Κυρίαρχη είδηση των ημερών, – θα απογοητεύσω όσους περιμένουν… αίμα και άμμο -, δεν είναι η σημερινή κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ.
Είναι η επισημοποίηση της παύσης του πολέμου στο Ιράν.
Στην πραγματικότητα, για να είμαστε ακριβείς, ο πόλεμος (με την κλασική έννοια, την κανονική, των επιθέσεων με όπλα) τελείωσε με την πρώτη εκεχειρία που έκαναν οι ΗΠΑ με το Ιράν – στις 8 Απριλίου. Την οποία εκεχειρία παρέτεινε μετά μόνος του ο Τραμπ, καθότι κατάλαβε ότι δεν βγαίνει άκρη.
Ο ένας σοβαρός λόγος ήταν η παράφραση του ιταλικού «finita la musica, finita la festa»: «Finiti i missili, finita la Guerra» ή στα ελληνικά για να συνεννοούμαστε «τελείωσαν οι πύραυλοι, τέλος και ο πόλεμος».
Ο άλλος λόγος, ενδεχομένως πιο σοβαρός, ήταν ότι κανείς και ειδικά η Δύση δεν άντεχε τις οικονομικές επιπτώσεις. Καλά ήταν τα κέρδη των αμερικανικών πετρελαϊκών από τις υψηλές τιμές, αλλά όλη η υπόλοιπη οικονομία δεινοπαθούσε.
Αφού δεν κατάφερε ο Τραμπ να ρίξει αμέσως την ιρανική ηγεσία, όπως έγινε με τον Μαδούρο, και αφού η αμυντική ικανότητα της Τεχεράνης ήταν πιο ισχυρή απ’ όσο περίμενε, η γρήγορη έξοδος από τον πόλεμο ήταν επιβεβλημένη.
Το μόνο που απασχολεί τον Τραμπ είναι να φανεί ότι κέρδισε…
Γαλάζια ομοβροντία
Ας πάμε και στην κοινοβουλευτική ομάδα της ΝΔ, που είναι το γεγονός της εσωτερικής πολιτικής επικαιρότητας.
Περισσότεροι από 40 βουλευτές ήταν μέχρι το βράδυ της Τετάρτης αποφασισμένοι να πάρουν το λόγο – και όχι με τις καλύτερες των διαθέσεων έναντι της κυβέρνησης πρέπει να σας πω.
Η… task force του Μαξίμου επιδόθηκε τις τελευταίες μέρες σε επιχείρηση κατευνασμού, αλλά η αποστολή ήταν εξ ορισμού δύσκολη.
Το μήνυμα από τους γαλάζιους βουλευτές ήταν ότι «θέλουν να τα πουν». Όχι μόνο ή κυρίως για να τα ακούσει ο πρωθυπουργός – ο Μητσοτάκης αν μη τι άλλο το γνωρίζει το κλίμα δυσφορίας στην ΚΟ.
Αλλά για να τα ακούσουν οι ψηφοφόροι τους. Για ευνόητους λόγους, καθότι αυτοί πρέπει να πειστούν ότι οι βουλευτές τους είναι δυναμικοί και άρα αξίζουν να… επανεκλεγούν.
– Ακόμα κι αν είχαν δεύτερες σκέψεις για τις παρεμβάσεις τους οι δυσαρεστημένοι, μόλις είδαν ότι ο Κώστας Καραμανλής δεν θα πάει στο συνέδριο, πήραν ακόμα περισσότερο θάρρος.
Η… έφοδος του Δένδια
Οι βουλευτές της ΝΔ θα τα πουν στην κοινοβουλευτική ομάδα, αλλά υπάρχει και το βήμα του συνεδρίου, που γίνεται την άλλη εβδομάδα.
Για εκείνο το βήμα λοιπόν προετοιμάζεται ο Νίκος Δένδιας.
Μου λένε ότι ο υπουργός Άμυνας θα παρουσιάσει ένα κείμενο – πλατφόρμα (ή μανιφέστο όπως είναι της μόδας, αν και ο όρος κολλάει καλύτερα στην αριστερά, ελέω συντρόφου Καρόλου).
Ο Δένδιας θα περιγράψει το πώς θέλει τη ΝΔ του σήμερα, αλλά κυρίως του αύριο. Και θα παρουσιάσει το σχέδιό του και έναν, τρόπον τινά, οδικό χάρτη για το μέλλον της παράταξης.
Δεν ξέρω για τους άλλους ενδιαφερόμενους, αλλά ο Δένδιας θα χρησιμοποιήσει το συνέδριο ως εφαλτήριο για τη διεκδίκηση της αρχηγίας όταν έρθει η ώρα – θα κάνει που λέμε «αρχηγική εμφάνιση».
Τα φιντάνια του Τσίπρα
Παρακολουθώ με ενδιαφέρον την προσπάθεια του Αλέξη Τσίπρα να βγάλει νέα πρόσωπα μπροστά.
Λογικό το βρίσκω. Το έχει υποσχεθεί και προφανώς ανταποκρίνεται σε μία ανάγκη για ανανέωση και άφθαρτα πρόσωπα – γκώσαμε από Μαραντζίδηδες και Καρτερούς.
Τι παρατήρησα; Τέσσερα «φιντάνια» που έχουν κάνει ένα βήμα μπροστά, αλλά θέλουν… «δουλειά»: Ευγενία Φωτονιάτα, Θεώνη Κουφονικολάκου, Μαριζέτα Αντωνοπούλου, Δημήτρης Τσέκερης.
Τους βλέπω να αγκομαχάνε ακόμα στα τηλεοπτικά πάνελ, ιδίως ο τελευταίος. Μήπως να εντατικοποιήσουν τα σεμινάρια τηλεοπτικής παρουσίας, διότι οι συγκρούσεις στο γυαλί είναι άγριες;
– Θα περίμενα βέβαια «αστέρια» όπως την Ζωρζέτα Λάλη και τον Θέμη Μουμουλίδη να λάμψουν με την παρουσία τους στις τηλεοράσεις, αλλά δεν βλέπω να έχουμε αυτή την… ευτυχία και χαρά.
Το deal με Αχτσιόγλου
Αφού είμαστε στις διεργασίες για το νέο κόμμα Τσίπρα βάλτε… τσεκ (ν) δίπλα στο όνομα «Έφη Αχτσιόγλου».
Η πρώην υπουργός και παραλίγο διάδοχος του πρώην πρωθυπουργού στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται έχει κλείσει τη συμφωνία και θα είναι στο νέο εγχείρημα.
Έχει δέσει τόσο πολύ το… ντιλάρισμα, που η Έφη δικαιολογεί τον πρόεδρο Αλέξη, που δεν απευθύνεται σε κόμματα, αλλά θέλει να πάει απευθείας στο… λαό.
Τώρα την γοητεύει η… αδιαμεσολάβητη σχέση του «Ηγέτη» με το «Λαό» (του), αλλά έλεγε ακριβώς τα αντίθετα όταν ο Κασσελάκης ήθελε και κείνος να παρακάμψει τον ξεπερασμένο τελικά, όπως αναγνωρίζει τώρα και ο Τσίπρας, ΣΥΡΙΖΑ.
Βρε πως τα φέρνουν οι καιροί και οι βουρλισμένοι χρόνοι…
– Έχει άδικο μετά ο Νίκος ο Κοτζιάς που λέει ότι αυτό το φαινόμενο με τα στελέχη που μεταγράφονται από το ένα κόμμα στο άλλο, χωρίς όμως να έχουν φύγει καν από το αρχικό τους κόμμα, είναι ηθική κατάπτωση;
Η οργή των παπανδρεϊκών λόγω Καστανίδη και… Κασιμάτη
Στη γωνία περιμένουν οι παπανδρεϊκοί τον Νίκο Ανδρουλάκη μετά την αποχώρηση (αναγκαστική τη θεωρούν) του Χάρη Καστανίδη.
Εφόσον η διεύρυνση συμπεριλάβει στελέχη όπως τη Νίνα Κασιμάτη, η αντίδρασή τους θα είναι σκληρή, αντιλαμβάνονται όλοι.
Δεν μπορεί να διώχνουν τον Καστανίδη και να παίρνουν την Κασιμάτη, λένε.
Μάλιστα το επιχείρημα κάποιων της ηγετικής ομάδας, ότι καλώς εκδιώχθηκε ο Καστανίδης διότι συγκρούονταν με τους αρχηγούς, είχε φύγει και πολεμούσε στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ και άλλα τέτοια ωραία, πρέπει να ισχύει και για όσους θέλουν να φέρουν ξανά στο ΠΑΣΟΚ έτσι;
Όχι δύο μέτρα και δύο σταθμά!
Σφυρίζουν αδιάφορα ενώ οι κυβερνοεπιθέσεις χτυπούν παντού
Σε μια περίοδο όπου οι κυβερνοεπιθέσεις πολλαπλασιάζονται με ανησυχητικό ρυθμό και κολοσσοί της διεθνούς αγοράς μετρούν καθημερινά ζημιές, διαρροές δεδομένων και σοβαρά πλήγματα στην αξιοπιστία τους, θα περίμενε κανείς ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις θα είχαν ήδη σημάνει συναγερμό. Όχι όμως όλες. Γιατί, όπως ψιθυρίζουν στην αγορά όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και καταστάσεις, υπάρχουν ακόμη διοικήσεις που αντιμετωπίζουν την κυβερνοασφάλεια περίπου ως… υπερβολή των ειδικών.
Οι ίδιες κακές γλώσσες επιμένουν ότι μεγάλη επιχείρηση με ισχυρές αναφορές στη «χώρα του Δράκου» εμφανίζεται αυτή την περίοδο ιδιαίτερα εκτεθειμένη ψηφιακά, παρά τα συνεχή προειδοποιητικά καμπανάκια. Και δεν πρόκειται, λένε, για έλλειψη τεχνογνωσίας ή οικονομικών πόρων. Το πρόβλημα φέρεται να ξεκινά από την κορυφή της πυραμίδας.
Ο επικεφαλής και βασικός μέτοχος της εταιρείας φέρεται να αντιμετωπίζει κάθε σχετική εισήγηση με τη γνωστή λογική του παντογνώστη επιχειρηματία: «Εγώ τα ξέρω όλα, σε μένα δεν πρόκειται να συμβεί». Μόνο που αυτή ακριβώς η αλαζονεία είναι που έχει οδηγήσει διεθνώς ακόμη και πολυεθνικούς γίγαντες σε οδυνηρές περιπέτειες.
Γιατί στην εποχή των οργανωμένων ψηφιακών επιθέσεων, το μεγαλύτερο κενό ασφαλείας δεν είναι πάντα το λογισμικό. Συχνά είναι η ίδια η νοοτροπία της διοίκησης.
Εφιάλτης οι πραγματικές αξίες των ακινήτων σε σχέση με τα ιστορικά υψηλά του 2008
Το λιγότερο τρομακτικές για το πού θα μπορούσαν να φτάσουν οι τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα ήταν οι επισημάνσεις ανώτατων στελεχών της Trastor για τα τρέχοντα δεδομένα της ελληνικής κτηματαγοράς.
Στο πλαίσιο δημοσιογραφικής παρουσίασης των οικονομικών στοιχείων της ΑΕΕΑΠ και των προοπτικών της, αναφέρθηκε μεταξύ άλλων ότι μπορεί οι σημερινές τιμές των ακινήτων στην Ελλάδα να έχουν φτάσει σε ονομαστική αξία τα επίπεδα του 2008, αν όμως συνυπολογιστεί ο πληθωρισμός των 20 σχεδόν χρόνων που έχουν περάσει από τότε, οι πραγματικές αξίες βρίσκονται στο 36% του 2008 στα επαγγελματικά και στο 27% στα οικιστικά ακίνητα!.
Δηλαδή ούτε λίγο ούτε πολύ σύμφωνα με τα λεγόμενα των διοικητικών στελεχών της Trastor τα ακίνητα στην Ελλάδα έχουν ακόμα περιθώρια περίπου 70% για να φτάσουν τα ιστορικά υψηλά που έπιασαν λίγο πριν την κρίση του 2009… Προφανώς αν συμβεί κάτι τέτοιο αυτό θα αποτελέσει την οριστική ταφόπλακα στα όνειρα του μέσου νοικοκυριού να αποκτήσει κάποια στιγμή ένα κεραμίδι καθώς ακόμα και στα σημερινά επίπεδα τιμών βλέπει την αγορά ενός νεόδμητου ακινήτου (κυριολεκτικά) με το κυάλι…
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου