εξήντα πέντε χρόνια θαμμένος στο έδαφος κάτω από μία συκιά η οποία τον φρόντιζε και τον σκέπαζε όλα αυτά τα χρόνια , με τα πεσμένα κάθε φορά κιτρινωπά φθινοπωρινά φύλλα της . Ο τυχερός αγρότης δηλώνει ευτυχής και δεν συγκρίνει την αξία του θησαυρού του , ούτε και με αυτή του τζακ ποτ (1.3 δις ) του Αμερικανικού τζόκερ. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά τους :
Ο κος Ρούλης τον τελευταίο καιρό ,από το πρωί μέχρι το βράδυ βρισκόταν κάθε μέρα στο μεγάλο περιβόλι του που βρισκόταν δίπλα ακριβώς από τον δημόσιο δρόμο Ναυπλίου – Δρεπάνου. Ο λόγος ήταν γιατί τα δένδρα του ήταν όλα φορτωμένα με κατακόκκινες ευωδιαστές κλημεντίνες , που τον περίμεναν να τις κόψει στο εμπόριο , όπως έκανε άλλωστε κάθε χρόνο τώρα.
Πολλές φορές ο κος Ρούλης από το περιβόλι του αυτό , όπως και όλοι οι υπόλοιποι αγρότες της περιοχής, είχαν κοινή τύχη, με αυτή του κυνηγού και του ψαρά . Δέκα φορές έχαναν τη σοδειά τους από τις καιρικές μεταβολές και μία κατάφερναν να τη διασώζουν , αλλά κι αυτή τους την έτρωγαν οι παραλήπτες και οι έμποροι φαντάσματα από τη βόρεια Ελλάδα, που δεν τους πλήρωναν ποτέ.
Φέτος ο κος Ρούλης είχε ξοδέψει και με το παραπάνω , όλα τα χρήματα που είχε πάρει από την προηγούμενη σοδειά, σε γεωπόνους, σε λιπάσματα, σε κλαδούχους ,σε εμβολιαστές σε εργάτες, σε ποτίσματα , σε οργώματα , σε ραντίσματα , σε οπεκεπέ , σε οσδε , προκειμένου να ετοιμάσει τα δένδρα του , για την επόμενη χρονιά. Και εκεί που τα δένδρα του κόντευαν να σπάσουν τα κλαδιά τους από το πολύ φορτίο τους και ο κος Ρούλης έτριβε τα χέρια του από χαρά , έκανε υπολογισμούς για το πώς θα ξόδευε τα χρήματα που θα του έδιναν οι κλημεντίνες του τις τελευταίες ημέρες γυρίζοντας μέσα στο δενδροπερίβολο , παρατήρησε σε μερικά δένδρα κάτι μαύρα στίγματα πάνω στα φύλλα τους . Αμέσως πήρε τα μέτρα του . Γέμισε το βυτίο του με πράσινο σαπούνι και νερό και ράντισε προσεκτικά τα δένδρα ένα προς ένα. Σε λίγες ημέρες δεν υπήρχε πουθενά ο αλευρώδης μύκητας , όπως επιστημονικά λέγεται η μαυρίλα αυτή .
ΔΙΑΒΑΣΤΕ (ΕΔΩ) ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου