Στο Kουμπί της κάλπης

 

Επισήμως, η κυβέρνηση επαναλαμβάνει με κάθε ευκαιρία ότι οι εκλογές θα διεξαχθούν στο τέλος της τετραετίας. Ανεπισήμως, όμως, ο κρατικός μηχανισμός δείχνει να κινείται σε μια εντελώς διαφορετική τροχιά — πιο γρήγορη, πιο σιωπηλή, πιο αποφασιστική.

Στο υπουργείο Εσωτερικών, τίποτα δεν θυμίζει αδράνεια ή διοικητική ρουτίνα. Οι διαδικασίες επιταχύνονται, οι υπηρεσίες ευθυγραμμίζονται, οι προπαρασκευαστικές κινήσεις αποκτούν έναν χαρακτήρα που δύσκολα εξηγείται αν πράγματι ο εκλογικός ορίζοντας είναι τόσο μακρινός όσο διακηρύσσεται. Όσοι γνωρίζουν πώς «αναπνέει» το κράτος, διαβάζουν πίσω από τις γραμμές: όταν ο μηχανισμός τίθεται σε ετοιμότητα, η πολιτική απόφαση έχει ήδη αρχίσει να ωριμάζει.

Η πραγματικότητα είναι πως το Μαξίμου δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Κρατά ανοιχτό το ενδεχόμενο του αιφνιδιασμού, διατηρώντας το προνόμιο της χρονικής επιλογής. Και αυτό δεν είναι μια ουδέτερη τεχνική επιλογή ,είναι βαθιά πολιτική στρατηγική. Σε ένα περιβάλλον όπου οι πιέσεις αυξάνονται, τα σκάνδαλα συσσωρεύονται και η κοινωνική φθορά γίνεται όλο και πιο ορατή, η κάλπη μετατρέπεται από θεσμική διαδικασία σε εργαλείο διαχείρισης του πολιτικού χρόνου.

Δημόσια, λοιπόν, καλλιεργείται η εικόνα της σταθερότητας. Στο παρασκήνιο, όμως, οικοδομείται η ετοιμότητα. Και η απόσταση ανάμεσα στα δύο δεν είναι απλώς επικοινωνιακή ,είναι η ουσία της εξουσίας.

Γιατί στην πολιτική, οι εκλογές δεν προαναγγέλλονται ποτέ.
Απλώς, όταν όλα είναι έτοιμα, ενεργοποιούνται.

Γράφει ο Παρατηρητικός