωτικό ΕΑΜ.
Με αυτόν τον τρόπο οι συνέταιροι φασίστες οδήγησαν τον λαό στον εμφύλιο.

Εναλλάσσονταν συνεχώς σε ίδιους ρόλους, μέχρι να οδηγήσουν τον λαό στον εμφύλιο και στο χάος.
Όταν ο ένας "έσπρωχνε", ο άλλος "τραβούσε".
Όταν ο ένας προκαλούσε, ο άλλος χτυπούσε. Όταν ο ένας "διαμαρτυρόταν", ο άλλος "πυροβολούσε".
Είχαν κάνει μπαλάκι το "δίκιο" και έπαιζαν "πάσες" μεταξύ τους.
Όταν το "δίκιο" το υπερασπίζονται φασίστες, η βία είναι βέβαιη. Όταν οι φασίστες είναι συνεννοημένοι μεταξύ τους, είναι βέβαιος ο εμφύλιος. Φυσικό αποτέλεσμα αυτής της φασιστικής τακτικής ήταν ο εμφύλιος. Αυτές οι ενέργειες προκαλούσαν αιμορραγία στον λαό και ήταν φυσικό και επόμενο αυτός να "θυμώσει".
Θρηνούσε θύματα κάθε φορά που παιζόταν η "παράσταση".
Η βία του ενός πρόσθετε "πελάτες" στον άλλο.
Η βία του ΚΚΕ πρόσφερε "πελάτες" στο άδειο "μαγαζί" των δοσίλογων.
Η βία των δοσίλογων πρόσφερε "πελάτες" στο επίσης άδειο "μαγαζί" του ΚΚΕ.
Ο σταλινικός ΟΠΛΑ σκότωνε κάποιον Δεξιό και μετέτρεπε τους Δεξιούς σε θηρία, που ήθελαν να σκοτώσουν όποιον Αριστερό έβλεπαν μπροστά τους.

Οι φασίστες ταγματασφαλίτες σκότωναν κάποιον Αριστερό και μετέτρεπαν τους Αριστερούς σε θηρία, που ήθελαν να σκοτώσουν όποιον Δεξιό έβλεπαν μπροστά τους. Κανένας δεν γνώριζε τι συμβαίνει, γιατί απλούστατα δεν μπορούσαν να γνωρίζουν τη μυστική συνεννόηση μεταξύ των υποτιθέμενων εχθρών.
Δεν γνώριζαν τη μυστική συνεννόηση μεταξύ Τσόρτσιλ και Στάλιν.

Όταν δεν γνωρίζεις τη συνεννόηση μεταξύ των "αφεντικών", δεν μπορείς να ερμηνεύσεις τη συμπεριφορά των "υπαλλήλων" τους. Των δολοφονικών "υπαλλήλων" τους. Μέσα σ' αυτό το κλίμα τρομοκρατίας και θανάτου ο λαός ήταν θέμα χρόνου ν' αντιδράσει υπό καθεστώς θυμού και αυτό ήταν το τέλος του. Διχάστηκε και παραδόθηκε στους "συνεταίρους". Έβγαλε τα μάτια του μόνος του και έχασε ό,τι είχε και δεν είχε. Διαλύθηκε, καταστράφηκε και στο τέλος παρακαλούσε απλά να τον αφήσουν ήσυχο, υψώνοντας λευκή "σημαία".
Οι Άγγλοι έκαναν τη δουλειά τους και οι Ρώσοι πήραν το μερίδιό τους.
Οι δοσίλογοι και οι ταγματασφαλίτες εξασφάλισαν την εξουσία και οι ΚΚΕδες πήραν το μερίδιο που έπρεπε να πάρουν.
Οι Αριστεροί δημοκράτες μάτωσαν και οι σταλινικοί ΚΚΕδες πρόκοψαν.

Για πενήντα χρόνια δεν σήκωσε ξανά "κεφάλι" ο ελληνικός λαός. …Yes Sir.

Καραμανλή ήθελαν οι ξένοι; …
Καραμανλή θα ψήφιζαν οι Έλληνες.

Παπανδρέου ήθελαν οι ξένοι; …
Παπανδρέου θα ψήφιζαν οι Έλληνες.

Έφτασαν στο σημείο να μισούν εκείνους που κάποτε ονειρεύονταν ελευθερία και αυτοδιάθεση και άρα τους ίδιους τους εαυτούς τους. Μίσησαν το ίδιο το ΕΑΜ, το οποίο ήταν το πιο λαμπρό συλλογικό επίτευγμα των σύγχρονων Ελλήνων.
Η Ελλάδα ήταν μόνιμα από τις πιο πιστές και υπάκουες "Μπανανίες" των Αγγλοσαξόνων. Φιλούσε με πάθος τα χέρια που την μάτωσαν.
Κάπως έτσι φτάσαμε μέχρι τις ημέρες που διανύουμε.
Στην εποχή του …"ευχαριστούμε τους Αμερικανούς", που μας "σώζουν" από τις εντάσεις που οι ίδιοι προκαλούν.
Σήμερα βρισκόμαστε σε μια ανάλογη κατάσταση με αυτήν του 1945. Η αγγλοσαξονική Νέα Τάξη Πραγμάτων δείχνει σημεία παρακμής και η αναρχία στην παγκόσμια πολιτική σκηνή μοιάζει αναπόφευκτη.

Η Ελλάδα βρίσκεται σε μια τραγική οικονομική κατάσταση, που θυμίζει τη λήξη ενός καταστροφικού πολέμου.
Η οικονομία είναι κλονισμένη και η ανεργία καλπάζει ανεξέλεγκτη, απειλώντας να βυθίσει στην ανέχεια το μεγαλύτερο μέρος του λαού.
Το πάλαι ποτέ κραταιό δημόσιο κεφάλαιο έχει περιέλθει στα χέρια ξένων, όπως θα συνέβαινε και σε περίπτωση κατάκτησης της χώρας. Το ιδιωτικό κεφάλαιο επίσης. Εκατομμύρια είναι οι νέοι ξένοι ιδιοκτήτες ακινήτων στην Ελλάδα.
Μαζί μ' αυτούς εκατομμύρια είναι και οι ξένοι μετανάστες, οι οποίοι όλοι μαζί λειτουργούν ως έποικοι των δυνάμεων κατοχής της Νέας Τάξης.
Μέσα σ' αυτήν την ολέθρια κατάσταση ο λαός προσπαθεί να βρει μια λύση στα προβλήματά του. Δεν δείχνει σημάδια ανυπακοής όπως τότε, αλλά είναι υποχρεωμένος να πάρει αποφάσεις, προκειμένου να επιβιώσει. Αποφάσεις, οι οποίες εκ των δεδομένων δεν θα αρέσουν στα "αφεντικά".
Στα "αφεντικά" των ιδιοκτητών του δικομματισμού. Το πολιτικό του σύστημα όμως έχει απαξιωθεί πλήρως. Ο λαός δείχνει πλέον να μην συμπαθεί κανέναν από τους υπάρχοντες πολιτικούς.
Ο Κανένας είναι ο μόνιμος "ηγέτης" σε όλες τις μετρήσεις. Και πάλι άρχισε ν' αποκαλύπτεται δια γυμνού οφθαλμού ότι ο σχεδόν χρεοκοπημένος λαός δεν έχει σχέση με την ηγεσία του. Τους εκ του ασφαλούς πετυχημένους, πλούσιους, μαυρισμένους και σκαφάτους χαφιέδες των "αφεντικών".
Έχει απαξιωθεί πλέον τόσο πολύ η πολιτική στην Ελλάδα, που το μόνιμο πρόβλημα πλέον των κυρίαρχων κομμάτων είναι η μικρή συμμετοχή του λαού στις εκλογικές διαδικασίες. Η μειωμένη δημοκρατική "νομιμοποίησή" τους. Η αγωνία όλων των απαξιωμένων πλέον προσώπων είναι να τον "πείθουν" να συμμετέχει. Με ποιο επιχείρημα; Ότι με τη συμμετοχή του προστατεύει τη δημοκρατία, θέτοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τους εαυτούς τους "εγγυητές" της δημοκρατίας αυτής.
Αν δηλαδή δεν τους ψηφίσουμε, κινδυνεύει η δημοκρατία.
Πρέπει δηλαδή να ψηφίσουμε τον Καραμανλή ή τον Παπανδρέου ή τον Μητσοτάκη, για να προστατεύσουμε τη δημοκρατία.
Ακόμα δηλαδή κι αν δεν τους θέλουμε, πρέπει να το κάνουμε για το "καλό" της δημοκρατίας. Αν δεν το κάνουμε, θα είμαστε "κάφροι", που μας αξίζει κρέμασμα, όπως μας απείλησε ο "δημοκράτης" Πάγκαλος.

Για να καταλάβει ο αναγνώστης πλήρως την κατάσταση, θα πούμε μερικά πολύ απλά και απολύτως κατανοητά πράγματα.
Οι Άγγλοι τότε προσπάθησαν να σώσουν ένα "κατεστημένο" χαφιέδων και δοσίλογων. Προσπάθησαν αυτό το "κατεστημένο" να το παρουσιάσουν σαν "εγγυητή" της δημοκρατίας και της ελευθερίας.
Εμείς δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά πράγματα, για ν' αποδείξουμε τις ομοιότητες των καταστάσεων.

Μας αρκεί να παραθέσουμε μερικά ονόματα των πρωταγωνιστών εκείνης της εποχής. Ονόματα διάσημων "παραθεριστών" του Νείλου και δοσίλογων των Γερμανών.

Καραμανλής, Παπανδρέου, Τσουδερός, Πάγκαλος, Ράλλης, Έβερτ, ο πρωτοξάδερφος του Μητσοτάκη Βενιζέλος κλπ..
Όσο ασθενή μνήμη κι αν έχει ο αναγνώστης, όλο και κάτι σύγχρονο θα του θυμίζουν αυτά τα ονόματα. Δεν μπορεί να τα ακούει πρώτη φορά αυτά τα ονόματα.
Εκείνοι λοιπόν, που "σώθηκαν" τότε από τα "αφεντικά" τους, είναι οι ίδιοι, που πρέπει να σωθούν και σήμερα από τα ίδια αφεντικά.
Το τραγικό είναι ότι σ' αυτήν την άθλια κατάσταση έχουμε να υποστούμε και τη "χιουμοριστική" διάθεση της ιστορίας.
Η ιστορία θέλει να μας κάνει "πλάκα" και διάλεξε μια άσχημη στιγμή.
Κατά μια τραγική "σύμπτωση" σ' αυτές τις απόλυτα όμοιες καταστάσεις οι πρωταγωνιστές δεν είναι μόνον συγγενείς μεταξύ τους, αλλά και συνονόματοι.

Πρωταγωνιστής το 1945 ήταν ο παππούς του Giorgo και συνονόματός του.
Ένας άλλος τενεκές της ίδιας ακριβώς ποιότητας με τον εγγονό του.
Ένας δειλός χαφιές, ο οποίος, όταν ο λαός πολεμούσε για την απελευθέρωσή του, αυτός έκανε πληρωμένες από τους Άγγλους διακοπές στον Νείλο.
Ένας καραγκιόζης των καφενείων, που, όταν δεν κυνηγούσε γυναίκες, έλεγε "διάσημες" εξυπνάδες.
Ένα παράσιτο, που όλη του τη ζωή την έζησε εις βάρος των άλλων.
Ένας δοσίλογος των Άγγλων, που ακόμα —εξαιτίας της δικής τους προπαγάνδας— έχει τη "φήμη" του αντιιμπεριαλιστή.
Ένας προδότης των Ελλήνων και της δημοκρατίας, που τάφηκε σαν ο "γέρος της ελληνικής δημοκρατίας".
Η μεγαλύτερη πολιτική απάτη των μεταπολεμικών χρόνων.
Η "κατασκευασμένη" απάτη, που μας κληροδότησε εκτός από τον δημαγωγό Ανδρέα και τον θλιβερό Γιωργάκη.

Αυτός ο καραγκιόζης ήταν ο δοτός πρωθυπουργός αμέσως μετά την απελευθέρωση. Ο διορισμένος από τους Άγγλους και όχι εκλεγμένος από τον λαό Πρωθυπουργός. Επιλέχθηκε, γιατί ήταν ο μόνος που είχε την "ελαστική" συνείδηση να τους εξυπηρετήσει.
Οι Άγγλοι σχεδίαζαν μαζικά εγκλήματα στην Ελλάδα και ο Παπανδρέου ήταν αυτός ο οποίος ανάμεσα σε ένα μεγάλο πλήθος προδοτών και δοσίλογων "πλειοδότησε", προκειμένου να τους εξυπηρετήσει με την παρουσία του.
Όταν λοιπόν οι Άγγλοι κατακρεουργούσαν τον ελληνικό λαό μέσα στο κέντρο της πρωτεύουσας, θέλοντας να τον οδηγήσουν στον εμφύλιο, ο Πρωθυπουργός του "λαού" έκλαιγε εξαιτίας της δειλίας του σε κάποιο ξενοδοχείο της Αθήνας.
Έκλαιγε, όχι για το μακελειό που γινόταν εις βάρος των Ελλήνων, αλλά επειδή φοβόταν την εκδίκηση του λαού και αγωνιούσε για το φτηνό τομάρι του.

Πρωταγωνιστής της απόλυτα όμοιας κατάστασης, που βιώνουμε μισό αιώνα μετά, είναι ο συνονόματος εγγονός του. Εξίσου δειλός και άβουλος.
Δεν λέει εξυπνάδες σαν τον παππού του, γιατί δεν ξέρει καλά ελληνικά. Δεν κυνηγάει γυναίκες, γιατί ξοδεύει τον χρόνο του στο ποδήλατο.
"Διορισμένος" κι αυτός από τους Αγγλοσάξονες στη θέση του.
Στην αμερικανική πρεσβεία βρισκόταν, όταν ο Σημίτης ανακοίνωνε την πρόθεσή του να του παραδώσει το κόμμα.
"Εκλεγμένος" χωρίς αντίπαλο, ανέλαβε με "δημοκρατικές" διαδικασίες την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ.
"Διεθνές" προφίλ ηγέτη έχει φτιάξει μέσω των αγγλοσαξονικών και άλλων διασυνδέσεων. ........ ....
---------------
Παναγιώτης ΤΡΑΐΑΝΟΎ.
S.O.S.
Μετά τις "ήρεμες" εκλογές...
...ακολουθεί "τρικυμία".

Ησυχία μπροστά στην "παγίδα"...
...και μετά θρήνος.

Ο Παπανδρέου και τα αφεντικά του
θα μας βάλουν σε περιπέτειες...
…μεγάλες εθνικές περιπέτειες.
Giorgo Papandreou
Είναι τόσο ηλίθιος όσο φαίνεται ή μήπως συμβαίνει κάτι άλλο;