Τα συσσωρευμένα χρέη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η αναζήτηση δημοσιονομικής ισορροπίας.
*********Άρθρο Του Φώτη Αλεξόπουλου
Ο δασμός των 3 ευρώ ανά Πακέτο παραγγελίας , αξίας κάτω των 150 Ευρώ από την Κίνα ,δεν είναι απλώς ένα τελωνειακό τέλος. Είναι σύμπτωμα μιας βαθύτερης μετάβασης όπου η Ευρωπαϊκή Ένωση προσπαθεί να μεταβεί από μια ένωση κανόνων σε μια ένωση οικονομικής ευθύνης.
Είναι σαφές ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση εισέρχεται σε μια νέα φάση δημοσιονομικής πραγματικότητας. Για πρώτη φορά στην ιστορία της, λειτουργεί όχι απλώς ως ρυθμιστικός και πολιτικός οργανισμός, αλλά και ως σημαντικός εκδότης κοινού χρέους.
Όπως είναι Γνωστό η Ευρωπαϊκή Ένωση δανείστηκε συλλογικά εκατοντάδες δισεκατομμύρια ευρώ για να αντιμετωπίσει τις οικονομικές συνέπειες της πανδημίας. Η επιλογή αυτή έδωσε ανάσα στις οικονομίες, αλλά ταυτόχρονα δημιούργησε ένα κρίσιμο ερώτημα:
Πώς θα αποπληρωθεί το κοινό ευρωπαϊκό χρέος;
Η European Commission έχει αναγνωρίσει ότι η εξυπηρέτηση αυτών των υποχρεώσεων απαιτεί:
• Νέες ίδιες πηγές εσόδων (own resources)
• Περιορισμό δημοσιονομικών αποκλίσεων στα κράτη-μέλη
• Αναθεώρηση του Συμφώνου Σταθερότητας
• Ενίσχυση της φορολογικής βάσης σε υπερεθνικό επίπεδο
Τρόπο τινά μπορούμε πλέον να θεωρούμε ότι η συζήτηση δεν αφορά μόνο τα εθνικά χρέη, αλλά τη δημοσιονομική κυριαρχία της ίδιας της Ένωσης.
Εάν η Ένωση αποκτήσει σταθερές ίδιες πηγές εσόδων, τότε:
Ενισχύεται η ομοσπονδιακή διάσταση
Περιορίζεται η εξάρτηση από εθνικές συνεισφορές
Δημιουργείται μόνιμος μηχανισμός κοινής δημοσιονομικής πολιτικής
Αντίθετα, εάν οι κοινωνικές αντιδράσεις ενταθούν, το μοντέλο θα επανέλθει σε αυστηρή εθνική λογική.
Το ερώτημα δεν είναι αν τα χρέη πρέπει να εξυπηρετηθούν αυτό είναι δεδομένο.
Το ερώτημα είναι ποιος και με ποιον τρόπο θα τα χρηματοδοτήσει.
Η κατανάλωση των Ευρωπαίων πολιτών μπορεί να αποτελέσει μέρος της λύσης.
Αλλά η μακροπρόθεσμη ισορροπία απαιτεί παραγωγική ενίσχυση, δημοσιονομική πειθαρχία και βαθύτερη πολιτική ενοποίηση.
Διαφορετικά, ο «σωτήριος» δασμός κινδυνεύει να αποδειχθεί απλώς ένα προσωρινό δημοσιονομικό επίθεμα σε ένα διαρθρωτικό πρόβλημα ευρωπαϊκής κλίμακας.
*Ο Φώτης Αλεξόπουλος είναι οικονομολόγος – Μέλος του ΙΝΚΑ/Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδος
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου