1915 - 1922: Γενοκτονία Χριστιανών της Μικρασίας...δηλαδή, τι περιμέναμε; Ολοκληρωτικός ύστατος πόλεμος ήταν...ή αυτοί (τουρκομουσουλμάνοι) ή οι Χριστιανοί...

1915 - 1922: Γενοκτονία Χριστιανών της Μικρασίας...δηλαδή, τι περιμέναμε; Ολοκληρωτικός ύστατος πόλεμος ήταν...ή αυτοί (τουρκομουσουλμάνοι) ή οι Χριστιανοί...ποιός μας φταίει που δεν το καταλάβαμε τότε; Ποιός ΘΑ μας φταίει που ΔΕΝ το καταλαβαίνουμε ΟΥΤΕ και ΣΗΜΕΡΑ;

γράφει ο Γιώργος Ανεστόπουλος

Μιλώντας για γενοκτονία των Αρμενίων, των Ελλήνων και των Ασσυρίων της Μικρασίας προσωποποιείται το ζήτημα και
διαφεύγει η ουσία.

Οι Οθωμανοί, με την εξέγερση των Ελλήνων το 1821 ήρθαν αντιμέτωποι με μια «συνειδητοποίηση».

Το Ισλάμ δεν μπορούσε να συνυπάρξει με τον Χριστιανισμό.
Βεβαίως, αυτό δεν συνέβη ξαφνικά.
Υπήρχε ανέκαθεν.

Από γεννήσεως Αραβικού Ισλάμ (και κατόπιν Οθωμανών) υπήρξε.

Μπορεί οι πρώτοι πρώτοι χριστιανικοί λαοί να κατακτήθηκαν κάπως «οικειοθελώς» αλλά όλα τα «εύκολα» τελειώνουν κάποτε.

Η διαφθορά της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, η αβάσταχτη  φορολογία, η έλλειψη δικαιοσύνης και η επαίσχυντη συμπεριφορά των διαφόρων ελίτ κατά της μεγάλης βάσης της βυζαντινής κοινωνίας που ήταν η φτωχολογιά, ήταν αρκετά για να κάνουν τις φτωχές, αδικημένες μάζες των βυζαντινών επαρχιών να καλωσορίσουν το Ισλάμ, πρώτα τους Άραβες και μετά τους Οθωμανούς.

Κατόπιν όμως, είδαν και βίωσαν στο πετσί τους το αδίστακτο σκληρό πρόσωπο του Ισλάμ και κυρίως των Οθωμανών αργότερα.

Από το 1453 δε, την Άλωση της Πόλης, οι εξεγέρσεις των Χριστιανικών πληθυσμών της Οθωμανικής αυτοκρατορίας ήταν συνεχείς.
Όχι όμως αποτελεσματικές.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ (ΕΔΩ)