📍Σε μια ώριμη και λειτουργική Δημοκρατία, η σχέση εξουσίας και δημοσιογραφίας είναι σαφής: οι δημοσιογράφοι ρωτούν και η εξουσία απαντά.
Όταν όμως η εξουσία επιλέγει να απαντά με απειλές, τότε το πρόβλημα παύει να είναι επικοινωνιακό. Γίνεται βαθιά θεσμικό.📍Η δημόσια απειλή μήνυσης προς τον δημοσιογράφο Χρήστο Αβραμίδη από τον κυβερνητικό εκπρόσωπο, επειδή τόλμησε να θέσει ερωτήματα για το δυστύχημα στη Χίο, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως ένα στιγμιαίο ολίσθημα. Αποκαλύπτει μια πολιτική κουλτούρα που αντιλαμβάνεται τον έλεγχο ως εχθρική πράξη και τη δημοσιογραφική διερεύνηση ως απειλή προς την εξουσία.
📍Και όμως, ο δημοσιογραφικός έλεγχος δεν είναι πράξη αντιπολίτευσης. Είναι πράξη Δημοκρατίας.
📍Η εικόνα που καταγράφεται διεθνώς δεν αφήνει περιθώρια αυταπατών. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 89η θέση παγκοσμίως στην ελευθερία του Τύπου, σύμφωνα με τους Reporters Without Borders. Πρόκειται για μια κατάταξη που δεν αποτελεί συγκυριακό στατιστικό στοιχείο, αλλά αντανάκλαση μιας διαρκούς υποχώρησης θεσμικών εγγυήσεων και δημοκρατικών αντανακλαστικών.
📍Στον πυρήνα αυτής της υποχώρησης βρίσκονται οι αγωγές SLAPP ,οι στρατηγικές αγωγές εκφοβισμού που δεν στοχεύουν στη δικαστική δικαίωση, αλλά στη φίμωση. Πρόκειται για πρακτικές που επιδιώκουν να εξαντλήσουν οικονομικά και επαγγελματικά τους δημοσιογράφους, να τους φθείρουν ψυχολογικά και, τελικά, να τους αποτρέψουν από το να ασκούν το λειτούργημά τους.
📍Η δημόσια απειλή δικαστικής δίωξης σε ζωντανή μετάδοση δεν αποτελεί απλώς μια πολιτική υπερβολή. Αποτελεί επικίνδυνο μήνυμα προς ολόκληρο τον δημοσιογραφικό κόσμο: «ρωτήστε λιγότερο, ερευνήστε λιγότερο, σιωπήστε περισσότερο».
📍Το πλέον ανησυχητικό στοιχείο, ωστόσο, είναι η βαθιά θεσμική αντίφαση που αναδύεται. Το ίδιο κυβερνητικό πρόσωπο που υιοθετεί τη ρητορική του εκφοβισμού καλείται να παρουσιάσει το προσεχές διάστημα το νομοθετικό πλαίσιο για την αντιμετώπιση των SLAPP στην Ελλάδα.
📍Η αντίφαση δεν είναι απλώς πολιτική. Είναι ηθική και θεσμική. Διότι δεν μπορεί να οικοδομηθεί κουλτούρα προστασίας της δημοσιογραφίας από εκείνους που επιλέγουν να τη στοχοποιούν.
📍Η Δημοκρατία δεν αποδυναμώνεται μόνο από μεγάλες θεσμικές εκτροπές. Διαβρώνεται καθημερινά, όταν η εξουσία συνηθίζει να μην λογοδοτεί και η κοινωνία συνηθίζει να μην απαιτεί απαντήσεις. Όταν η ενημέρωση μετατρέπεται σε διαχειριζόμενο προϊόν και η δημοσιογραφία περιορίζεται στον ρόλο του παθητικού αναμεταδότη.
📍Η ελευθερία του Τύπου δεν αποτελεί επαγγελματικό προνόμιο των δημοσιογράφων. Αποτελεί θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα. Είναι η εγγύηση ότι η εξουσία θα ελέγχεται, ότι η αλήθεια θα αναζητείται και ότι η κοινωνία θα γνωρίζει.
📍Γιατί η ιστορία έχει αποδείξει πως όταν φιμώνεται η ενημέρωση, φιμώνεται σταδιακά και η ίδια η κοινωνία.
📍Και η εξίσωση παραμένει αμείλικτη:
Χωρίς ελεύθερη ενημέρωση δεν υπάρχει λογοδοσία.
Χωρίς λογοδοσία δεν υπάρχει δικαιοσύνη.
Και χωρίς δικαιοσύνη, η Δημοκρατία μετατρέπεται σε θεσμικό περίβλημα χωρίς ουσία.
🖌️Παρατηρητικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου