Προφανώς οι δάσκαλοι και εκπαιδευτικοί δεν έχουν θέση στην αντιμετώπιση του ζητήματος, ούτε η πειθαρχία που απουσιάζει από τα σχολεία έχει να κάνει με το θέμα...Να σημειώσουμε δε εδώ ότι ο όρος bullying, όπως και τόσοι άλλοι, έχει φάει τέτοιο ξεχείλωμα στην ελληνική κοινωνία που οτιδήποτε ξεφεύγει από τους κανόνες καλής συμπεριφοράς θεωρείται bullying και διαφεύγει της προσοχής ότι η ενθάρρυνση καταγγελίας ενοχλητικής συμπεριφοράς οδηγεί στο ρουφιανιλίκι...
Να μας πουν δε οι ψυχολόγοι και oi καθωσπρεπιστές από πότε τα παιδάκια στα σχολεία συμπεριφέρονταν το ένα στο άλλο με το σεις και με το σας για να καταλάβουμε πόσο έχουμε ξεφύγει από το μέτρο και από την διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στον εκφοβισμό και το απλό πείραγμα...
Αυτό που χρειάζονται βασικά τα σχολεία είναι δάσκαλοι με όραμα και με την ικανότητα επίλυσης των όποιων προβλημάτων εμφανίζονται καθημερινά στον χώρο τους και όχι εξαρτήματα ενός συστήματος που παράγει αμόρφωτους με ειδικές δεξιότητες, ικανούς για μια δουλειά και ανίκανους για την διαχείριση της ζωής και των σχέσεών τους με τους άλλους. Στις εξαιρετικές περιπτώσεις που χρειάζεται η επέμβαση ειδικού για ένα σοβαρό πρόβλημα, δεν έχει παρά να κληθεί για να το αντιμετωπίσει...Άμα χρειαζόμαστε ψυχολόγους στα σχολεία για του ψύλλου το πήδημα, να τα ονομάσουμε κέντρα περίθαλψης ταλαιπωρημενων ανήλικων, που βγαίνοντας στην ζωή και στην κοινωνία των αρπακτικών θα έχουν και τον ψυχολόγο παραμάσχαλα για να τους παραστέκεται στο ατέλειωτο bullying που θα τρώνε από αυτό που ονομάζεται πολιτεία΄και κράτος δικαίου...
ΜΑΡΙΝΑ ΔΑΠΟΝΤΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου