Στον χώρο του γηπέδου της ΑΕΚ, εκεί που υποτίθεται πως θα χτυπούσε η καρδιά της καθημερινής ζωής, σήμερα βασιλεύει το τίποτα. Όχι απλώς ησυχία — ερημιά. Τα σημεία εστίασης που παρουσιάστηκαν ως success story κατέληξαν ανέκδοτο κακής ποιότητας.
Στο κέντρο της ιστορίας βρίσκεται η Gendal, εταιρεία συνδεδεμένη με το Nice n’ Easy Group. Ένα όνομα που εμφανίζεται ως εγγύηση πολυτέλειας, τεχνογνωσίας και διεθνούς εμπειρίας. Ήρθε πακεταρισμένη με αναφορές σε Κύπρο, Ντουμπάι και Αμερική. Ωστόσο, το αφήγημα κατέρρευσε, καθώς λέγεται πως οι εργαζόμενοι μεταξύ άλλων έμειναν απλήρωτοι.
Οι χώροι δόθηκαν, οι συμφωνίες κλείστηκαν, τα μαγαζιά και οι καντίνες άνοιξαν έτοιμα πριν καλά-καλά στεγνώσει το μπετόν. Όλα φάνταζαν προαποφασισμένα. Κι όταν το οικοδόμημα άρχισε να μπάζει νερά, κανείς δεν βγήκε μπροστά. Το αποτέλεσμα; Λουκέτο και δρόμο. Χωρίς απολογισμό. Χωρίς εξηγήσεις. Χωρίς ίχνος ευθύνης.
Σήμερα, όποιος περνά από τον χώρο νιώθει άβολα. Όχι γιατί έκλεισαν μαγαζιά — αυτά συμβαίνουν. Αλλά γιατί μιλάμε για το ίδιο το γήπεδο της ΑΕΚ. Για χώρο που θα έπρεπε να παράγει έσοδα, ζωή και στήριξη για το σωματείο. Αντί γι’ αυτό, έγινε πεδίο αποτυχημένης «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» που άφησε πίσω της καμένη γη. Φυσικά, αν ισχύει το αντίθετο η εταιρεία έπρεπε να προχωρήσει σε επίσημη ανακοίνωση.
Το χειρότερο όμως δεν είναι το οικονομικό ναυάγιο. Είναι η προσπάθεια να περάσει το θέμα στα ψιλά. Να μη γραφτεί, να μη συζητηθεί, να ξεχαστεί. Σαν να μην έκλεισαν μαγαζιά μέσα στο ίδιο το γήπεδο. Σαν να μην υπάρχει πρόβλημα.
Αλλά τα κατεβασμένα ρολά δεν ξεχνιούνται. Ούτε οι άδειοι χώροι. Κάποια στιγμή θα ανοίξουν οι φάκελοι και τότε θα φανεί αν μιλάμε για ανικανότητα ή για επιλογές που γύρισαν μπούμερανγκ. Μέχρι τότε, λέγεται πως η διοίκηση της ΑΕΚ μελετά την εκ νέου παραχώρηση σε νέο επιχειρηματικό σχήμα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου