Άλλωστε εσύ, ποτέ δε θα πεθάνεις…
Τον εγωισμό σου, άσε τον αχαλίνωτο. Και τα θέλω σου όλα, πάλευε για αυτά, επί πτωμάτων πατώντας. Πίσω, στις σχέσεις σου, μην κάνεις· ευκαιρία, στον άλλον τον άνθρωπο θα δώσεις, να σε εκμεταλλευτεί.
Με τους δικούς σου, λόγο να τα βρεις δεν έχεις. Μπορείς και να το αφήσεις. Πάντοτε τέτοιοι ήτανε.
Άλλωστε εσύ, ποτέ δε θα πεθάνεις…
Τον εαυτό σου, πολύ να τον προσέχεις. Μετάνοιες στα λάθη σου μην βάλεις. Και στο πρόβλημα του άλλου, μην το σκέφτεσαι, λόγος να σκύψεις δεν υπάρχει. Αν ήθελε, ας τα προγραμμάτιζε όλα καλύτερα. Όπως εσύ. Ας πρόσεχε για να είχε. Τώρα τη πάτησε. Δίκαιο, έτσι είναι. Εσύ, τη ζωή σου, χωρίς βέβαια, να ενοχλείς ποτές.
Άλλωστε εσύ, ποτέ δε θα πεθάνεις…
Και τα όσα, κακό λες πως σου κάνουνε. Και τους όσους, τοξικούς χαρακτηρίζεις στη ζωή σου. Δεύτερη σκέψη μην έχεις. Στείλε τους. Διώξε τους μακριά. Και ας λένε, πως δικαιολογία έχουν. Εσύ να είσαι καλά.
Άλλωστε εσύ, ποτέ δε θα πεθάνεις…
Ένας μικρός θεός, είσαι Άνθρωπε. Όλη την δύναμη μέσα σου την έχεις. Τα πάντα, το εσύ, το εγώ σου, μπορεί να καταφέρει. Ένας μικρός θεός, που ποτέ δε θα πεθάνει…
Καμμιά φορά αναρωτιέμαι βέβαια…
Τι γίνεται, αν λάθος κάνω;
Ελευθεριάδης Γ. Ελευθέριος
Ψυχολόγος M.Sc.
e-psyxologos.gr
πηγή: http://www.pentapostagma.gr/
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου