Φιλοξενούσαμε εκείνα τα χρόνια τον ξάδελφο μου τον Σπύρο
Σαμπίρδο, (10 χρόνια μεγαλύτερό μου) στο σπίτι τον γονέων μου στου Ζωγράφου Αθήνα. Ήταν τελειόφοιτος φοιτητής το 1967. Είχαμε ήδη κλείσει εισιτήρια για τις 22 Απριλίου (Σάββατο) για Κέρκυρα ο ξάδελφος και εγώ. Παραθέριζα συνήθως στο σπίτι του ξαδέλφου μου τις διακοπές του Πάσχα και τα καλοκαίρια, όπου βέβαια ξημερώνοντας η 21η Απρίλη μάθαμε για την ¨επανάσταση," της Χούντας.
-Πρώτα θα έπαιρνε το κόμμα την..."μίζα" του και μετά εγώ...παπούτσια... Λόγια του ξαδέλφου μου πρίν μερικά χρόνια...!!!
Οι ανησυχίες του πατέρα μου και του ξαδέλφου μου, λίγο πρίν την αναχώρησή μας για την Κέρκυρα, ήταν και σε εμένα αισθητές τότε, αλλά λόγω βέβαια του νεαρού της ηλικίας μου δεν έλεγαν και πολλά μπροστά μου. Αργότερα έμαθα για τους φόβους του ξαδέλφου πως τον πατέρα του όχι μόνο θα τον είχαν συλλάβει, αλλά ανησυχούσε ότι θα είχαν προβεί και σε εκτελέσεις. Γι' αυτό, φεύγοντας από το σπίτι των Αθηνών, είχε συνεννοηθεί με τους γονείς μου:
Μόλις φτάσουμε στην Κέρκυρα θα σας στείλω ένα τηλεγράφημα με το οποίο θα σας ενημερώνω! Άν ζεί ο πατέρας μου θα γράφω, "Φτάσαμε καλά- Φιλιά- Σπύρος". Άν δεν ζεί, "Φτάσαμε καλά - Σπύρος"...
Φτάσαμε Σαββατόβραδο στην Κέρκυρα, έχω πολλές αναμνήσεις από τους συνεχείς ελέγχους στο πούλμαν κατά τη διάρκεια της διαδρομής, καθώς και από το φέρυ μπόουτ Ηγουμενίτσα-Κέρκυρα εκείνης της βραδιάς. Πρίν μας αφήσουν να αποβιβασθούμε, είχε επιβιβασθεί ο Λιμενάρχης στο φέρυ μπόουτ και μας είχε δώσει " εξιτήρια, (πάσο) εξόδου," λόγω της απαγόρευσης της κυκλοφορίας μετά κάποιας συγκεκριμένης βραδινής ώρας η οποία και είχε παρέλθει. Είχαμε αποβιβασθεί στο λιμάνι τις πρώτες πρωινές ώρες της Κυριακής των Βαΐων.
Φτάνοντας στο σπίτι του ξαδέλφου μου, ποδαράτοι βέβαια, μας περίμενε η Θεία μου η Αγάθη όχι όμως και ο Θείος μου ο Χαρίλαος. Η Θεία μου σε ερώτηση μου, μου απάντησε ότι ο Θείος είχε αρρωστήσει και νοσηλευόταν στο νοσοκομείο.
Θυμάμαι λίγες ημέρες αργότερα όπου ήμουν μόνος στο σπίτι να χτυπάει το κουδούνι να ανοίγω την πόρτα και να εισέρχεται πρώτος στο σπίτι ο Θείος μου ο Χαρίλαος, ακολουθούμενος από την Θεία και τον ξάδελφο κουστουμαρισμένος και να κάθεται στήν πολυθρόνα από μπαμπού στο χώλ του σπιτιού.
Μεταγενέστερα έμαθα ότι ο Θείος μου είχε συλληφθεί την 21η Απριλίου όπου τις 22 Απριλίου είχε υποστεί ένα εγκεφαλικό, ήταν και κάποιας ηλικίας (62 ετών) και είχε διακομιστεί στο νοσοκομείο της Κέρκυρας. Πολλά χρόνια αργότερα έμαθα από την τότε φίλη και νυν σύζυγο του ξαδέλφου μου του Σπύρου την Νένα, ότι το απογευματόβραδο τις 22ας Απριλίου ευρισκόμενη και αυτή στο νοσοκομείο, για κάποιο συγγενικό της πρόσωπο, άκουσε κάποιους να λένε: "Φέρνουν τον Σαμπίρδο", (τον πατέρα του ξαδέλφου μου, τον Χαρίλαο). Τον έφερναν πάνω σε ένα φορείο με ..."κυβερνητική συνοδεία", (είχε υποστεί κάποιο εγκεφαλικό). Επανήλθε πλήρως ο μπάρμπας μου και αφού είχα γυρίσει στην Αθήνα και είχε επιστρέψει και ο μπάρμπας μου ο Χαρίλαος στο αρωματοπωλείο του, στην Ευγενίου Βουλγάρεως, κάποιο απόγευμα κτυπάει το κουδούνι του σπιτιού του. Ήταν δύο "κυβερνητικοί" όπου εν ολίγοις του λένε, "η αποτάσσεσαι την Ε.Δ.Α.(σημερινό Κ.Κ.Ε) η..."Γυάρος" και μην ξεχνάς ότι σε λίγους μήνες ο γιός σου πάει...φαντάρος"... Τι να κάνει ο μπάρμπας, μπρός γκρεμός και πίσω ρέμα, ο γιός του και ξάδελφός μου εν αναμονή της στρατιωτικής του θητείας δημοσιεύει στην τοπική εφημερίδα της Κέρκυρας το σχετικό για την Χούντα κείμενο. ΑΠΕΤΑΞΑΜΗΝ...!!! Περιττό να σας περιγράψω τις αφηγήσεις του ξαδέλφου μου αργότερα, ότι αυτή η ημέρα ήταν και η..."Μεγάλη Παρασκευή" για τα "πιστεύω" της οικογένειας.
Δεν ξαναενοχλήθηκε όμως ποτέ από την...Χούντα αλλά ούτε και ο ξάδελφος μου αργότερα στον στρατό.
Δεν τό έβαζε πάντως κάτω ο μπάρμπας ο Χαρίλαος, το καλοκαίρι του 67 όπου με είχαν στείλει οι γονείς μου για τα θαλασσινά μου μπάνια και γυρίζοντας το μεσημέρι ο Θείος από το αρωματοπωλείο, κάποιες φορές εκεί σε έναν μικρό διάδρομο 1Χ2 με έβαζε, κεκλεισμένων των θυρών, να τοποθετήσω το πίκ άπ και να "ξεθάψω" την...."Ρωμιοσύνη" του απαγορευμένου τότε Θεοδωράκη.
"Aυτά τα δέντρα δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό."
Πώς να το ξεχάσω... Και η Θεία από την κουζίνα να έρχεται και να μας λέει χαμηλοφωνάζοντας... Πιό σιγά...ακούγεστε...
Αυτή είναι η πρώτη ιστορία και τώρα η δεύτερη...
Ο αδελφός του πατέρα μου ο Αλέξανδρος (Τσάντος) Βλάχος την εποχή εκείνη ήταν ο Υπεύθυνος Γενικός Αποθηκάριος της Α.Β.Υ.Π. (Αποθήκη Βάσεως Υλικού Πολέμου), πολιτικό προσωπικό, όπου στεγαζόταν στο στρατόπεδο του Γουδή (Γουδιού) Αθήνα.
Ποιός ήταν ο διοικητής του στρατοπέδου; Ο Ταξίαρχος των Τεθωρακισμένων Στυλιανός Παττακός...!!!
Ο μπάρμπας μου ο Τσάντος ήταν απλά "αριστερών φρονημάτων" και όχι ενεργό μέλος στην πολιτική, όπως ο γαμπρός του ο Χαρίλαος Σαμπίρδος. Την βραδιά της 20ης πρός 21η Απριλίου, έμενε σε κάποια μονοκατοικία στην Αγία Παρασκευή Κοντόπευκο, και μόλις τον είχε πάρει ο ύπνος όταν η σιδερένια τζαμόπορτα πήγε να "πέσει" από τα απανωτά χτυπήματα.
Σηκώνετε με "τα σώβρακα" να δεί τι συμβαίνει ανοίγει την πόρτα και...
-Ο κύριος Αλέξανδρος Βλάχος; ( Δύο φαντάροι).
-Ναί ο ίδιος...
-Έχουμε την διαταγή να σας μεταφέρουμε όπως είστε στο στρατόπεδο, ακολουθήστε μας...
-Μισό λεπτό να ντυθώ...
-Όπως είστε... και τον βουτάνε σέρνοντας τον με τα "σώβρακα" πρός το τζίπ...
Η Θειά μου, έχοντας σηκωθεί και αυτή, έτρεχε πίσω με τα ρούχα και τα παπούτσια του Θείου μου και ίσα που πρόλαβε να του τα "πετάξει" στο τζίπ...
Προσπάθησε να μάθει ο Θείος μου το τί συμβαίνει, αλλά σιγή ιχθύος από τους δύο φαντάρους (σάμπως ήξεραν και αυτοί κάτι;). Φτάνοντας στο στρατόπεδο του Γουδή κάποιος αξιωματικός του λέει...
-Γίνεται "επανάσταση" και η πατρίδα σε χρειάζεται. Να μας ανοίξεις την αποθήκη για να πάρουμε ότι υλικό χρειαστούμε...
-Μάλιστα και τι χρειάζεστε;
- Πρέπει να καταλάβουμε το τάδε και τάδε Υπουργείο Ο.Τ.Ε. Δ.Ε.Η. Α.Β.Γ.Δ. κ.λ.π. και χρειαζόμαστε αυτό, ετούτο και το τάδε υλικό κ.λ.π."...
- Που θα χρησιμοποιηθεί αυτό το υλικό;
-Στο τάδε και τάδε σημείο, κλπ...
-Ναι, για αυτό και αυτό το υλικό για το τάδε σημείο ουδέν πρόβλημα, αλλά το τάδε συνοδεύετε και από αυτό, και το τάδε υλικό πάει με το τάδε για το τάδε σημείο, απάντησε ο μπάρμπας μου καταλαβαίνοντας ότι κάποιοι Αξιωματικοί ήταν καθαρά "γραφιάδες" και παντελώς άσχετοι (άκαπνοι) και μη έχοντας άλλη λύση "συμβούλεψε τούς...επαναστάτες" άν και ο ίδιος...αριστερός.
Κάποιο 6μηνο αργότερα ο Γεώργιος Παπαδόπουλος επισκέπτεται το στρατόπεδο του Γουδή για να γνωρίσει και να ευχαριστήσει τους στρατιωτικούς που είχαν "παίξει" κάποιο ρόλο την βραδιά της "επανάστασης".
-Και από εδώ ο Γενικός μας Αποθηκάριος ο κύριος Βλάχος Αλέξανδρος...
-Α μάλιστα, ο Παπαδόπουλος (από που είσαι; Οικογένεια; Και τα σχετικά) και κάνοντας να φύγει του λέει ο μπάρμπας μου:
- Και άν μου επιτρέπετε, εγώ ήμουν αυτός που χειρίστηκε την διακίνηση του υλικού και τών παρελκομένων το ξημέρωμα της 21ης Απριλίου. Εγώ έδωσα τις σχετικές οδηγίες για την χρήση του Πολεμικού Υλικού κλπ...
Ο Παπαδόπουλος ζητάει την επιβεβαίωση του αρμόδιου Αξιωματικού και αφού παίρνει το ο.κ. απευθύνεται στον μπάρμπα μου λέγοντας του:
- Ώστε έτσι, και δεν μου λές κύριε Βλάχο τι μισθό παίρνεις;
-Αμείβομαι με το τάδε...ποσό.
-Χμ, και γυρίζει προς τον συνοδό του ο Παπαδόπουλος λέγοντάς του:
-Να αυξηθεί ο μισθός του κυρίου Βλάχου με το τάδε ποσό, και γυρίζοντας να φύγει κοντοστέκεται γυρίζει το κεφάλι του προς τον συνοδό του πάλι λέγοντας:
-Και με αναδρομική ισχύ από την 21η Απριλίου! (Κόκκαλο ο αριστερός Τσάντος)...
Θυμάμαι που το συζητούσε για την βραδιά της 21ης Απριλίου ο μπάρμπας με τους γονείς μου αργότερα κουτσομπολεύοντας την "ασχετοσύνη κάποιων....Αξιωματικών της επανάστασης" που έπρεπε να τους ανοίξει τα μάτια και να....συμπληρώνει!!!
-Και εάν ποτέ πέσει η Χούντα, (ήταν και προφήτης ο Τσάντος) και διεξαχθούν εκλογές, και βρίσκεται μια και μοναδική ψήφος υπέρ της χούντας σε όλη την επικράτεια, να ξέρετε ότι αυτή η ψήφος θα είναι η δική μου...!!!
Για να του απαντάει ο πατέρας μου.
-Εμ βέβαια, όταν έρχεται μία κυβέρνηση και σου γεμίζει τις τσέπες βλάκας θα είσαι αν δεν την στηρίξεις...
Θυμάμαι επίσης ένα περιστατικό μεταξύ των δύο "μπαρμπάδων" (κάποιο καλοκαίρι), σε κάποια βόλτα, όπου οι δύο μπαρμπάδες περπατάγανε μπροστά και εγώ με την Θεία Αγάθη ( σύζυγο του Χαρίλαου και αδελφή του Τσάντου) δύο τρία βήματα πιό πίσω. Σε μιά στιγμή ακούω τον μπάρμπα τον Τσάντο (εξ αριστερών του ο Χαρίλαος) να του λέει: Ωρέ δεν αλλάζουμε "μπάντα" γιατί από το αριστερό αυτί δεν ακούω καλά... Για να του απαντήσει ο Χαρίλαος : Και εγώ δεν ακούω καλά από το...δεξί...!!!
Σπύρος Χαράλαμπου Βλάχος...
“Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα
περιεχόμενα του άρθρου”
ΚΛΙΚΑΡΕ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΚΑΙ ΚΑΝΕ FOLLOW ΣΤΟΝ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ
……
ΣΤΗΡΙΞΕ ΤΟΝ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΣΟΥ ΠΑΡΛΑΠΙΠΑ ΚΑΝΟΝΤΑΣ LIKE
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου