Στις Δημοκρατίες δε λογοκρίνουν

Στις δημοκρατίες το δικαίωμα του λόγου (γραπτό ή προφορικό) το έχουν όλοι. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις.
Όλοι δικαιούνται να εκφράσουν τη γνώμη τους, να υπερασπισθούν τον εαυτό τους, με δυο λόγια να μιλούν. Δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία περί του αντιθέτου.
Γράφει η Αλίκη Χατζή

Βέβαια, έχουν υπάρξει καθεστώτα, όπως οι δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής – που έγιναν μόδα κάποτε και από ορισμένους έφθασαν να θεωρούνται «μοντέλα ανάπτυξης» – όπου η ελεύθερη και απρόσκοπτη χρήση του λόγου συνιστούσε κολάσιμη πράξη, ποινικό και πολιτικό αδίκημα. Το ίδιο, επίσης, συνέβαινε και στις σοσιαλιστικές κοινωνίες.

Όποιος εξέφραζε διαφορετική άποψη από αυτήν του κόμματος, φυλακιζόταν, εξοριζόταν στα φιλόξενα θέρετρα της Σιβηρίας και ενίοτε εξαερωνόταν. Το ίδιο υπέστησαν κατά κόρον και οι Έλληνες αριστεροί πολίτες οι οποίοι διώχθηκαν για τον πολιτικό τους λόγο . Τακτική που επαναλήφθηκε φρικωδώς και στη διάρκεια της δικτατορίας, όταν Έλληνες πολίτες φυλακίζονταν, βασανίζονταν, διώκονταν, εκτοπίζονταν – για τα λόγια τους.

Πράγμα που δεν συμβαίνει στις κοινοβουλευτικές δημοκρατίες, τουλάχιστον χονδροειδώς, για να μην μπούμε σε ανούσιες συζητήσεις. Στη δημοκρατία η ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ, σε όποια μορφή και με όποια συνοδευτική

επιχειρηματολογία, είναι απαράδεκτη. Φυσικά, σε όλα τα δικαστήρια λόγο έχει και ο κατηγορούμενος, έστω κι αν έχει δολοφονήσει καμιά εκατοστή ανθρώπους, όπως για παράδειγμα ο Νορβηγός ναζιστής. Η δημοκρατία τού έδωσε το δικαίωμα να υπερασπιστεί τον εαυτό του, να εκφράσει την άποψή του, να ακουστεί.

Κάθε, λοιπόν, αναφορά σε απαγόρευση λόγου ( γραπτού ή προφορικού) συνιστά ευθεία προσβολή στη Δημοκρατία και την Ελευθερία. Όλοι μπορούν να μιλούν και κανείς δεν έχει το δικαίωμα να φιμώνει τον άλλον ή να του αφαιρεί τον λόγο. Ένα ακόμα αναφαίρετο δικαίωμα – στις δημοκρατίες πάντα, και όχι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των σοβιετικών δημοκρατιών όπως τα απολαύσαμε με πολίτες που δεν μπορούσαν να πάνε από τη μια γειτονιά στην άλλη δίχως κομματική άδεια, πόσο μάλλον να ταξιδεύουν εκτός συνόρων.

Επίσης, ένα άλλο προνόμιο της δημοκρατίας είναι ο τρόπος με τον οποίο εκφράζεται η πλειοψηφία – όχι γιαουρτώνοντας ή σφαλιαρίζοντας τους πολιτικούς της αντιπάλους, για να βρει η Χρυσή Αυγή έτοιμο πεδίον δόξης λαμπρό, αλλά μέσα από τις κάλπες! Το να εμποδίζουν κομματικά υποκινούμενες ομάδες κρούσης τον οποιονδήποτε να εκφράζεται δημόσια, να κυκλοφορεί απρόσκοπτα, συνιστά απλά ποινικό αδίκημα. Οι απόψεις ότι κάποιοι δεν πρέπει να μιλούν, είναι επικίνδυνες για τη δημοκρατία και δίνουν επιχειρήματα στους εχθρούς της.

Στη χώρα μας τώρα – και ελπίζουμε και για πολύ ακόμα – θα υπερασπιζόμαστε την προβληματική μας Δημοκρατία, η οποία ωστόσο μας χαρίζει το δικαίωμα να ομιλούμε, διάολε!

thecaller.gr