Η συνεδρίαση του Περιφερειακού Συμβουλίου Πελοποννήσου, την Τετάρτη 18 Μαρτίου, για τον απολογισμό της διετίας του περιφερειάρχη Δημήτρη Πτωχού εξελίχθηκε σε μια ακόμη προβεβλημένη παράσταση του έργου «άσπρο - μαύρο».
Από τη μία πλευρά, η περιφερειακή αρχή παρουσίασε μια εικόνα όπου όλα βαίνουν καλώς, λουσμένα στο λευκό της επιτυχίας. Από την άλλη, η αντιπολίτευση, πιστή στον ρόλο της, είδε μόνο το απόλυτο μαύρο.
Ωστόσο, η αλήθεια δεν βρίσκεται κάπου στη μέση, αλλά «out of the box». Δυστυχώς, όλες ανεξαιρέτως οι παρατάξεις αναζητούν λύσεις μέσα στο φθαρμένο κουτί των γνωστών συνταγών: επιδοτήσεις και κρατικές παρεμβάσεις. Στην πραγματικότητα, το πολιτικό φάσμα της Περιφέρειας συμπλέει σε μια ιδιότυπη κρατιστική ομοφωνία. Το ποσοστό της κρατικής κυριαρχίας που οραματίζονται, ξεκινά από το 100% που διεκδικεί η «Λαϊκή Συσπείρωση» και φτάνει στο «μετριοπαθές» 60%, για το οποίο περηφανεύεται η δεξιά περιφερειακή αρχή.
Καμία παράταξη δεν μπαίνει στον κόπο να εξηγήσει το προφανές: Γιατί οι προηγούμενες ισχυρές δόσεις κρατικού χρήματος και οι ατέρμονες επιδοτήσεις απέτυχαν να οδηγήσουν την Περιφέρεια Πελοποννήσου στην πραγματική ανάπτυξη; Γιατί το χάσμα που μας χωρίζει από την ανεπτυγμένη Ευρώπη παραμένει χαώδες, παρά τα δισεκατομμύρια που εισέρρευσαν επί δεκαετίες; Αντιθέτως, όλοι φαίνεται να πιστεύουν στην πολιτική αλχημεία: Ότι η ίδια αποτυχημένη συνταγή θα φέρει ξαφνικά επιτυχία, αρκεί να αυξηθούν οι υψηλές δημόσιες δαπάνες. Η μόνη τους ουσιαστική διαφωνία είναι για το ποιος είναι ο ικανότερος διαχειριστής του κρατικού κορβανά και της εξουσίας.
Ανεξάρτητα όμως από αυτές τις πολιτικές αυταπάτες, η Πελοπόννησος έχει ανάγκη από μια ριζική αλλαγή της παραγωγικής της βάσης. Είναι οξύμωρο, αλλά τις αλλαγές αυτές τις τόλμησαν και τις πέτυχαν όλες οι πρώην σοσιαλιστικές χώρες της Κεντρικής και Ανατολικής Ευρώπης μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Μόνο εδώ, στην ηλιοκαμένη Πελοπόννησο, η ιδέα του κρατισμού παραμένει αλώβητη. Οι αιρετοί μας συνεχίζουν να υπόσχονται ανάπτυξη με κρατικό χρήμα, ενώ γνωρίζουν καλά ότι οι επιδοτήσεις βλάπτουν σοβαρά τον υγιή ανταγωνισμό και απλώς γιγαντώνουν τη διαφθορά γύρω από τη διανομή της δημόσιας πίτας.
lathanasis@gmail.com
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου