📍Δεν πρόκειται για λεκτική υπερβολή, ούτε για «ατυχή» στιγμή τηλεοπτικού θυμού. Οι δηλώσεις του Άδωνις Γεωργιάδης απέναντι στους αγρότες με χαρακτηρισμούς όπως «αηδία», «φασισμός» και «παρανομία»,συνιστούν συνειδητή πολιτική πράξη. Είναι η επιλογή της απαξίωσης αντί της απάντησης, της ύβρεως αντί της ευθύνης, της έντασης αντί της λύσης.
📍Το ρεπορτάζ είναι ξεκάθαρο και αδιαμφισβήτητο: οι αγροτικές κινητοποιήσεις δεν προέκυψαν αιφνιδίως ούτε από ιδεοληψία. Προέκυψαν μετά από πολύμηνες καθυστερήσεις πληρωμών, από έλλειψη σαφούς πολιτικής στήριξης και από μια κυβέρνηση που γνώριζε το πρόβλημα, αλλά επέλεξε να το αφήσει να χρονίσει. Αν τα αναγκαία μέτρα είχαν ληφθεί εγκαίρως, οι δρόμοι δεν θα είχαν γεμίσει μπλόκα και η κοινωνία δεν θα είχε οδηγηθεί σε τεχνητή αντιπαράθεση.
📍Αντί, όμως, για αυτοκριτική, η κυβέρνηση και ειδικά ο κ. Γεωργιάδης ,επέλεξε τον κοινωνικό αυτοματισμό. Άφησε τους αγρότες για εβδομάδες να διαμαρτύρονται, επέτρεψε να συσσωρευτεί η ένταση και, όταν αυτή κορυφώθηκε, έστρεψε την κοινή γνώμη εναντίον τους. Σε αυτό το σχέδιο, ο υπουργός λειτούργησε ως πολιτικός πολλαπλασιαστής της τοξικότητας: από μικρόφωνο σε μικρόφωνο, αντί για απαντήσεις, μοίραζε χαρακτηρισμούς.
📍Η εικόνα αυτή γίνεται ακόμη πιο προκλητική αν ιδωθεί στο φόντο του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ. Για χρόνια, καταγγελίες και στρεβλώσεις περνούσαν μπροστά από τα αρμόδια υπουργεία χωρίς ουσιαστικό έλεγχο. Πολιτεία και μηχανισμοί «δεν έβλεπαν», «δεν άκουγαν», «δεν γνώριζαν». Και σήμερα, οι ίδιοι άνθρωποι επιχειρούν να εμφανιστούν ως θεματοφύλακες της τάξης και της νομιμότητας, επιτιθέμενοι σε εκείνους που πλήττονται άμεσα από αυτή τη θεσμική αποτυχία.
📍Η στάση του κ. Γεωργιάδη δεν είναι μεμονωμένη. Είναι ενδεικτική μιας ευρύτερης αντίληψης διακυβέρνησης που θεωρεί τις κοινωνικές διεκδικήσεις ενόχληση και όχι δημοκρατικό δικαίωμα. Όταν ένας υπουργός βαφτίζει «φασισμό» την αγωνία του πρωτογενούς τομέα, το πρόβλημα δεν είναι η οξύτητα της γλώσσας. Είναι η φτώχεια της πολιτικής που κρύβεται από πίσω της.
📍Το συμπέρασμα είναι αμείλικτο: ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν λειτούργησε ως θεσμικός παράγοντας που οφείλει να γεφυρώνει εντάσεις και να δίνει λύσεις. Λειτούργησε ως πολιτικός γυρολόγος της σύγκρουσης, πρόθυμος να γλείψει προς τα πάνω και να χτυπήσει προς τα κάτω, προκειμένου να καλύψει τις κυβερνητικές ευθύνες.
📍Σε μια περίοδο που η χώρα χρειάζεται σοβαρότητα, σχέδιο και σεβασμό προς όσους κρατούν ζωντανή την παραγωγή, η επιλογή της χυδαιότητας δεν είναι απλώς πολιτικά ανήθικη. Είναι επικίνδυνη.
🖌️Γράφει ο Παρατηρητικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου