Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν ένας Κρητικός που έδωσε εξετάσεις και πέρασε στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας. Ο πατέρας του, για να τον συγχαρεί, του αγόρασε ένα μεγάλο κρητικό μαχαίρι. Το πήρε λοιπόν μαζί του στην Αθήνα, όμως, μετά από κάμποσο καιρό, το πούλησε γιατί δεν το χρειαζόταν.
Μια μέρα ανέβηκε ο πατέρας του στην Αθήνα να δει πώς τα πάει ο γιος του. Τον ρωτάει:
— Πώς τα πας, παιδί μου;
— Καλά, πατέρα…
— Έχεις φίλους;
— Έχω, πατέρα.
— Από διάβασμα;
— Διαβάζω, πατέρα.
— Χρήματα έχεις;
— Έχω, πατέρα.
Κοιτάζει τότε ο πατέρας και δεν βλέπει το μαχαίρι.
— Καλά, μωρέ, το μαχαίρι που σου πήρα πού είναι;
— Α, αυτό το πούλησα, πατέρα…
— Το πούλησες; Και άμα σε βρίσουνε, μωρέ, τι θα κάνεις;
— Θα τους βρίσω κι εγώ!
— Κι άμα σε χτυπήσουνε;
— Θα τους χτυπήσω κι εγώ!
— Κι άμα σου βγάλουνε το μαχαίρι;
— Ε… τότε, πατέρα, θα τ’ αγοράσω πίσω!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου