Αγαπητή Σουσού, τα τελευταία 4 χρόνια μοιράζομαι τη ζωή μου μαζί με έναν καταπληκτικό άνθρωπο. Περνάμε πολύ όμορφα κι
έτσι σκεφτόμαστε να ολοκληρώσουμε την ευτυχία μας με το γάμο. Το πρόβλημα είναι ότι είναι αλλοδαπός κι οι γονείς μου δεν είναι σύμφωνοι με αυτό. Βασικά δε συμφωνούν γενικά απ’ την αρχή της σχέσης, αλλά εγώ πήγαινα πάντα ακoλουθώντας την καρδιά. Όμως βαρέθηκα πια τους συνεχείς τσακωμούς και φοβάμαι ότι αν τους ανακοινώσω τη σκέψη μας, στην καλύτερη θα σωριαστούν στο πάτωμα, αφού πρώτα τσακωθούμε, και στη χειρότερη δε θα παραβρεθούν. Έχεις να μου προτείνεις κάτι εκτός απ’ τη συνηθισμένη πρόταση «Να μην προχωρήσετε τόοοσοο ή ακόμα καλύτερα να το τελειώνατε.»;
Αγαπημενότατη Άγνωστή μου Χ,
Το μεγαλύτερό σου πρόβλημα δεν είναι ότι είναι αλλοδαπός, αλλά το ότι ακόμα κι εσύ η ίδια το χαρακτηρίζεις ως «πρόβλημα». Και φυσικά φαντάζομαι ότι όταν λες «αλλοδαπός», σίγουρα δεν είναι ούτε Ελβετός, ούτε Αμερικάνος, ούτε Βρετανός, γιατί εκεί μάλλον θα πετούσαν το βρακί τους απ’ τη χαρά.
Πες τους χαιρετίσματα, πρώτα να κοιτούν τα δικά μας τα χάλια, που υπάρχουν Έλληνες συνομήλικοί τους που ψάχνουν στα σκουπίδια να βρουν φαγητό κι άλλοι που ζητιανεύουν έξω απ’ τις εκκλησίες, και να αφήσουν πια την υπεροπτική καραμελίτσα που πιπιλούσαμε τόσα χρόνια.
Εσύ τελικά αυτόν θες να παντρευτείς ή τους γονείς σου; Γιατί ξέρεις, εσύ θα επιλέξεις με ποιον θα ζήσεις τη ζωή σου. Αυτοί την επιλογή τους την έκαναν (ή δεν την έκαναν γιατί είχαν γονείς αντίστοιχους με αυτούς, αλλά αυτό δεν είναι δικό σου πρόβλημα ούτε η βλακεία είναι απαραίτητα κληρονομική). Τώρα είναι η σειρά σου να κάνεις τη δική σου.
ΥΓ1: Να σωριαστούν.
ΥΓ2: Να μην παρευρεθούν.
ΥΓ3: Οι γονείς σου σταμάτησαν να λαμβάνουν αποφάσεις για σένα όταν έκλεισες τα 18. Άρα αν είσαι ενήλικη, το μόνο που έχουν δικαίωμα να κάνουν είναι να πουν τη γνώμη τους. Μια φορά μόνο.
ΥΓ4: Με αυτά που μου λες, μπορώ να φανταστώ και τι ψήφισαν.
Φιλιά στα μούτρα,
Η Σουσού σου
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου