Θεραπεία ανάπαυσης:
Με μια υποψία θλίψης που γεννά ποιητική διάθεση και με ένα ποτήρι μαύρο ρούμι που καταστέλλει κάθε ιδέα καταναγκασμού απομακρύνομαι απ΄ τους ηλίθιους και τις επιρροές τους . .
Αποθεραπεία:
Με όψη εξαντλημένη και γοητευτική που αναστατώνει ερωτικά τις ακόρεστες γυναίκες , όπως η μυρωδιά της γύρης σαγηνεύει και αιχμαλωτίζει ηδονικά τις αχόρταγες μέλισσες του πρωινού ,
Ξαπλώνω αρνούμαι και στοχάζομαι
Θεϊκή κατάσταση .
Στιγμές μεγαλειώδεις.
Μην με ενοχλείτε … τεμπελιάζω.
Ο χρόνος Δεν είναι χρήμα .
Ποτέ Δεν ήταν .
Κι εγώ είμαι ζάπλουτος χωρίς ευρώ στην τσέπη.
Βωμοί και θυσιαστήρια της ανθρώπινης ελευθερίας και εχθροί της σκέψης και του στοχασμού τα εργοστάσια και τα γραφεία .
Η ηθική της εργασίας Ανήθικη και Αισχρή .
Το ζητούμενό της , η δημιουργία ενοχών σ’ όσους τολμήσουν , έστω και με την σκέψη τους να αμφισβητήσουν τις έννοιες της παραγωγικότητας της απόδοσης και της συμμόρφωσης στις διαδικασίες της .
Παλιά ο χρόνος ανταλλάσσονταν με στοχασμό ,ανάπαυση και δημιουργία , η διαχείριση του ήταν ελεύθερη και προσωπική υπόθεση ,σήμερα εξαγοράζεται βίαια και το περρίσευμα του –αν αυτό υπάρχει –ενοχοποιείται .
Παλιά ο χρόνος ήταν γιατρός και θεραπεία , ψυχική και σωματική .
Τώρα για κάθε ασθένεια υπάρχει κι ένα χάπι .
Η μεταφυσική του διάσταση και η ευεργετική του ικανότητα χειρουργήθηκε , εμπορευματοποιήθηκε , τυποποιήθηκε και συσκευάσθηκε εναίσιμα ή υπό μορφήν κατάποσης .
Μια Μακιαβελική επίθεση στη μεταφυσική διάσταση του ανθρώπου και στις δυνάμεις της φύσης , στο βωμό της μετάλλαξης του χρόνου σε χρήμα .
Ο χρόνος λοιπόν σαν χρήμα δεν επιτρέπεται να σπαταλιέται σε ανούσιες σκέψεις ούτε να χαρίζεται σε περιόδους ίασης και προσωπικής δημιουργίας .
Το μαγικό φασόλι …ένα χαπάκι ..και στην παραγωγή …μια ένεση ..και στο γραφείο .
Κενά στη συνέχεια της μηχανής δεν επιτρέπονται .
Εν δυό ..εν δυό , στρατιωτάκια στο σωρό ,τροφή για το θηρίο .
Ο homo sapiens τώρα homo mechanical .
Δόξα στην παραγωγή .Ύμνος στην κατανάλωση
Εν δυό ..εν δυό ..Homo Stakhanov. Εν δυό ..εν δυό
Καπιταλισμός και Σοσιαλισμός ….Πότε επιτέλους θα το καταλάβεις πως όλα τα συστήματα χωρίς την δική σου συμμετοχή δεν μπορούν να λειτουργήσουν . Πότε θα το καταλάβεις πως εσύ είσαι το γρανάζι που τα βάζει σε κίνηση ;
Μια κίνηση που αργά ή γρήγορα αλλά με νομοτελειακή προδιαγραφή σε καθιστά σκλάβο της ;
Πότε θα το καταλάβεις πως ο μόνος δρόμος για την ανάπτυξη και την πρόοδο ( όπως αυτοί την ευαγγελίζονται ) είναι να πετάξουν εσένα στο δρόμο ;
Πότε θα καταλάβεις πως ο μόνος δρόμος για να μην σε πετάξουν στο δρόμο είναι να βγεις εσύ από μόνος σου στο δρόμο της αντίστασης και της ρήξης ; με πέτρες και δοκάρια ;
Ιστορικά αν το δούμε αλλά και φιλοσοφικά , < Τα πράγματα είναι καλά μόνον όταν τα συγκρίνεις με χειρότερα >
Ο ηλίθιος αφορισμός < Υπάρχουν και χειρότερα> είναι ένα αισχρό επινόημα για να μην τολμήσεις ποτέ να διεκδικήσεις κάτι απ΄ τα καλύτερα .
Είναι μια ιδεοληψία που εντέχνως εξεργάζονται και καλλιεργούν ιεροκρυφίως και με συνέπεια αιώνων οι προτεσταντικές θεωρίες του δυισμού κρατώντας καθηλωμένο και φοβικό τον άνθρωπο ενώπιον της οργής ενός φοβερού και τιμωρού Θεού που στις μέρες μας έχει αντικατασταθεί από τον Μεγάλο Αδερφό και συμπορεύεται με τα συμφέροντα μιας κρατούσας νομενκλατούρας .
Έτσι λοιπόν ποτίζουν και εδραιώνουν την υποτέλεια και τον φόβο με ηθικοπλαστικές αρλούμπες τύπου < πάλι καλά να λες ,που δεν είναι και χειρότερα > επικαλούμενοι το θυμικό του φοβικού ανθρώπου αφού πρώτα φρόντισαν να το γεμίσουν ενοχές .
Άγιοι Άγιοι οι σκληρά εργαζόμενοι και οι σύγχρονοι Σταχάνοφ ,βουτυρόπεδες, κολοκυθοκέφαλοι, πρόωρα γερασμένοι και ανέραστοι λοβοτομημένοι ,ηρωικώς πεσσόντες σάλιαγκοι στις αρένες των χρηματιστηρίων κοάζοντες και οριόμενοι στους γραμμικούς παλμούς του NASDAQ και του Nikkei.
Άψιλοι ανερμάτιστοι ποτισμένοι με καφεΐνη και fast food , ανεφάνταστοι και μικρονοϊκοί που αντί να ιδρώνετε στην αγκαλιά του έρωτα ιδροκοπάτε από stress και ανασφάλεια στο βλέμμα του αφεντικού σας .
Μεταλλαγμένα ανδράποδα που θυσιάζεται τη χαρά της ξένοιαστης ζωής με δάνεια γραφεία και υποθήκες .
O tempora o mores
Μάθετε ορέ ταλαίπωροι πως αν τελειώσει ο χρόνος σας κανένας αργυραμοιβός κανένας εργολάβος κανένα αφεντικό δεν θα σας δανείσουν . Μονάχα ο εργολάβος της κηδείας σας θα τον σφραγίσει με ένα καρφί στην κάσα σας .
Και σεις θεούσες και θεούσοι μου σκεφτείτε μοναχά αυτό : Αν η δουλειά ήταν χαρά και ολοκλήρωση , τότε ο Θεός δεν θα καταριόταν τον Αδάμ και την συμβία του , με κόπο και ιδρώτα να πορεύονται .
Σας το είπε ο εσταυρωμένος <δέστε τα πουλιά του ουρανού –ούτε κοπιάζουν ούτε ιδροκοπούν>
Δέστε τον ίδιο τον Δημιουργό , έξι μέρες μονάχα δούλεψε και αναπαύεται αιωνίως χωρίς να αγωνιά για ποσοστά δείχτες και αντιπαροχές .
Ξυπνάτε ορέ …
Οι νόμοι και τα συνδικάτα μας έχουν προδώσει .
Είμαστε μόνοι .
Κρατήστε ρεζέρβα
Φτιάξτε εναλλακτική .
Ζήτω η ζωή και η τεμπελιά
Ζήτω το ποτό και το slow food
Ζήτω ο φόβος και η ανασφάλειά τους .
Ζήτω ορέ .
Με αγάπη στους επίμονα σκεπτόμενους τεμπέληδες . Νικόλας Δότσιος
( ο Νικος Δοτσιος ειναι ποιητης - στιχουργος & καθηγητης στη Δευτεροβαθμια Εκπαιδευση )
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου