Έβαλα ούζο στη σάλτσα και έγινε χαμός: έτσι βγαίνει η πιο νόστιμη γαριδομακαρονάδα

 

Μια γαριδομακαρονάδα που βγαίνει σωστά δεν είναι θέμα «υλικών πολυτελείας». Είναι θέμα ρυθμού. Θέλει να δουλέψεις σαν να παίζεις μουσική: πρώτα φτιάχνεις ένα ζωμό που μυρίζει θάλασσα, μετά δίνεις στις γαρίδες όσο χρόνο χρειάζονται για να πάρουν χρώμα χωρίς να γίνουν λάστιχο, και τέλος αφήνεις τα ζυμαρικά να πιουν τη σάλτσα μέσα στο σκεύος, όχι στο σουρωτήρι. Εκεί γίνεται όλο το κόλπο.

Το αποτέλεσμα είναι πιάτο που μοιάζει «εστιατορικό» αλλά είναι απόλυτα σπιτικό: ντομάτα που δένει, ούζο που αφήνει άρωμα χωρίς να καπελώνει, λεμόνι που ξυπνάει τη γεύση στο τελείωμα και βασιλικός που κάνει την τελευταία πινελιά να φαίνεται… σαν να το είχες σχεδιάσει. Και επειδή είναι μακαρονάδα, το timing είναι όλα. Τη φτιάχνεις και κάθεσαι αμέσως να τη φας, γιατί αυτή δεν περιμένει κανέναν.

Υλικά

• 600 γρ. γαρίδες Νο 2, κατεψυγμένες
• 300 γρ. σπαγγέτι
• 850 ml νερό
• 1 κύβος λαχανικών
• 3 μεσαίες ντομάτες, ψιλοκομμένες
• 60 γρ. βούτυρο ή μαργαρίνη
• 2 σκελίδες σκόρδο, ψιλοκομμένες
• 1 κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
• 1 πρέζα μπούκοβο (ή λίγο παραπάνω αν σου αρέσουν τα πικάντικα)
• 60 ml ελαιόλαδο
• 30 ml ούζο
• 1 κ.γ. κρυσταλλική ζάχαρη
• Αλάτι
• Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
• 6–7 φύλλα φρέσκου βασιλικού, λεπτοκομμένα
• Ξύσμα λεμονιού από 1 λεμόνι
• 1 φρέσκο κρεμμυδάκι, ψιλοκομμένο
• Παρμεζάνα για το σερβίρισμα (προαιρετικά)

Εκτέλεση

Αρχικά αποψύχεις τις γαρίδες. Τις καθαρίζεις αφαιρώντας κεφάλι και κέλυφος, κρατώντας τις ουρές για πιο ωραίο σερβίρισμα. Με ένα μικρό μαχαίρι χαράζεις ελαφρά τη ράχη και αφαιρείς το έντερο προσεκτικά.

Βάζεις σε κατσαρόλα τα κεφάλια και τα κελύφη, προσθέτεις το νερό και τον κύβο λαχανικών, σκεπάζεις και μόλις πάρει βράση χαμηλώνεις τη φωτιά. Σιγοβράζεις για περίπου 15 λεπτά, ώστε να πάρεις έναν δυνατό ζωμό. Σουρώνεις και κρατάς τον ζωμό ζεστό στην άκρη.

Στεγνώνεις τις γαρίδες καλά και τις αλατοπιπερώνεις. Ζεσταίνεις δυνατό τηγάνι, ρίχνεις λίγο ελαιόλαδο και σοτάρεις τις γαρίδες πολύ γρήγορα, περίπου 30–40 δευτερόλεπτα από κάθε πλευρά, ίσα να πάρουν χρώμα. Τις βγάζεις σε πιάτο και τις αφήνεις στην άκρη.

Στο ίδιο τηγάνι ρίχνεις το υπόλοιπο ελαιόλαδο και προσθέτεις το κρεμμύδι. Το σοτάρεις μέχρι να γυαλίσει, ρίχνεις τη ζάχαρη και το μπούκοβο και συνεχίζεις για λίγο. Προσθέτεις το σκόρδο και το δουλεύεις για λίγα δευτερόλεπτα, μέχρι να μοσχοβολήσει. Σβήνεις με το ούζο και αφήνεις να εξατμιστεί το αλκοόλ.

Ρίχνεις τις ψιλοκομμένες ντομάτες και τις αφήνεις να μαλακώσουν και να βγάλουν τα υγρά τους. Προσθέτεις τον ζεστό ζωμό και μόλις πάρει ξανά βράση ρίχνεις μέσα το σπαγγέτι. Χαμηλώνεις τη φωτιά σε μέτρια και αφήνεις τα ζυμαρικά να βράσουν μέσα στη σάλτσα, ανακατεύοντας συχνά, μέχρι να γίνουν al dente και να αρχίσει να δένει το υγρό σε βελούδινη σάλτσα.

Όταν η σάλτσα έχει δέσει αλλά κρατάει ακόμα λίγη υγρασία, ρίχνεις το βούτυρο και ανακατεύεις μέχρι να «γυαλίσει» το φαγητό. Κατεβάζεις από τη φωτιά, επιστρέφεις τις γαρίδες μέσα στο τηγάνι και τις ανακατεύεις απαλά για να ζεσταθούν χωρίς να παραψηθούν. Προσθέτεις τον βασιλικό, το φρέσκο κρεμμυδάκι και το ξύσμα λεμονιού και δίνεις ένα τελευταίο ανακάτεμα.

Σερβίρεις αμέσως με φρεσκοτριμμένο πιπέρι, λίγο ελαιόλαδο από πάνω και, αν θέλεις, παρμεζάνα.

Στο τέλος μένει εκείνο το «σιωπηλό» σημάδι μιας καλής μακαρονάδας: το τηγάνι σχεδόν καθαρό και το τραπέζι με ένα κομμένο ψωμί που κάποιος ξεκίνησε να βουτάει πριν προλάβει να μιλήσει.