Γράφει ο Βασίλειος Ζορμπάς
Το 2010 ο Νομοθέτης, με τις ειδικές διατάξεις του νόμου για το ‘’Νέο Ασφαλιστικό Σύστημα’’ (Ν3863/2010), επιχείρησε, όπως εκθέτει στην αιτιολογική έκθεση, να δώσει θεσμική απάντηση
‘’… στη διαρκώς επιδεινούμενη και ήδη πλέον ανεξέλεγκτη κρίση του ασφαλιστικού μας συστήματος’’.
Εν τούτοις από τότε μέχρι σήμερα και, παρά τη ψήφιση του μεταγενέστερου Ν3883/2010 (Υπηρεσιακή Εξέλιξη και Ιεραρχία των Στελεχών των ΕΔ…), παρατηρούμε κατά τις ετήσιες (τακτικές και έκτακτες) κρίσεις των στελεχών, να εξακολουθούν να παρουσιάζονται οι ίδιες γνωστές παθογένειες του παρελθόντος, όπως πχ:
– ‘’Επιλεκτικές ή και άκριτες’’ αποστρατείες στελεχών, με αιτιολογίες που, παρά τις περί του αντιθέτου επιταγές της νομολογίας, στηρίζονται, αποκλειστικά και μόνον, σε παλαιά και ήσσονος σημασίας πειθαρχικά παραπτώματα του κρινομένου, απέχοντα του κρισίμου χρόνου της αξιολογήσεως πέραν της εικοσαετίας.
– ‘’Αυξομειώσεις’’ στον αριθμό των ανωτάτων στελεχών, από τη μια χρονιά στην άλλη, ακόμη και σε κρίσεις της αυτής Ιεραρχίας, χωρίς ωστόσο να διαφαίνεται ότι οι συγκεκριμένες μεταβολές απορρέουν από κάποιας μορφής αναδιοργανώσεως του στρατεύματος.
– Και φυσικά, αν το κρίνουμε αναγκαίο, η χρυσή εφεδρεία με bonus, ή, άλλως, η ‘’εκπληκτική και σύγχρονη’’ μέθοδος των ‘’φιλικών αναφορών’’ (o tempora o mores!).
Αν υποθέσουμε ότι, αυτός που αποστράτευε όπως παραπάνω, είχε παράλληλα, την ευθύνη να ανεύρει και τους πόρους να δίδει συντάξεις (εννοείται ‘’αξιοπρεπείς’’ και όχι απλώς συντάξεις), τότε είμαι βέβαιος ότι θα σκεφτόταν πολύ περισσότερο τις αποφάσεις που θα ελάμβανε. Ίσως αυτή να είναι και μια καλή ‘’δικαιολογία’’ να παραβλέπουμε στον μέλλον και τις πιθανές ‘’πιέσεις’’. Σε αυτό μπορεί, να μας βοηθήσει και ο Νομοθέτης του ως άνω νόμου (για το ασφαλιστικό μας σύστημα), ο οποίος αναφέρει ‘’…είδε τα προβλήματά της να διογκώνονται σταθερά σε βαθμό που αυτή τη στιγμή ακόμα και ο όρος ‘’κρίση’’ να μην είναι επαρκής, ώστε να αποδώσει το μέγεθος του προβλήματος’’(Αιτιολογική Έκθεση σελ. 1). Το συγκρίνω/σημειώνω, ενθυμούμενος έναν παλαιότερο Υπουργό Οικονομικών, ο οποίος, κατά την αποχώρησή του από το Υπουργείο δήλωσε ’’στην οικονομική πολιτική άλλοι ξοδεύουν και άλλοι πληρώνουν’’.
Αναγνωρίζω, αγαπητοί αναγνώστες, ότι πολλοί δεν συμφωνούν με τις παραπάνω σκέψεις ή διαβλέπουν μια δόση υπερβολής. Όμως αν το 1996, μιλούσαμε για το φαινόμενο της ‘’συσσώρευσης μεγάλου αριθμού συνταξιούχων νεαράς ηλικίας – με όλα τα οικονομικά και κοινωνικά προβλήματα που – γνωστό σε όλους – συνεπάγεται η κατάσταση αυτή’’ (Εισηγητική Έκθεση Ν2439/1996, σελ. 2), τότε φαντασθείτε τι (;) πράτταμε πριν το 1996 και σκεφθείτε πόσο (;) προσαρμοσθήκαμε στη συνέχεια, ακόμη και στην περίοδο της κρίσης.
Με οδηγό μας τα πεπραγμένα του παρελθόντος, τη μέριμνά μας για το προσωπικό αλλά και την αναγκαία εξελικτική πορεία των ΕΔ, μπορούμε πολλά να αλλάξουμε προς το καλύτερο. Δεν χρειάζεται να περιμένουμε τον επόμενο, γιατί απλά και αυτός είναι ένας από εμάς.
Militaire.gr
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου