Τσάπαλης Λάμπρος
Αξιότιμοι κύριοι/κυρίες,
Με την παρούσα επιστολή επιθυμώ να θέσω υπόψη σας μια κατάφωρη αδικία και μια πράξη που
εκλαμβάνεται ως καθαρά εκδικητική δίωξη εναντίον μου, αλλά και εναντίον του συνόλου των υγειονομικών που αγωνίστηκαν για τα δικαιώματά τους.
Πριν από λίγες ημέρες, έλαβα κλήση από την Εισαγγελία ως κατηγορούμενος για γεγονότα που έλαβαν χώρα τον Φεβρουάριο του 2022, κατά τη διάρκεια των κινητοποιήσεων των υγειονομικών έξω από το Υπουργείο Υγείας (Αριστοτέλους 17). Η εκδίκαση θα γίνει στις 3 Μαρτίου 2026. Όπως θα διαπιστώσετε η κλήση έγινε σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα και αυτό από μόνο του προξενεί πολλά ερωτηματικά.
Τα Πραγματικά Περιστατικά:
Η Κατηγορία της Παρεμπόδισης: Κατηγορούμαι για «κλείσιμο» της εισόδου του Υπουργείου. Ωστόσο, την περίοδο εκείνη οι υγειονομικοί βρισκόμασταν σε πολυήμερη διαμαρτυρία (από 13 Φεβρουαρίου). Η συγκεκριμένη είσοδος δεν βρισκόταν σε λειτουργία, καθώς η πολιτική ηγεσία και οι υπάλληλοι χρησιμοποιούσαν αποκλειστικά την παραπλεύρως είσοδο του κτιρίου για να αποφύγουν την επαφή μαζί μας.
Η Ανυπόστατη Κατηγορία περί Στοιχείων: Κατηγορούμαι ότι αρνήθηκα να δώσω τα στοιχεία μου. Υπάρχει, όμως, αδιάψευστο οπτικοακουστικό υλικό που αποδεικνύει ότι είχα παραδώσει την ταυτότητά μου από την προηγούμενη ημέρα της σύλληψής μου, ζητώντας μάλιστα και τα στοιχεία των αστυνομικών οργάνων, τα οποία μου αρνήθηκαν.
Η επικίνδυνη προσαγωγή στο ΑΤ Ομόνοιας
Μετά την σύλληψή μου με οδήγησαν στο ΑΤ Ομόνοιας. Μαζί μου εξαρχής ήταν ένας συνάδελφος από την Λάρισα, ο Δημήτριος Λουτριώτης ο οποίος τους υπενθύμιζε συνέχεια την κατάστασή μου χωρίς αυτοί να το λαμβάνουν υπόψιν τους. Στο τμήμα που με μετέφεραν επιχείρησαν να μου πάρουν αποτυπώματα. Δεν αρνήθηκα αλλά στο τέλος αυτού του εγγράφου ευτυχώς είδα ότι θα υπέγραφα ένα έγγραφο για εγκληματική ενέργεια. Τότε με όλες τις δυνάμεις που είχα εκείνη την στιγμή έκανα πίσω και τους είπα δεν υπογράφω. Αμέσως μετά γύρισα προς την Αξιωματικό υπηρεσίας και της είπα: Τι κάνετε εδώ; Εγώ ένας απεργός πείνας είμαι. Αυτή αμέσως τους είπε να με αφήσουν και με κάλεσε να υπογράψω ένα άλλο χαρτί για απείθεια. Ούτε αυτό το υπέγραψα. Ταυτόχρονα εμφανίστηκε ένας γιατρός από τον αγώνα μας, γιατρός του ΕΚΑΒ, ο κ. Ευθυμιάδης ο οποίος με εξέτασε και τους είπε ότι είμαι πολλές ώρες άνυδρος, οι δυνάμεις μου και η ψυχική μου κατάσταση ήταν δύσκολη και έπρεπε να μεταφερθώ άμεσα στο νοσοκομείο. Μετά από διαπραγματεύσεις με πήγαν στο Εφημερεύον Νοσοκομείο Ευαγγελισμό.
Εκεί παρέμεινα μέχρι τις 3.00 το μεσημέρι φυλασσόμενος από δύο αστυνομικούς στα Επείγοντα. Παρόλο που τους ζητούσα επανειλημμένως να μου δώσουν την εισαγγελική εντολή δεν μου την έδιναν. Στις 3.00 αποχώρησαν λέγοντας ότι είχαν εντολή να με αφήσουν και αποχώρησαν έτσι απλά. Η συνέχεια για εμένα ήταν ακόμα πιο δύσκολη. Γύρω στις 6.00 μ.μ. ήρθαν τρεις επιμελήτριες για να με οδηγήσουν υποτίθεται σε κλινική. Δυστυχώς οι εντολές τους ήταν άλλες. Με οδήγησαν σε κλινική κόβιντ λέγοντάς μου ότι είχα κόβιντ. Φυσικά δεν γνώριζαν ότι ένα μήνα περίπου πριν είχα ασθενήσει με κόβιντ. Τους ζήτησα το έγγραφο που το αποδεικνύει καθώς και την αναγραφόμενη τιμή των κύκλων που χαρακτηρίζει κάποιον από ποιο σημείο και μετά είναι κάποιος θετικός ή αρνητικοποιείται, όπως κάνουμε στο δικό μας νοσοκομείο. Και μάλιστα όταν τους ενημέρωσα ότι είμαι υγειονομικός και στο δικό μας νοσοκομείο αρνητικοποιούμαστε στους 28 κύκλους αυτές πάγωσαν και μου είπαν ότι στο νοσοκομείο τους έχουν άλλη τιμή. Στους 35 κύκλους. Τότε κατάλαβα ότι κάτι δεν πάει καλά και διέφυγα με πρωτοβουλία μου προς την Βασιλίσης Σοφίας, με πολύ δυσκολία, βρίσκοντας ένα ταξί που με πήγε σε σημείο επαφής με συναδέλφους που είχα ενημερώσει.
Η Πολιτική Διάσταση του Θέματος:
Ενώ ακόμα εκκρεμούν οι δίκες για τις αποζημιώσεις των υγειονομικών που στερήθηκαν αδίκως τους μισθούς τους για 16 μήνες, και ενώ περίπου 500 συνάδελφοι παραμένουν απολυμένοι (εδώ θυμίζω ότι ο Γεωργιάδης μέσα στην βουλή το καλοκαίρι του 2024 είχε υποσχεθεί να διορθώσει την αδικία), η Πολιτεία επιλέγει να συνεχίσει μια τακτική «μένους» και εμμονικής δίωξης.
Σταθήκαμε ως κυματοθραύστης σε ένα αφήγημα που η ίδια η πραγματικότητα και οι πρόσφατες αποκαλύψεις για τις παρενέργειες των σκευασμάτων τείνουν να καταρρίψουν. Ακόμα και μετά την επιστροφή μας στην εργασία, αντιμετωπιστήκαμε ως «μιάσματα» και πολίτες δεύτερης κατηγορίας. Ακόμα και τώρα, μετά από 4 χρόνια νιώθουμε πλέον ότι είμαστε στοχοποιημένοι και φακελωμένοι. Δεν μας το συγχωρούν ότι εμείς παραμείναμε για 16 μήνες αλύγιστοι στις άνομες εντολές τους και σταθήκαμε απέναντί τους με σθένος.
Δεν θέλουν να καταγραφεί στην ιστορία ότι μία χούφτα άνθρωποι για άλλη μία φορά στάθηκε απέναντι από ένα καθεστώς αλλά και απέναντι σε μία διχασμένη κοινωνία. Εξάλλου μην ξεχνάμε και μετά από ένα μήνα ξεκίνησε η μεγάλη απεργία πείνας από 6 υγειονομικούς, συμπεριλαμβανομένου κι εμένα, για 33 ημέρες ακριβώς στο ίδιο σημείο που ξεκίνησα την απεργία πείνας που ενέπνευσε τους συναγωνιστές μου αλλά και χιλιάδες κόσμο ανά την Ελλάδα για να παρευρεθούν εκεί, έξω από το Υπουργείο Υγείας. Και φυσικά η στάση μας από εκεί και μετά προβλημάτισε την κοινωνία και την μετέπειτα εξέλιξη της διαχειρίσης της πανδημίας. Δεν είναι τυχαίο μάλιστα ότι όταν κλήθηκαν και οι υπόλοιποι συνάδελφοί μας στα νοσοκομεία (που είχαν εμβολιαστεί) να συνεχίζουν τους εμβολιασμούς τους, κυριολεκτικά αρνήθηκαν.
Το Αίτημά μου:
Σας καλώ να πάρετε σαφή θέση απέναντι σε αυτή την ανήθικη δίωξη. Ο αγώνας μας ήταν και παραμένει ένας αγώνας για το Αυτεξούσιο, την Ελευθερία, τη Δημοκρατία και τη Δικαιοσύνη.
Δεν θα επιτρέψουμε τη συνέχιση της στοχοποίησής μας επειδή αρνηθήκαμε να υποκύψουμε σε εκβιαστικά διλήμματα που έθιγαν τον πυρήνα των συνταγματικών μας δικαιωμάτων.
Σας επισυνάπτω το σχετικό υλικό (βίντεο, φωτογραφίες και έγγραφα) που αποδεικνύει την αλήθεια των ισχυρισμών μου και ζητώ την άμεση δημοσιοποίηση και ανάδειξη του θέματος.
Υλικό που περιλαμβάνει όλη την υπόθεση με We Transfer https://we.tl/t-hMBUzapPEf
Με εκτίμηση,
[Τσάπαλης Λάμπρος]
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου