Οι Πανελλαδικές εξετάσεις στην εποχή της Τεχνητής Νοημοσύνης: Ένα σύστημα που εξετάζει το χθες για να επιλέξει το αύριο.
*Άρθρο του Φώτη Αλεξόπουλου
Η ελληνική εκπαίδευση βρίσκεται μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση,
ίσως τη μεγαλύτερη μετά την είσοδο των ηλεκτρονικών υπολογιστών στα σχολεία. Η Τεχνητή Νοημοσύνη έχει ήδη εισβάλει στις σχολικές αίθουσες και στην καθημερινότητα των μαθητών. Από την Α΄ Γυμνασίου μέχρι και την Γ΄ Λυκείου, χιλιάδες νέοι χρησιμοποιούν καθημερινά εργαλεία AI για να αναζητούν πληροφορίες, να επιλύουν ασκήσεις, να οργανώνουν τη μελέτη τους και να κατανοούν σύνθετες έννοιες.Κάποιοι αντιμετωπίζουν αυτή την εξέλιξη ως απειλή. Η πραγματικότητα όμως είναι διαφορετική: η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν αποτελεί παρένθεση της ιστορίας, αλλά τη νέα πραγματικότητα της εκπαίδευσης, της οικονομίας και της κοινωνίας.
Το πραγματικό πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη της AI. Το πρόβλημα είναι ότι το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα συνεχίζει να λειτουργεί σαν να μην υπάρχει.
Πώς είναι δυνατόν ένας μαθητής να εκπαιδεύεται επί έξι συνεχόμενα χρόνια σε ένα περιβάλλον όπου η χρήση ψηφιακών εργαλείων θεωρείται φυσιολογική και πολλές φορές απαραίτητη και ξαφνικά, σε μία και μόνο ημέρα, να καλείται να αποδείξει την αξία του απομονωμένος σε μια αίθουσα, χωρίς κανένα εργαλείο, με μοναδικό κριτήριο την αναπαραγωγή γνώσεων μέσα σε λίγες ώρες;
Το ερώτημα δεν είναι αν οι μαθητές μπορούν να ανταποκριθούν στις Πανελλαδικές εξετάσεις. Το ερώτημα είναι αν οι Πανελλαδικές εξετάσεις μπορούν πλέον να ανταποκριθούν στους μαθητές του 21ου αιώνα.
Το σημερινό μοντέλο αξιολόγησης σχεδιάστηκε για μια εποχή όπου η πληροφορία ήταν σπάνια και η αποστήθιση αποτελούσε συγκριτικό πλεονέκτημα. Σήμερα, η πληροφορία βρίσκεται παντού και είναι διαθέσιμη μέσα σε δευτερόλεπτα. Αυτό που αποκτά αξία δεν είναι η απομνημόνευση αλλά η κρίση, η ανάλυση, η σύνθεση και η δημιουργική αξιοποίηση της γνώσης.
Η αγορά εργασίας δεν ζητά πλέον ανθρώπους που αποστηθίζουν δεδομένα. Ζητά ανθρώπους που μπορούν να αξιολογούν πληροφορίες, να λύνουν προβλήματα, να συνεργάζονται με την τεχνολογία και να λαμβάνουν αποφάσεις σε ένα διαρκώς μεταβαλλόμενο περιβάλλον.
Κι όμως, η ελληνική πολιτεία εξακολουθεί να επιλέγει τους αυριανούς επιστήμονες, μηχανικούς, οικονομολόγους και γιατρούς με εξετάσεις που σχεδιάστηκαν για τις ανάγκες μιας άλλης εποχής.
Αν δεν υπάρξουν άμεσες αλλαγές, το χάσμα ανάμεσα στο σχολείο και στην πραγματική ζωή θα μεγαλώνει συνεχώς. Τα παιδιά θα εκπαιδεύονται για έναν κόσμο ψηφιακό και διασυνδεδεμένο, ενώ θα αξιολογούνται με εργαλεία του περασμένου αιώνα.
Η συζήτηση επομένως δεν μπορεί να περιορίζεται στο πώς θα περιοριστεί η χρήση της Τεχνητής Νοημοσύνης από τους μαθητές. Η πραγματική πολιτική συζήτηση αφορά το πώς θα επανασχεδιαστεί ολόκληρο το σύστημα αξιολόγησης και εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση.
Η συνεχής αξιολόγηση, οι ερευνητικές εργασίες, τα προσωπικά portfolios, οι εξετάσεις επίλυσης πραγματικών προβλημάτων και η αξιολόγηση της κριτικής σκέψης αποτελούν πλέον αναγκαιότητα και όχι επιλογή.
Η Ελλάδα δεν μπορεί να εκπαιδεύει μαθητές του 2035 και να τους εξετάζει με κριτήρια του 1985.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη δεν είναι η αρρώστια της εκπαίδευσης, όπως συχνά ακούγεται. Είναι ο καθρέφτης που αποκαλύπτει τις αδυναμίες ενός εκπαιδευτικού συστήματος που αρνείται να εξελιχθεί.
Και όσο η πολιτεία καθυστερεί να ανοίξει αυτή τη συζήτηση, τόσο πιο πιθανό είναι να βρεθούμε μπροστά σε μια γενιά μαθητών που θα γνωρίζει να λειτουργεί στον κόσμο του αύριο, αλλά θα κρίνεται με τους κανόνες του χθες.
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν πρέπει να αλλάξουν οι Πανελλαδικές εξετάσεις.
Το ερώτημα είναι αν το πολιτικό σύστημα έχει το θάρρος να παραδεχθεί ότι οι Πανελλαδικές, όπως τις γνωρίζουμε σήμερα, ανήκουν ήδη στο παρελθόν.
****Οικονομολόγος -Μέλος του Οικονομικού Επιμελητηρίου Ελλάδος με αριθμό Μητρώου : 0140857/99
Πιστοποιημένος Μέντορας της Γενικής Γραμματείας Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους /Μηχανισμός Έγκαιρης Προειδοποίησης με Αριθμό Μητρώου 1777
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου