Απίστευτο φιάσκο 1,2 εκατομμυρίων ευρώ! Το λάθος που αποκαλύφθηκε τέσσερα χρόνια μετά

 

Αν κάποιος έψαχνε ένα παράδειγμα για το πώς ένα έργο εκατομμυρίων μπορεί να μετατραπεί σε υπόθεση που προκαλεί απορίες, γέλιο αλλά και οργή, ίσως δεν χρειάζεται να κοιτάξει πιο μακριά από τα Ιωάννινα. Εκεί, ένα έργο ύψους 1,2 εκατομμυρίων ευρώ, το οποίο παρουσιάστηκε ως η νέα εποχή στην ανακύκλωση, παραμένει ουσιαστικά ανενεργό. Και ο λόγος που αποκαλύφθηκε προκαλεί αίσθηση. Χρειάστηκαν σχεδόν τέσσερα χρόνια για να διαπιστωθεί ότι το απορριμματοφόρο που αγοράστηκε… δεν είναι συμβατό με τους υπόγειους κάδους που επίσης αγοράστηκαν στο ίδιο έργο.

Η αποκάλυψη έπεσε σαν «βόμβα» στη συνεδρίαση λογοδοσίας του Δημοτικού Συμβουλίου και άνοιξε έναν νέο κύκλο αντιπαράθεσης γύρω από ένα έργο που αντί να αποτελεί πρότυπο ανακύκλωσης, εξελίσσεται σε χαρακτηριστικό παράδειγμα καθυστερήσεων και αστοχιών.

Ένα έργο εκατομμυρίων που έμεινε στα χαρτιά

Η ιστορία ξεκινά τον Σεπτέμβριο του 2022, όταν η τότε Οικονομική Επιτροπή του Δήμου Ιωαννιτών ενέκρινε τις τεχνικές προδιαγραφές και τους όρους του διαγωνισμού για ένα φιλόδοξο πρόγραμμα ανακύκλωσης, συνολικού προϋπολογισμού 1,2 εκατ. ευρώ, με χρηματοδότηση από το πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης»

.Το σχέδιο προέβλεπε τη δημιουργία έντεκα σύγχρονων Γωνιών Ανακύκλωσης, τέσσερις υπόγειες και έξι υπέργειες εγκαταστάσεις με «έξυπνο» εξοπλισμό, καθώς και την προμήθεια δύο ειδικών απορριμματοφόρων που θα εξυπηρετούσαν το νέο σύστημα.

Στόχος ήταν η ενίσχυση της ανακύκλωσης, η μείωση των απορριμμάτων που οδηγούνται σε ταφή και η εξοικονόμηση πόρων για τον Δήμο και τους δημότες.

Στην πράξη όμως, το φιλόδοξο σχέδιο δεν λειτούργησε ποτέ όπως είχε σχεδιαστεί.

Η δοκιμή αποκάλυψε το λάθος

Το μεγαλύτερο σοκ ήρθε όταν πραγματοποιήθηκε η δοκιμαστική λειτουργία του εξοπλισμού, μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου παραλαβής τον Οκτώβριο του 2025.

Τότε, σύμφωνα με όσα παρουσιάστηκαν στο Δημοτικό Συμβούλιο, διαπιστώθηκε ότι το απορριμματοφόρο με τον γερανό ανύψωσης δεν μπορούσε να εξυπηρετήσει τους υπόγειους κάδους που είχαν ήδη εγκατασταθεί.

Με απλά λόγια, δύο βασικά κομμάτια του ίδιου έργου δεν «μιλούσαν» μεταξύ τους.

Το εύλογο ερώτημα που γεννήθηκε ήταν ένα. Πώς είναι δυνατόν να ολοκληρώνεται ένα τόσο μεγάλο έργο χωρίς να έχει προηγηθεί έλεγχος συμβατότητας του βασικού εξοπλισμού;

Μέχρι σήμερα δεν υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα για την διόρθωση και πλήρη ενεργοποίησή του. Έτσι, ένα έργο που φιλοδοξούσε να αλλάξει την καθημερινότητα των πολιτών παραμένει, προς το παρόν, ένα ακριβό σχέδιο που περιμένει ακόμη να αποδείξει στην πράξη την αξία του. Αλήθεια, θα υπάρξουν κυρώσεις για τις αστοχίες;