Τώρα που το θέμα ξανανοίγει με αφορμή την ανακάλυψη του ιστορικού αρχείου των 262 φωτογραφιών των θηριωδιών του Ναζιστικού Γερμανικού καθεστώτος και των εδώ δωσιλόγων συνεργατών τους.

 

Τώρα που το θέμα ξανανοίγει με αφορμή την ανακάλυψη του ιστορικού αρχείου των 262 φωτογραφιών των θηριωδιών του Ναζιστικού Γερμανικού καθεστώτος και των εδώ δωσιλόγων συνεργατών τους.

Οι φωτογραφίες από τις εκτελέσεις αμάχων στο Κοντομαρί της Κρήτης το 1941 και οι φωτογραφίες της Καισαριανής είναι τα μοναδικά φωτογραφικά ντοκουμέντα (ακόμη) από τις θηριωδίες των Ναζί στην Ελλάδα .

Φωτογραφίες ντοκουμέντο από τις θηριωδίες των Ναζί και στην Κρήτη έδειξε στην ΕΡΤ, ο ιστορικός ερευνητής και συλλέκτης, Δημήτρης Σκαρτσιλάκης, από το Ρέθυμνο της Κρήτης που διατηρεί μια σημαντική συλλογή αντικειμένων και φωτογραφιών, που σχετίζονται με τη Μάχη της Κρήτης.

Η Σφαγή στο χωριό Κοντομαρί Χανίων έγινε ως αντίποινα για την αντίσταση των Κρητικών και διατάχθηκε από τον στρατηγό Κουρτ Στουντέντ και τον διοικητή της 5ης Ορεινής Μεραρχίας Γιούλιους Ρίνγκελ.

Ο φωτογράφος Φραντς Πέτερ Βάιξλερ τράβηξε τις φωτογραφίες, τις κράτησε κρυφά και κατέθεσε σε αυτές στη Δίκη της Νυρεμβέργης αποκαλύπτοντας το έγκλημα πολέμου.

Οι ναζιστικοί φωτογράφοι είτε δρούσαν ως προπαγανδιστές είτε είχαν ειδική άδεια να φωτογραφίζουν εκτελέσεις, αλλά τα αρνητικά λογοκρίνονταν και συνήθως κατασχέθηκαν από το καθεστώς.

Οι φωτογραφίες του Κοντομαρί και της Καισαριανής αποτελούν σπάνια και πολύτιμα ντοκουμέντα που φωτίζουν τις ναζιστικές εγκληματικές δράσεις στην Ελλάδα. 

Στην Ελλάδα, η μοναδική καταγεγραμμένη περίπτωση τέτοιων φωτογραφιών μέχρι τώρα προέρχονταν  από τη Σφαγή στο Κοντομαρί το 1941.

Τώρα αποκαλύπτεται και το αρχείο των σπάνιων φωτογραφιών από τις εκτελέσεις στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Τα ντοκουμέντα από το Κοντομαρί, ανακαλύφθηκαν το 1980 στα Ομοσπονδιακά Αρχεία της Γερμανίας και χρειάστηκε μεγάλη έρευνα προκειμένου να τακτοποιηθεί ότι αφορούσαν τις εκτελέσεις στο χωριό Κοντομαρί των Χανίων.

Η Σφαγή στο Κοντομαρί έγινε στις 2 Ιουνίου 1941 όταν μονάδα Γερμανών αλεξιπτωτιστών πήρε την εντολή να εκτελέσει αμάχους σε αντίποινα για τις δολοφονίες Γερμανών και για την αντίσταση των Κρητικών στη Μάχη της Κρήτης τον Μάιο του 1941. 

Πρόκειται για μία από τις πολλές μαζικές εκτελέσεις που διατάχθηκαν εκείνη την περίοδο σε βάρος του άμαχου πληθυσμού στην Κρήτη.

Την εντολή τοπικά έδωσε ο στρατηγός της Λουφτβάφε, Κουρτ Στουντέντ, καθώς ο ναζιστής στρατηγός Γιούλιους Ρίνγκελ διοικητής της 5ης Ορεινής Μεραρχίας σε αναφορές του στον γερμανικό στρατό υποστήριζε ότι οι Κρητικοί έπιαναν Γερμανούς αλεξιπτωτιστές και τους σκότωναν με μαχαίρια, αξίνες και δρεπάνια.

Οι φωτογραφίες δείχνουν τους Γερμανούς στρατιώτες να έχουν συγκεντρώσει τους αμάχους, γυναίκες, παιδιά, άνδρες και ηλικιωμένους σε κάποιο χωράφι. Υπάρχει φωτογραφία του εκτελεστικού αποσπάσματος λίγο πριν ανοίξει πυρ. Μία από τις φωτογραφίες δείχνει αμάχους να πέφτουν από τα πυρά και άλλους να προσπαθούν να καλυφθούν.

 Η τελευταία φωτογραφία δείχνει τις σορούς των νεκρών αμάχων.

Τα ντοκουμέντα βρέθηκαν στα Ομοσπονδιακά Αρχεία της Γερμανίας επειδή ο φωτογράφος των ναζιστικών στρατευμάτων, Φραντς Πέτερ Βάιξλερ, ο οποίος τράβηξε τις φωτογραφίες, διέρρευσε τα αρνητικά των φωτογραφιών σε έναν φίλο του στην Αθήνα και κατέθεσε στη Δίκη της Νυρεμβέργης για τους ναζιστές εγκληματίες πολέμου, όπως ο Χέρμαν Γκέρινγκ.

Την εποχή του Β' Παγκοσμίου Πολέμου όποιος Γερμανός τραβούσε ή έδειχνε φωτογραφίες με εγκλήματα πολέμου των Έτσι ο Φραντς Πέτερ Βάιξλερ συνελήφθη τον Ιανουάριο του 1944 και μεταφέρθηκε στο Μόναχο όπου κρατήθηκε από την Γκεστάπο έως τον Απρίλιο του 194 προκειμένου να δικαστεί για υψίστη προδοσία. Ο φάκελος του καταστράφηκε σε μία φωτιά στη διάρκεια του πολέμου με αποτέλεσμα η δίκη του να καθυστερήσει. Ο πόλεμος στο μεταξύ τελείωσε και ο Βάιξλερ κατάφερε να μείνει ζωντανός και να καταθέσει για το έγκλημα πολέμου στο Κοντομαρί.

Συγκεκριμένα στην γραπτή κατάθεση του στη Δίκη της Νυρεμβέργης με ημερομηνία 11 Νοεμβρίου 1945 ο Βάιξλερ περιέγραψε με λεπτομέρειες την ημέρα της Σφαγής στο Κοντομαρί και παρέδωσε ως αποδεικτικό του εγκλήματος τις φωτογραφίες. 

Στην κατάθεσή του υποστήριξε ότι ο ίδιος ο Χέρμαν Γκέρινγκ, το νούμερο 2 του ναζιστικού καθεστώτος μετά τον Χίτλερ, έδωσε την εντολή για την Σφαγή στο Κοντομαρί.

Ο ναζί διωκόταν ως προδότης από το Γ΄Ράιχ με την κατηγορία ότι υπονόμευσε την πολεμική προσπάθεια. 

Η ποινή σε περίπτωση καταδίκης ήταν η εκτέλεση. 

Εξαίρεση γινόταν μόνο για τους φωτογράφους που είχαν εντολή από τους ναζί να καταγράψουν το έγκλημα και να τους παραδώσουν τα αρνητικά.

Κατονόμασε τον λοχαγό των Γερμανών αλεξιπτωτιστών, Χορστ Τρέμπες ως επικεφαλής των εκτελέσεων. Όπως ανέφερε ο Βάιξλερ, λίγες ημέρες μετά τις εκτελέσεις ο Γκέρινγκ παρασημοφόρησε τον Τρέμπες για την «ανδρεία» που επέδειξε με τη δολοφονία αμάχων στην Κρήτη.

Ακόμη και σήμερα, όμως, o Βάιξλερ έχει αρκετά σκοτεινά σημεία. Γνωρίζουμε ότι εργαζόταν από το 1939 ως ανταποκριτής προπαγάνδας για τη Βέρμαχτ και πιθανότατα ανήκε στον έμπιστο κύκλο φωτογράφων των ναζί. Στην κατάθεση του στη δίκη της Νυρεμβέργης αρνήθηκε να δώσει λεπτομέρειες σχετικά με το πώς, γιατί και υπό ποιού τις εντολές φωτογράφησε τη σφαγή. «Δεν θα περιγράψω τον τρόπο με τον οποίο μπόρεσα να τραβήξω τις φωτογραφίες που αναφέρθηκαν παραπάνω», ανέφερε ο Βάιξλερ.

Επιβεβαίωσε ότι του πήραν τα αρνητικά αλλά δεν κατονόμασε ποιος το έκανε.

«Μπόρεσα να δώσω τα αρνητικά των φωτογραφιών μου σε έναν φίλο στην Αθήνα, ο οποίος μου φύλαξε αντίγραφα. 

Παρά το γεγονός ότι το αρχικό φιλμ μου κατασχέθηκε από τους ανωτέρους μου και ότι έπρεπε να υπογράψω δήλωση ότι δεν είχα αντίγραφα, μπόρεσα να φυλάξω αντίγραφα και να τα χρησιμοποιήσω αργότερα σε δραστηριότητες εναντίον του Χίτλερ και του καθεστώτος του», υποστήριξε ο Βάιξλερ.

Οι φωτογράφοι των ναζιστικών στρατευμάτων που κατέγραφαν εγκλήματα πολέμου εντάσσονταν σε δύο κατηγορίες. Η πρώτη αφορούσε φωτογράφους που ανήκαν στις λεγόμενες Μονάδες Προπαγάνδας και υπάγονταν απευθείας στο υπουργείο Προπαγάνδας του Γ' Ράιχ υπό τον Γιόσεφ Γκέμπελς. 

Οι προπαγανδιστές του Γέμπελς τους προέτρεπαν να φωτογραφίζουν την καθημερινή ζωή και τις μάχες των Γερμανών για να ενισχύουν το προπαγανδιστικό αφήγημα των ναζί.

Σε κάποιους από αυτούς δινόταν ειδική άδεια να φωτογραφίσουν εκτελέσεις μέχρι και λίγο πριν τα γερμανικά στρατεύματα ανοίξουν πυρ και σκοτώσουν αμάχους ή αντιστασιακούς. 

Στη συνέχεια οι φωτογραφίες αυτές λογοκρίνονταν από το ναζιστικό καθεστώς και συνήθως έπαιρναν τα αρνητικά από τον φωτογράφο.

 Το μυστήριο είναι το πού κατέληγαν αυτά τα αρνητικά και ποια σκοπιμότητα εξυπηρετούσαν.

Κάποιοι άλλοι φωτογράφοι των ναζί, που έχαιραν της απολύτου εμπιστοσύνης του Γ' Ράιχ, είχαν άδεια για να φωτογραφήσουν πριν και κατά τη διάρκεια της εκτέλεσης αλλά και μετά, τις σορούς των θυμάτων. Ήταν σχετικά νέοι και αμέσως τους έπαιρναν τα αρνητικά των φωτογραφιών. Ο Βάιξλερ, όπως μαρτυρούν οι φωτογραφίες του, ανήκε σε αυτή τη δεύτερη κατηγορία μέχρι που αποφάσισε να μιλήσει και να δημοσιοποιήσει τις φωτογραφίες.

Αν το έκανε από τύψεις ή απλώς φοβήθηκε μήπως διωχθεί ποινικά δεν το γνωρίζει κανείς. 

Το βέβαιο είναι οι φωτογραφίες από το Κοντομαρί, όπως και αυτές της Καισαριανής, είναι σπάνια ντοκουμέντα, τα οποία εντοπίζονται εξαιρετικά δύσκολα.

Πώς αλλάζουν χέρια όμως αυτές οι σπάνιες και ιστορικές οι φωτογραφίες;

Ερωτηθείς αναφορικά με πως αυτές οι φωτογραφίες αλλάζουν χέρια, ποια δηλαδή ακριβώς είναι η νομική διαδικασία ώστε να γίνει αυτό, ο συλλέκτης κ. Σκαρτσιλάκης ανέφερε ότι αυτά τα κειμήλια διακινούνται με την απόλυτη ελευθερία της αγορά και της πώλησης, σημειώνοντας ότι πρόκειται για μια συναλλαγή.

Ανέφερε ότι εκατοντάδες χιλιάδες φωτογραφίες διακινούνται στο διαδίκτυο, ειδικά μετά το 1990 και έπειτα, όπου οι βετεράνοι Γερμανοί στρατιώτες έφυγαν από τη ζωή και οι απόγονοι τους επειδή δεν έχουν καλή σχέση με το παρελθόν θέλουν να τις ξεφορτωθούν, οπότε αυτά τα φωτογραφικά άλμπουμ τα πουλάνε, στα παζάρια της Γερμανίας και από εκεί οι έμποροι τα μαζεύουν και τα διαθέτουν όχι μόνο στο e bay αλλά και σε δημοπρασίες σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Οι φωτογραφίες αυτές είναι ο μεγαλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της ναζιστικής Γερμανίας 80 χρόνια», ανέφερε ο κ. Σκαρτσιλάκης...