Το πρωί της Κυριακής 4 Ιανουαρίου 2026, την ημέρα που κατάρρευσε το σύστημα στο FIR Αθηνών, συνέβη κάτι που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα δεκάδες ζωές μέσα σε δευτερόλεπτα. Κι όμως, πέρασε σχεδόν στα ψιλά. Δύο επιβατικά αεροσκάφη βρέθηκαν να κινούνται σε τροχιές που έμοιαζαν να προκαλούν τη μοίρα, την ώρα που ο εναέριος χώρος λειτουργούσε χωρίς την ασφάλεια που απαιτείται σε τέτοιες συνθήκες.
Τα δύο αεροπλάνα πετούσαν στο ίδιο ύψος, σε μια ζώνη όπου δεν χωρούν λάθη. Η απόσταση μεταξύ τους μειωνόταν επικίνδυνα, χωρίς οι επιβάτες να έχουν την παραμικρή ιδέα ότι το ταξίδι τους εξελισσόταν σε ρωσική ρουλέτα. Για σχεδόν είκοσι λεπτά
Το πιο ανησυχητικό όμως δεν ήταν μόνο η σύμπτωση των διαδρομών. Ήταν το γεγονός ότι εκείνη την ώρα, τα συστήματα που θα έπρεπε να εγγυώνται την ασφάλεια, δεν λειτουργούσαν. Τεχνολογία ξεπερασμένη, μηχανισμοί χωρίς πλήρη τεχνική κάλυψη, επικοινωνίες που έμοιαζαν να κρέμονται από μια κλωστή. Με απλά λόγια; Ο ουρανός φυλασσόταν πρόχειρα.
Η κρίσιμη εντολή για αλλαγή ύψους δόθηκε την τελευταία δυνατή στιγμή. Όχι επειδή όλα λειτουργούσαν ρολόι, αλλά επειδή κάποιοι κατάφεραν να αντιδράσουν πριν να είναι αργά. Αν η επικοινωνία είχε χαθεί για λίγα δευτερόλεπτα ακόμη, σήμερα δεν θα μιλούσαμε για «παρ’ ολίγον», αλλά για τραγωδία.
Τα δεδομένα που αποκαλύφθηκαν αργότερα σοκάρουν. Ψηφιακές καταγραφές δείχνουν καθαρά πόσο κοντά βρέθηκαν τα δύο αεροσκάφη. Οι γραμμές τους στον χάρτη μοιάζουν να ακουμπούν, θυμίζοντας ότι στον αέρα δεν υπάρχει περιθώριο για αυτοσχεδιασμούς.
Την υπόθεση έφεραν στο φως άνθρωποι που παρακολουθούν συστηματικά την κίνηση στους αιθέρες απο χόμπι. Μελετώντας ξανά και ξανά τα στοιχεία που παρέθεσαν σε σχετικό forum, κατέληξαν σε ένα συμπέρασμα που τρομάζει, αυτό που συνέβη δεν ήταν ατύχημα, ήταν αποτέλεσμα ενός συστήματος που λειτουργεί στα όρια.
Και το ερώτημα παραμένει ανατριχιαστικό, πόσες φορές ακόμα θα δοκιμάσουμε την τύχη μας; Γιατί εκείνη τη μέρα, πάνω από την Ελλάδα, δεν σώθηκε απλώς μια πτήση. Σώθηκαν ζωές από καθαρή τύχη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου