Χάος προκαλεί η στρατηγική Τραμπ – Τι θέλει από το IPAN; - Τρία πιθανά Κίνητρα

 Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προέτρεψε σήμερα το Ιράν να καταλήξει σε μια συμφωνία για τον τερματισμό των αμερικανοϊσραηλινών βομβαρδισμών, προειδοποιώντας την Τεχεράνη ότι σε διαφορετική περίπτωση θα βρεθεί αντιμέτωπη με περισσότερους βομβαρδισμούς στην ιρανική επικράτεια.

«Τώρα έχουν την ευκαιρία, δηλαδή το Ιράν, να εγκαταλείψουν οριστικά τις πυρηνικές τους φιλοδοξίες και να ακολουθήσουν μια νέα πορεία προς τα εμπρός», δήλωσε ο Τραμπ κατά τη διάρκεια συνεδρίασης του υπουργικού συμβουλίου στον Λευκό Οίκο.

«Θα δούμε αν θέλουν να το κάνουν. Αν δεν το κάνουν, είμαστε ο χειρότερος εφιάλτης τους. Εν τω μεταξύ, θα συνεχίσουμε να τους σκοτώνουμε», πρόσθεσε.

Παράλληλα είπε ότι οι Ιρανοί συνομιλούν με τις ΗΠΑ και υποστήριξε ότι το Ιράν είναι απεγνωσμένο να καταλήξει σε μια συμφωνία, κάτι που η Τεχεράνη έχει αρνηθεί.

Χαρακτήρισε επίσης Ιρανούς αξιωματούχους «εξαιρετικούς διαπραγματευτές» και είπε ότι επιδιώκει μια συμφωνία που θα ανοίξει τα Στενά του Ορμούζ και θα τερματίσει τις στρατιωτικές φιλοδοξίες της Τεχεράνης.

H,κατά τα φαινόμενα, επίμονη πίεση της Ουάσιγκτον για συνομιλίες με την Τεχεράνη μπορεί να εξηγηθεί από τουλάχιστον τρία στρατηγικά κίνητρα, τα οποία δεν χρειάζεται να ισχύουν ταυτόχρονα. Ένα από αυτά τα κίνητρα είναι αρκετό για τον Λευκό Οίκο, όπως σχολιάζεται.

• Το πρώτο κίνητρο θα μπορούσε να είναι ότι η Ουάσινγκτον χρειάζεται τις διαπραγματεύσεις ως μια τακτική παύση, που θα επιτρέψει χρόνο για ανασύνταξη, αποπροσανατολισμό του Ιράν και προετοιμασία για την επόμενη φάση στρατιωτικής πίεσης, άπαξ και ο πόλεμος συνεχιστεί.
• Το δεύτερο κίνητρο για τις συνομιλίες είναι ότι ο Τραμπ μπορεί ειλικρινά να αναζητά έναν τρόπο να τερματίσει τον πόλεμο χωρίς να φαίνεται πολιτικά ηττημένος, καθώς δεν αποκλείεται να θέλει να βγει από την κρίση με ελάχιστη ζημιά στη φήμη του, ειδικά όταν απέναντί του έχει την διεθνιστική αντιπολίτευση των ΗΠΑ. Άλλωστε μια παρατεταμένη σύγκρουση κλιμακώνει το κόστος σε πολλαπλά μέτωπα, από την αυξανόμενη πίεση στις αγορές ενέργειας, έως την αυξανόμενη ανησυχία μεταξύ των συμμάχων στον Περσικό Κόλπο και από τις αυξανόμενες αμφιβολίες για την αποτελεσματικότητα της στρατηγικής των ΗΠΑ έως την αυξανόμενη εγχώρια κριτική από το Βαθύ Κράτος των διεθνιστών. Υπό αυτό το πρίσμα, ο Τραμπ μπορεί να επιδιώξει να παρουσιάσει την αποκλιμάκωση ως δικό του διπλωματικό θρίαμβο.
• Τέλος ένα τρίτο κίνητρο για την έναρξη συνομιλιών θα μπορούσε να περιλαμβάνει την αγορά χρόνου για να ενθαρρυνθούν οι περιφερειακοί εταίροι, ιδίως η Σαουδική Αραβία και τα ΗΑΕ, να εμπλακούν πιο ενεργά στη σύγκρουση, σχηματίζοντας έτσι έναν ευρύτερο αντι-ιρανικό συνασπισμό, καθώς το ΝΑΤΟ δεν δείχνει διατεθειμένο να στηρίξει την επιχείρηση των ΗΠΑ.

Η στρατηγική Τραμπ πάντως προκαλεί χάος, καθώς άλλα λέει την μία στιγμή και άλλα την άλλη, όπως εκτιμάται ευρέως.