Μπορεί ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ερντογάν να επιβίωσε μίας ακόμα απόπειρας ανατροπής του, σαφώς της μεγαλύτερης και
επικινδυνότερης, αλλά όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για μια Πύρρειο νίκη που θα οδηγήσει αργά ή γρήγορα στο τέλος του. Αλλωστε οι δραματικές αντιφάσεις του «καθεστώτος Ερντογάν», ολοφάνερες εδώ και αρκετό χρόνο τόσο στο εσωτερικό όσο και στις διεθνείς σχέσεις της Τουρκίας, έδειχναν ότι σύντομα θα επέλθει η τελική ρήξη.
Αυτό που μόλις είδαμε στα πλαίσια του πραξικοπήματος, δεν είναι παρά μόνο η πρώτη πράξη του δράματος, η αρχή του τέλους για τον Ερντογάν. Εάν κανείς θέλει να κατανοήσει την πορεία προς τα εδώ θα πρέπει να στραφεί όχι τόσο στο εσωτερικό της Τουρκίας αλλά στα διεθνή και περιφερειακά κέντρα με τα οποία ο «Σουλτάνος» Ερντογάν είχε έλθει σε άμεση ρήξη για πληθώρα θεμάτων και κυρίως για τις ισλαμιστικές του πεποιθήσεις, το αντικουρδικό του μένος και την κερδοσκοπία της οικογένειάς του, που τον ώθησαν να υποστηρίξει τους ισλαμιστές της ΙΣΙΣ: Ουάσιγκτον, Μόσχα, Βρυξέλλες, Παρίσι, Βερολίνο, Κάιρο, Ιερουσαλήμ, όλες αυτές οι πρωτεύουσες έπνεαν μένεα εναντίον του για αρκετό καιρό τώρα.
Και μπορεί να επιχείρησε πρόσφατα να μπαλώσει τις σχέσεις του με τη Ρωσία και το Ισραήλ, αλλά η γενική εικόνα παρέμενε και παραμένει η ίδια. Οι ίδιες συνθήκες και οι ίδιοι παράγοντες που υποκίνησαν και υπέθαλψαν τους πραξικοπηματίες θα εξακολουθούν να συντρέχουν – και τώρα μάλιστα ακόμα ενεργότερα – για την τελική ανατροπή του Σουλτάνου…
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ (ΕΔΩ)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου