«βρε τσόγλανε που να πάρει ο διάολος τον πάτερα σου είναι δυνατόν να ψηφίζεις νέα δημοκρατία;…
τι θα πει ο κόσμος βρε άχρηστο ρεμάλι;… εμείς στο σοι μας είμαστε παπανδρεϊκοι εδώ και 60 χρόνια… δε θα μας βγάλεις εσύ το όνομα…»
Μια μέρα της είπα…
«μαμά… σκέφτηκα να σου δίνω 700€ το μήνα για τα έξοδα σου… και 15 μέρες το καλοκαίρι στην Αιδηψό… και τα φαρμακάκια σου δικά μου…»
Η μαμά… δεν μου ξαναφώναξε ποτέ!
Ο μπαμπάς μου, φώναζε…
«κωλόπαιδο γαμώ τη φάρα σου εσύ ρε δεν είσαι δικό μου παιδί … εμένα ρε ο γέρος μου πολέμησε στην αντίσταση παρέα με τον Βελουχιώτη και συ πήγες και γράφτηκες ρε γαμώ τον αντίχριστό σου στη χρυσή αυγή… φύγε ρε μη σε παλουκώσω στο Σύνταγμα…»
Μια μέρα του είπα…
«μπαμπά… τσιγάρα, καφέδες, και πετρέλαιο για το χειμώνα δικά μου… και θα έχεις και 2 κατοσταρικάκια το μήνα κρυφά από τη μαμά για ταβερνείο με τα φιλαράκια σου…»
Ο μπαμπάς… δεν μου ξαναφώναξε ποτέ!
Η γυναίκα μου, φώναζε…
«ανάθεμα τη τύχη μου με σένα που έμπλεξα… που με ζητάγανε 40 μάστοροι και 60 μαθητάδες και γω η στραβή ερωτεύτηκα εσένα … σιγά το κελεπούρι μη χέσω… και γιατί παρακαλώ;… για να έχω τώρα τα ρεζιλίκια σου και να με φωνάζουν όλοι στο σοι «να η γυναίκα του λαμόγιου του πασοκτζή»… ποια; έμενα ! που στην οικογένεια μου πάντα πριν από το φαγητό προσευχόμασταν να έχει ο θεός καλά τη βασιλική οικογένεια και ειδικά τη Μαρί Σαντάλ και τους διαδόχους … καλή τους ώρα… »
Μια μέρα της είπα…
«αγάπη μου… σκέφτηκα να πας μια βδομάδα για spa στην Ελβετία σε ένα sale που έχω βρει μούρλια … μετά θα σε στείλω για ψώνια στο Μιλάνο… α και που ‘σαι… πάρε ρε μωρό μου και αυτό το βιβλιάριο καταθέσεων που άνοιξα σήμερα …έβαλα 100 χιλιαρικάκια μέσα για τα γενικά σου έξοδα… και άμα τελειώσουν … εδώ είμαι εγώ!... μωρό μου εσύ…»
Η γυναίκα μου… δεν μου ξαναφώναξε ποτέ!
Οι ξένοι … μου φώναζαν…
«ρε κωλοέλληνα … τεμπέλη… ανεπρόκοπε… λουφαδόρε… ντροπή της ευρώπης… ξευτίλα… αμόρφωτε… μιζαδόρε… λαμόγιο… πουλημένε… καλοπερασάκια… φραπεδοκατακτητή… σουβλακοφάγε… τσάμπα μάγκα… θρασύδειλε… υποταγμένε… δοσίλογε… πουλημένε… και φτου μου τέλειωσαν οι βρισιές ρε καλπαζοειπράκτορα που μας το παίζεις και κομμουνιστής κι όλο αγώνες, διαμαρτυρίες, πορείες, απεργίες και του κώλου τα εννιάμερα…επαναστάτη της φασολάδας… »
Μια μέρα τους είπα:
«ψιτ παιδιά... θα πάρω λίγα υποβρυχιάκια κι ας γέρνουν μωρέ… θα πάρω αεροπλανάκια απ’ αυτά που πέφτουν… θα πάρω αρματάκια μάχης απ’ αυτά που δεν έχουν ανταλλακτικά… θα πάρω μερικά πυραυλάκια τύπου s300 που δεν θα κάνουν ούτε τσαφ… και θα πάρω και αυτοκινητάκια , πουτανίτσες , τρόφιμα , καλλυντικά , παιχνίδια , ρούχα και ότι άλλο δεν παράγει η ¨άγονη¨ πατρίδα μου…»
Οι ξένοι … δεν μου ξαναφώναξαν ποτέ!
Τώρα … είμαι πολύ καλός φίλος με όλους …
και το βασικότερο; δε γκρινιάζει κανείς!...
[Χάρης Καφετζόπουλος]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου