«Ευχαρίστως να σας απαντήσω και ως ειδικός με την έννοια ότι κάποτε ήμουν διευθυντής δραματικής σχολής και με κάποιο τρόπο είμαι ένας μικρός «γκουρού» των νέων μου συναδέλφων, λόγω των σαράντα χρόνων της πείρας μου και καθώς στη ζωή μου υπήρξα ένας εξαιρετικός μαθητής και συνεχώς ανανεώνομαι καλλιτεχνικά, δεν παραμένω στάσιμος. Αυτό είναι το τίμημα σε σχέση με τη δημοφιλία μου, αλλά σαν προσωπική κατάκτηση είναι μοναδική.
Είμαι πολύ αισιόδοξος για τα νέα παιδιά, είναι συγκλονιστικά, έχουν μια εξαιρετική παιδεία και διεκδικούν την καλλιτεχνική τους παρουσία εν καιρώ κρίσης χωρίς τις προοπτικές που ανοίγονταν στη δική μου γενιά του Πολυτεχνείου-Μεταπολίτευσης. Τότε, όταν ξεκινούσαμε ως νέοι, περνούσαμε πραγματικά δύσκολα αλλά υπήρχαν φοβερές προοπτικές στο αύριο. Τα παιδιά σήμερα δουλεύουν χωρίς αύριο και μόνο για αυτό αξίζει να υποκλιθούμε μπροστά τους», λέει ο ίδιος στην εφημερίδα Καρφί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου