Τo γιουβέτσι είναι από εκείνα τα φαγητά που δεν χρειάζονται πολλά για να σταθούν στο τραπέζι. Ένα πιάτο, ένα πιρούνι και λίγη σιωπή πριν την πρώτη μπουκιά. Όταν όμως μπαίνουν στο παιχνίδι τα μανιτάρια, η ντομάτα και το σωστά δεμένο κριθαράκι, τότε το αποτέλεσμα αποκτά χαρακτήρα. Δεν είναι απλώς «νηστίσιμο» ή «εύκολο». Είναι χορταστικό, ζεστό και παρηγορητικό, ιδανικό για μέρες που θέλεις κάτι σπιτικό χωρίς φασαρία, αλλά με ουσία. Το συγκεκριμένο γιουβέτσι δεν προσποιείται κάτι άλλο από αυτό που είναι: ένα τίμιο φαγητό φούρνου, με ωραία υφή, δεμένη σάλτσα και μανιτάρια που λιώνουν χωρίς να χάνονται.
Υλικά
- 400 γρ. κριθαράκι χοντρό
- 600 γρ. λευκά μανιτάρια, κομμένα σε φέτες
- 1 μεγάλο ξερό κρεμμύδι, ψιλοκομμένο
- 3 ώριμες ντομάτες τριμμένες
- 60 ml λευκό ξηρό κρασί
- 1 κύβος λαχανικών
- 800 ml ζεστό νερό
- 5–6 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο
- 1 κουταλάκι γλυκιά πάπρικα
- Αλάτι
- Φρεσκοτριμμένο πιπέρι
Εκτέλεση
Σε φαρδύ τηγάνι ζεσταίνουμε το μεγαλύτερο μέρος από το ελαιόλαδο σε μέτρια φωτιά και ρίχνουμε το ψιλοκομμένο κρεμμύδι. Το αφήνουμε να μαλακώσει αργά μέχρι να γίνει διάφανο, χωρίς να πάρει χρώμα. Προσθέτουμε τα μανιτάρια και δυναμώνουμε ελαφρώς τη φωτιά. Τα αφήνουμε να κατεβάσουν τα υγρά τους και να σωταριστούν μέχρι να ροδίσουν ελαφρά.
Σβήνουμε με το κρασί και περιμένουμε να εξατμιστεί το αλκοόλ. Ρίχνουμε την τριμμένη ντομάτα, τον κύβο λαχανικών, λίγη πάπρικα, αλάτι και πιπέρι. Αφήνουμε τη σάλτσα να σιγοβράσει για περίπου 10 λεπτά, μέχρι να δέσει και να μυρίσει ωραία.
Μεταφέρουμε το περιεχόμενο σε πυρίμαχο σκεύος. Στο ίδιο τηγάνι προσθέτουμε λίγο ακόμη ελαιόλαδο και ρίχνουμε το κριθαράκι. Το καβουρδίζουμε για λίγα λεπτά, ανακατεύοντας συνεχώς, μέχρι να γυαλίσει και να πάρει ελαφρύ χρώμα. Το προσθέτουμε στο πυρέξ μαζί με τη σάλτσα μανιταριών και ανακατεύουμε απαλά.
Ρίχνουμε το ζεστό νερό, ελέγχουμε το αλατοπίπερο και απλώνουμε το φαγητό ομοιόμορφα. Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 200°C για περίπου 20–25 λεπτά, μέχρι το κριθαράκι να μαλακώσει και το φαγητό να μελώσει χωρίς να στεγνώσει.
Αφήνουμε το γιουβέτσι να σταθεί λίγα λεπτά πριν το σερβίρουμε. Όσο κρυώνει ελαφρά, δένει ακόμη περισσότερο και αποκτά αυτή τη χαρακτηριστική, «κουταρίσια» υφή που το κάνει ακαταμάχητο.
Ένα πιάτο που αποδεικνύει ότι η απλότητα, όταν γίνεται σωστά, δεν έχει ανάγκη από πολλά λόγια.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου