οι δύο όψεις του αυτού νομίσματος, που δυστυχώς όταν δεν υπάρχει η σκέψη δεν τα αντικρύζουμε ποτέ και τα δύο μαζί, αλλά ξεχωριστά. Όταν έρχεται όμως η σκέψη στα λογικά της, το ένα από τα δύο σίγουρα έχει χαθεί!!! emoticon smile
Αν αποτύχει όμως, θα υπάρχουν
μύριοι στίχοι για να τους τραγουδήσεις
Κι ως τον βωμό της έμπνευσης δεν μετράς πια «εσύ»
ως «εγώ», αλλά το τρίτο πρόσωπο
...
Ήξερα πως ήσουν πάντα εκεί
Πως σε κάποια πλευρά της ζωής θα βίωνες ξεχασμένη
Της ανεπιθύμητης παγωνιάς η οπτασία
που κατοικούσε σε μια ανεπαίσθητη πινελιά φωτός
Της ποίησης η έμπνευση
Μεσ’ στο ξανθό σου χαμόγελο ο ανυπέρβλητος πόθος,
που με αγκάλιασε από την πρώτη κιόλας γουλιά
της νύχτας
...
η επιλογή σου εκείνη την αδιόριστη στιγμή
την αναπάντεχη.
Το ανυποψίαστο αγαθό σου που έλαμπε στα μάτια,
όπως κι ο ήλιος
Στην ατέλειωτη εκείνη παράσταση
που αργούσε την ανατολή
(Ν. Πρασσάς, Οι ένοχες στιγμές της αθωότητας, υπό έκδοση)



Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου