Τα επίσημα δεδομένα του Ευρωπαϊκού Συστήματος Πληροφοριών για τις Δασικές Πυρκαγιές (EFFIS – Copernicus) είναι αμείλικτα καθώς καταδεικνύουν ότι από το 2019 έως και το 2026 έχουν καεί στην Ελλάδα 473.908 εκτάρια, δηλαδή περίπου 4,7 εκατομμύρια στρέμματα!
Αυτό αντιστοιχεί στο 3,57% της συνολικής έκτασης της χώρας. Η Ελλάδα κατατάσσεται τρίτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε ποσοστό καμένης γης, πίσω μόνο από την Πορτογαλία (8,03%) και την Κύπρο (5,58%).
Ο μέσος όρος της ΕΕ την ίδια περίοδο είναι μόλις 1,04%.
Η χώρα μας καίγεται δηλαδή με ρυθμό τρεισήμισι φορές υψηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο.Αυτή η περίοδος συμπίπτει σχεδόν απόλυτα με τη διακυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Επτά ολόκληρα χρόνια. Επτά αντιπυρικές περίοδοι. Εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα δάσους, γεωργικής γης και οικοσυστημάτων έγιναν στάχτη.
Και η κυβέρνηση συνεχίζει να μιλά για «πρωτοφανή ετοιμότητα», για «μεγαλύτερες επενδύσεις από ποτέ» και για «κλιματική κρίση» ως κύρια αιτία για τις πυρκαγιές.
Άλλες μεσογειακές χώρες με παρόμοιες κλιματικές συνθήκες και ανάλογο ανάγλυφο δεν καταγράφουν τέτοια ποσοστά.
Η διαφορά δεν βρίσκεται στον καιρό. Βρίσκεται στην πρόληψη, στον καθαρισμό των δασών, στη συντήρηση δασικών δρόμων, στην ύπαρξη επαρκών αντιπυρικών ζωνών, στην επάνδρωση της Πυροσβεστικής και στην έγκαιρη εναέρια επέμβαση.
Η κυβέρνηση έχει διαθέσει σημαντικούς πόρους – μεταξύ άλλων από το Ταμείο Ανάκαμψης – στο πρόγραμμα «ΑΙΓΙΣ» και σε άλλες δράσεις.
Ωστόσο, η πραγματικότητα στο πεδίο διαψεύδει τις εξαγγελίες. Πυροσβέστες εργάζονται σε συνθήκες εξάντλησης, τα πυροσβεστικά εναέρια μέσα παραμένουν ανεπαρκή ή αχρησιμοποίητα λόγω έλλειψης προσωπικού, ενώ μεγάλα μέτωπα (Εύβοια, Έβρος, Ρόδος, Δυτική Αττική, Πόρτο Γερμενό) αφήνουν πίσω τους εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα καμένης γης και ανθρώπινες απώλειες.
Η πολιτική επιλογή είναι σαφής: Έμφαση στην καταστολή αφού ξεσπάσει η φωτιά, και όχι στην πρόληψη πριν αυτή ξεκινήσει.
Η «ατομική ευθύνη» των πολιτών και η «κλιματική κρίση» χρησιμοποιούνται συστηματικά ως ασπίδα για να αποφευχθεί η συζήτηση περί κρατικής ευθύνης.
Όταν όμως το 3,6% της επικράτειας έχει ήδη γίνει στάχτη μέσα σε επτά χρόνια, η αποτυχία δεν είναι πλέον στατιστικό στοιχείο. Είναι πολιτική ευθύνη.
Η Ελλάδα δεν καίγεται επειδή «έτσι είναι η μοίρα της». Καίγεται επειδή επί επτά χρόνια η πρόληψη παρέμεινε δευτερεύουσα προτεραιότητα, ο μηχανισμός δεν αναβαθμίστηκε ουσιαστικά και οι διαδοχικές καταστροφές αντιμετωπίστηκαν κυρίως ως επικοινωνιακό πρόβλημα.
Τα δεδομένα του Copernicus δεν επιδέχονται ερμηνεία. Αποτελούν καταγραφή. Και η καταγραφή αυτή βαραίνει αποκλειστικά την κυβέρνηση που είχε την ευθύνη όλα αυτά τα χρόνια.
Κατάταξη χωρών με βάση το ποσοστό καμένης έκτασης σε σχέση με τη συνολική επιφάνεια της χώρας
• Πορτογαλία
Καμένη έκταση 2019-2026: 737.846 εκτάρια
Ποσοστό επικράτειας: 8,03%
Θέση: 1η
• Κύπρος
Καμένη έκταση 2019-2026: 31.902 εκτάρια
Ποσοστό επικράτειας: 5,58%
Θέση: 2η
• Ελλάδα
Έκταση χώρας: 13.257.480 εκτάρια
Καμένη έκταση 2019-2026: 473.908 εκτάρια (περίπου 4,74 εκατομμύρια στρέμματα)
Ποσοστό επικράτειας: 3,57%
Μέσος ετήσιος όρος: 63.345 εκτάρια
Καμένη έκταση το 2026 (μέχρι την καταγραφή): 30.493 εκτάρια
Θέση: 3η στην ΕΕ
• Ισπανία
Καμένη έκταση: 1.307.348 εκτάρια
Ποσοστό: 2,58%
• Ρουμανία
Καμένη έκταση: 524.570 εκτάρια
Ποσοστό: 2,20%
Ιταλία
Καμένη έκταση: 602.937 εκτάρια
Ποσοστό: 2,00%
• Κροατία
Καμένη έκταση: 107.070 εκτάρια
Ποσοστό: 1,88%
• Βουλγαρία
Καμένη έκταση: 138.441 εκτάρια
Ποσοστό: 1,24%
• Γαλλία
Καμένη έκταση: 320.074 εκτάρια
Ποσοστό: 0,58%
• Συνολική καμένη έκταση σε όλη την ΕΕ (2019-2026): περίπου 4.330.404 εκτάρια
• Μέσος όρος ΕΕ ως ποσοστό της επικράτειας: 1,04% – 1,047%
Η Ελλάδα καταγράφει ποσοστό σχεδόν 3,5 φορές υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ. Παρά το ότι δεν είναι η πρώτη σε απόλυτο αριθμό καμένων εκταρίων (η Ισπανία έχει περισσότερα), βρίσκεται στην τρίτη θέση σε ποσοστό σε σχέση με το μέγεθος της επικράτειάς της.
Τα δεδομένα καλύπτουν κυρίως την περίοδο 2019-2025 πλήρως, με μερική καταγραφή για το 2026.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου