αγωνία για το μέλλον των φίλων και εταίρων μας, ωστόσο, στα εντός θέματα κυριάρχησε ο πανηγυρισμός για το εξωπραγματικό πλεόνασμα που κατάφερε να εξασφαλίσει η ικανότητα των κυβερνώντων, σώζοντας την εικόνα της και τον λαό από τις γνωστές περιπέτειες...Και μπορεί ο ρόλος της κάθε κυβέρνησης να είναι η διαστρέβλωση των γεγονότων και της πραγματικότητας, ωστόσο στα παραμύθια της βρίσκει ανταπόκριση από ένα ικανό κομμάτι του πληθυσμού που χαίρεται με τα πλεονάσματα γιατί αποδεικνύουν ότι η χώρα συμμαζεύτηκε και οι μεταρρυθμίσεις αποδίδουν καρπούς...
Αυτό το ικανό κομμάτι της χώρας που χαίρεται με τα πλεονάσματα υπάγεται πιθανόν σε δύο κατηγορίες...ή είναι εντελώς τζαζ και δεν καταλαβαίνει τι του γίνεται, ή ανήκει στην κατηγορία που τα πλεονάσματα, τα οποία ονομάζονται φόροι των άλλων, προορίζονται για την δική του ενίσχυση και ανακούφιση...Με άλλα λόγια, χαιρόμαστε γιατί εξασφαλίζουμε την επιβίωσή μας με τον θάνατο του άλλου...
Να ενημερώσουμε τους χαρούμενους ότι όταν τελειώσει ο καννιβαλισμός επί των ελαχίστων ζωντανών που έχουν απομείνει, θα πρέπει να το ρίξουν στην πτωματοφαγία...Να προσέχουν όμως γιατί ανάμεσα στα πτώματα μπορεί να βρουν και τα παιδιά τους, καθώς όταν το μέλλον βαδίζει στην σκιά του παρελθόντος, το μόνο που θα βρει μπροστά του θα είναι ανοιχτοί λάκκοι έτοιμοι να το υποδεχθούν...
Το χειρότερο με την κρίση δεν είναι τόσο η έλλειψη ρευστού και αγαθών όσο ότι έχει πλέον δοκιμαστεί και το τελευταίο κύτταρο της ύπαρξής μας καθώς και το τελευταίο γρανάζι της νοημοσύνης μας...
ΜΑΡΙΝΑ ΔΑΠΟΝΤΗ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου