Τις τελευταίες ημέρες παρακολουθούμε ακόμη μία καλοστημένη επικοινωνιακή «παρέλαση» στο Υπουργείο Υγείας.Φωτογραφίες, χαμόγελα, δηλώσεις αισιοδοξίας και πανηγυρισμοί από τοπικούς κυβερνητικούς βουλευτές δίπλα στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου, με φόντο τις νέες προκηρύξεις θέσεων γιατρών στο Νοσοκομείο Σερρών.
Μόνο που πίσω από τις κάμερες και τα δελτία Τύπου υπάρχει μια πραγματικότητα πολύ διαφορετική.Μια πραγματικότητα που οι Σερραίοι γνωρίζουν καλά, γιατί τη βιώνουν καθημερινά στα επείγοντα, στις ατελείωτες αναμονές, στις ελλείψεις προσωπικού, στις εξοντωτικές εφημερίες και στην αγωνία αν θα υπάρχει γιατρός διαθέσιμος όταν τον χρειαστούν.
Και ακριβώς γι’ αυτό προκαλεί εύλογα ερωτήματα η βιασύνη ορισμένων να μιλήσουν ήδη για «ενίσχυση» και «στήριξη» του νοσοκομείου, την ώρα που βρισκόμαστε ακόμη στη διαδικασία προκήρυξης θέσεων.Διότι οι προκηρύξεις δεν είναι προσλήψεις.Οι ανακοινώσεις δεν είναι στελέχωση.
Και οι φωτογραφίες στο Υπουργείο δεν θεραπεύουν την κατάρρευση της δημόσιας υγείας.
Η κοινωνία δεν έχει ανάγκη από πολιτική σκηνοθεσία.Έχει ανάγκη από αλήθεια.Γιατί το πραγματικό ερώτημα δεν είναι αν προκηρύχθηκαν 11 θέσεις ιατρών. Το πραγματικό ερώτημα είναι:* πόσες από αυτές θα καλυφθούν τελικά,
* πόσοι γιατροί θα αποδεχθούν να έρθουν στις Σέρρες,
* σε ποιες κλινικές θα υπηρετήσουν,
* και κυρίως αν αυτές οι θέσεις αρκούν για να καλύψουν το τεράστιο κενό που έχει δημιουργηθεί εδώ και χρόνια.
Αλήθεια, πόσες οργανικές θέσεις γιατρών προβλέπει σήμερα το οργανόγραμμα του Νοσοκομείου Σερρών;Πόσες είναι κενές;
Πόσοι γιατροί αποχώρησαν την τελευταία πενταετία λόγω συνταξιοδότησης, παραίτησης ή μετακίνησης;
Και σε τι ποσοστό οι σημερινές προκηρύξεις αντικαθιστούν αυτούς που έφυγαν;
Γιατί αν επί χρόνια το νοσοκομείο χάνει προσωπικό με ταχύτερο ρυθμό από αυτόν που αναπληρώνεται, τότε δεν μιλάμε για «ενίσχυση».Μιλάμε για μια διαρκή διαχείριση της υποβάθμισης.
Και αυτό είναι το πολιτικό πρόβλημα που επιχειρείται να κρυφτεί πίσω από τις πανηγυρικές αναρτήσεις και τις στημένες φωτογραφίες.Το Νοσοκομείο Σερρών δεν αποδυναμώθηκε μέσα σε μία μέρα.Η σημερινή εικόνα είναι αποτέλεσμα μιας μακράς πολιτικής απαξίωσης του ΕΣΥ, με υποχρηματοδότηση, εξαντλητικές συνθήκες εργασίας, χαμηλά κίνητρα και γιατρούς που είτε εγκαταλείπουν τη δημόσια υγεία είτε φεύγουν στο εξωτερικό.
Και αντί να υπάρξει μια ειλικρινής αποτίμηση της κατάστασης, βλέπουμε για ακόμη μία φορά την ίδια επικοινωνιακή συνταγή:να παρουσιάζεται ως «μεγάλη επιτυχία» μια διαδικασία που ούτε έχει ολοκληρωθεί ούτε φυσικά έχει κριθεί στην πράξη.Μόνο που οι Σερραίοι δεν ζουν μέσα στις ανακοινώσεις.Ζουν μέσα στην πραγματικότητα του νοσοκομείου.Ξέρουν τι σημαίνει να μην υπάρχουν επαρκείς αναισθησιολόγοι.Ξέρουν τι σημαίνει να λειτουργούν κλινικές στα όρια της ασφάλειας.
Ξέρουν τι σημαίνει να στηρίζεται το σύστημα στην αυταπάρνηση των λίγων που απέμειναν.
Και γι’ αυτό η κοινωνία δεν ζητά άλλες φωτογραφίες από το Υπουργείο Υγείας.
Ζητά γιατρούς στις κλινικές.
Ζητά πλήρη στελέχωση.
Ζητά αξιοπρέπεια στη δημόσια περίθαλψη.
Και πάνω απ’ όλα, ζητά να σταματήσει η πολιτική υποτίμηση της νοημοσύνης της.
Γράφει ο Παρατηρητικός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου