Στην αγορά δεν λένε πια «έχει δυσκολίες». Λένε «κάτι τρίζει». Ο ΑΒ Βασιλόπουλος βρίσκεται σε μια από τις πιο άβολες φάσεις της σύγχρονης ιστορίας του και αυτό δεν κρύβεται εύκολα, όσο κι αν τα δελτία Τύπου κρατούν χαμηλούς τόνους. Πίσω από τις βιτρίνες και τα ράφια, η κουβέντα έχει αγριέψει και η λέξη «στασιμότητα» ακούγεται όλο και πιο συχνά.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι η μηχανή δεν τραβά όπως παλιά. Είναι ότι την ώρα που ο ΑΒ πατά φρένο, οι υπόλοιποι πατούν γκάζι μέχρι τέρμα. Και στο λιανεμπόριο τροφίμων, όποιος καθυστερεί, πληρώνει ακριβά .
Η εξαγορά της Κρητικός από τον Μασούτη λειτούργησε σαν ηλεκτροσόκ για την αγορά. Ισορροπίες άλλαξαν, ειδικά εκτός Αττικής, εκεί όπου ο ΑΒ είχε θεωρητικά «ασφαλή» παρουσία. Την ίδια στιγμή, η MyMarket βγαίνει μπροστά πιο επιθετικά, ψάχνοντας ευκαιρίες και χτίζοντας νέα αφήγηση. Και ο Σκλαβενίτης; Συνεχίζει αθόρυβα, αλλά αδυσώπητα, να κλειδώνει πιστό κοινό και να μεγαλώνει το αποτύπωμά του, παρόλο που υπάρχουν και για αυτό ορισμένες σκιές που θα αναφέρουμε τις επόμενες ημέρες.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, στον ΑΒ επικρατεί σιωπηλός προβληματισμός που δεν λέγεται δημόσια. Γιατί όταν ένα brand αυτού του μεγέθους δεν μεγαλώνει, στην πράξη μικραίνει. Κι όσο οι άλλοι κλείνουν χώρο, η ουδετερότητα μετατρέπεται σε μειονέκτημα.
Στην αγορά ακούγεται πλέον ξεκάθαρα ότι ο ΑΒ βρίσκεται μπροστά σε στρατηγικό αδιέξοδο.Και εδώ μπαίνει το πραγματικά καυτό σημείο, αυτό το «βλέποντας και κάνοντας» δεν περνά απαρατήρητο στους μετόχους. Σε μια περίοδο που το καλάθι του καταναλωτή πιέζεται ασφυκτικά και κάθε μονάδα μεριδίου μετράει διπλά, η απουσία καθαρών κινήσεων μοιάζει με ρίσκο που δεν συγχωρείται.
Δυστυχώς, ένας ιστορικός παίκτης δείχνει να καθυστερεί σε μια αγορά που δεν περιμένει κανέναν. Γιατί στο τέλος, όταν μοιραστεί η πίτα και κλειδώσουν οι συμμαχίες, οι χαμένες ευκαιρίες δεν επιστρέφουν. Και τότε, οι εξηγήσεις δεν αρκούν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου