Ο ψεύτικος κόσμος του διαδικτύου δεν δημιουργήθηκε για να αντικαταστήσει τη ζωή, δημιουργήθηκε για να τη μιμείται.
Κι όμως, για πολλούς έγινε καταφύγιο, υποκατάστατο και τελικά φυλακή.
Ένας κόσμος φτιαγμένος από εικόνες, φίλτρα, αλγόριθμους και προσεκτικά επιλεγμένα ψέματα, που υπόσχεται πληρότητα χωρίς κόπο και αποδοχή χωρίς αλήθεια.
Εκεί, όλα φαίνονται όμορφα.
Η θλίψη κόβεται στο μοντάζ, η αποτυχία δεν ανεβαίνει ποτέ και τα συναισθήματα φοριούνται σαν μάσκες.
Οι άνθρωποι δεν ζουν, προβάλλονται.
Δεν επικοινωνούν μετρούν αντιδράσεις.
Και όσο περισσότερο βυθίζονται σε αυτή την εικονική «τελειότητα», τόσο περισσότερο απομακρύνονται από τον εαυτό τους.
Ο ψεύτικος κόσμος κερδίζει εκείνους που δεν άντεξαν να δουλέψουν τα συναισθήματά τους στην πραγματικότητα.
Τους προσφέρει εύκολη παρηγοριά, ψεύτικη ταυτότητα και την ψευδαίσθηση ότι ανήκουν κάπου, ενώ στην ουσία τους αδειάζει.
Το κενό δεν γεμίζει απλώς καλύπτεται προσωρινά με θόρυβο, εικόνα και επιβεβαίωση.
Και έτσι, σιγά σιγά, η πραγματική ζωή εγκαταλείπεται.
Όχι με θόρυβο, αλλά με σιωπή.
Όχι με επανάσταση, αλλά με παραίτηση.
Ο ψεύτικος κόσμος δεν σκοτώνει απότομα φθείρει αργά.
Κάνει τον άνθρωπο θεατή της ίδιας του της ζωής, μέχρι να ξεχάσει πως είναι να νιώθει αληθινά.
Το διαδίκτυο δεν είναι ο εχθρός.
Η αυταπάτη ότι μπορεί να αντικαταστήσει τη ζωή είναι.
Όποιος το μπερδέψει με την αλήθεια, κινδυνεύει να χάσει και τα δύο.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου