Το βαθύ Xάσμα Τραμπ – Σι που αποκαλύφθηκε στο Πεκίνο

 

Πίσω από τα χαμόγελα και τις πολυτελείς υποδοχές στο Πεκίνο, η συνάντηση Τραμπ-Σι εξελίχθηκε σε μια παρτίδα γεωπολιτικού σκακιού με άνισους όρους

Προσωπική γοητεία εναντίον γεωπολιτικών ορίων: Η συνάντηση Τραμπ-Σι στο Πεκίνο αποκάλυψε μια νέα, εύθραυστη ισορροπία τρόμου. Ενώ ο Αμερικανός πρόεδρος πόνταρε τα πάντα στις προσωπικές σχέσεις και τις κολακείες, ο Κινέζος ηγέτης ύψωσε κόκκινες γραμμές για την Ταϊβάν, ξεκαθαρίζοντας πως η εποχή που η Κίνα αντιμετωπίζει τις ΗΠΑ ως ισότιμη υπερδύναμη -και όχι ως υποδεέστερο παίκτη- είναι πλέον εδώ.

Για τον Πρόεδρο Τραμπ, η πρώτη ημέρα της επίσκεψής του στο Πεκίνο ήταν αφιερωμένη αποκλειστικά στην προσωπική σχέση μεταξύ του ίδιου και του Σι Τζινπίνγκ. «Είστε ένας σπουδαίος ηγέτης», είπε στον οικοδεσπότη του, τον οποίο συχνά δηλώνει ότι θαυμάζει για τον «ισχυρό» έλεγχο που ασκεί σε ένα έθνος 1,4 δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Θερμό το κλίμα στο επίσημο δείπνο στο Πεκίνο

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Σι αφιέρωσε ελάχιστο χρόνο στις κολακείες. Ο πειθαρχημένος Κινέζος ηγέτης επιδόθηκε αμέσως στον καθορισμό των ορίων. Η κόκκινη γραμμή ήταν η Ταϊβάν, καθιστώντας σαφές ότι η προσπάθεια προσέγγισης του Τραμπ θα μπορούσε να «συντριβεί κατά την απογείωση» εάν εκείνος παρέμβει στην προσπάθεια της Κίνας να ελέγξει το νησί αναφέρει η ανάλυση των New York Times.

Η στιγμή φάνηκε να αποτυπώνει τη νέα ισορροπία μεταξύ των δύο αντιπάλων. Ο Σι εμφανίστηκε απόλυτα προσηλωμένος στο «σενάριο», αφήνοντας καμία αμφιβολία ότι, παρά τα οικονομικά προβλήματα της Κίνας, η στιγμή που η χώρα ενεργεί ως ισότιμη υπερδύναμη έχει πλέον φτάσει.

Η αντίθεση στο ύφος των δύο ηγετών

Σε κάθε βήμα, ο Τραμπ ακουγόταν συμφιλιωτικός, το ακριβώς αντίθετο από τον τρόπο που παρουσιάζει την Κίνα στις ΗΠΑ. Ο Σι, αν και χαμογελαστός, ήταν αθόρυβα πιο συγκρουσιακός.

Αυτή η απόσταση κατέδειξε τη νέα αυτοπεποίθηση που έχει υιοθετήσει ο Κινέζος ηγέτης, καθώς παρακολουθεί τις Ηνωμένες Πολιτείες να βυθίζονται σε νέες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Η «Παγίδα του Θουκυδίδη» και η στρατηγική σταθερότητα

Από την πλευρά του ο Σι επέστρεψε στο δικό του μάντρα: για να μην μετατραπεί ο ανταγωνισμός σε σύγκρουση, τα δύο έθνη πρέπει να αποφύγουν την «Παγίδα του Θουκυδίδη». Πρότεινε μια γνώριμη λύση: να σταματήσει η συζήτηση περί ανταγωνισμού και να δοθεί έμφαση στη «σταθερότητα», ένα χαρακτηριστικό διακυβέρνησης που σπάνια συνδέεται με τον Τραμπ.

Τι μας διδάσκει η «Παγίδα του Θουκιδίδη»

Επιχειρηματικά deals και διπλωματικές αποκλίσεις

Η αντίθεση με το στυλ του Τραμπ -όπου οι σύνοδοι κορυφής γίνονται πρωτίστως για άμεσες «συμφωνίες»- ήταν έντονη. Ο Τραμπ έφερε μαζί του στελέχη επιχειρήσεων αναζητώντας πρόσβαση στην αγορά, όμως ο Σι δεν ανταποκρίθηκε με αντίστοιχη ομάδα, εστιάζοντας περισσότερο στη στρατηγική «ανακωχή».

Η επόμενη μέρα

Υπήρχαν και παράφωνες νότες: η αμερικανική πλευρά μίλησε για τη φεντανύλη, αλλά δεν ανέφερε την Ταϊβάν ή τη συσσώρευση πυρηνικών όπλων της Κίνας.

Η πραγματική δοκιμασία θα έρθει στις τελευταίες κατ’ ιδίαν συναντήσεις, όπου ο Τραμπ θα προσπαθήσει να επιβάλει τη δική του εκδοχή των γεγονότων, ενώ το Πεκίνο θα παραμείνει πιο συγκρατημένο.