Αν η μανιταρόπιτα βγει σωστά, το πρώτο πράγμα που προσέχεις δεν είναι τα μανιτάρια. Είναι το φύλλο που σπάει στο κόψιμο και, αμέσως μετά, η γέμιση που μένει δεμένη στη θέση της αντί να σκορπίζει στο πιάτο. Αυτή ακριβώς είναι η ισορροπία που πετυχαίνει η συγκεκριμένη συνταγή: τραγανό φύλλο εξωτερικά και μια πλούσια, ζουμερή αλλά σταθερή γέμιση με μανιτάρια, πιπεριές, τυριά και μυρωδικά.
Τα μανιτάρια έχουν από μόνα τους αρκετή υγρασία και γι’ αυτό το σωστό σοτάρισμα είναι ίσως το πιο σημαντικό στάδιο. Θέλουμε να μαγειρευτούν καλά μαζί με το κρεμμύδι, τις πιπεριές και το καρότο, μέχρι να εξατμιστούν τα περισσότερα υγρά τους. Έτσι η πίτα δεν θα «νερώσει» στο ψήσιμο και τα κάτω φύλλα θα παραμείνουν τραγανά.
Η γέμιση αποκτά ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον από τον συνδυασμό των μυρωδικών. Θυμάρι, ρίγανη, γλυκιά πάπρικα και λίγος κουρκουμάς δίνουν στα μανιτάρια πιο βαθιά γεύση, ενώ ο φρέσκος μαϊντανός προστίθεται προς το τέλος για να διατηρήσει το άρωμά του. Η πιπεριά Φλωρίνης φέρνει μια ελαφριά γλυκύτητα, το καρότο στρογγυλεύει τη γεύση και τα ντοματίνια προσθέτουν την απαραίτητη φρεσκάδα.
Αυτό που κάνει όμως τη συγκεκριμένη μανιταρόπιτα με τυριά διαφορετική από μια απλή πίτα λαχανικών είναι το μείγμα αυγών, γάλακτος και κορν φλάουρ. Αγκαλιάζει τα λαχανικά και τα τυριά και βοηθά τη γέμιση να δέσει στο ψήσιμο, χωρίς να γίνει στεγνή ή βαριά.
Με έξι λεπτά φύλλα, τρία κάτω και τρία επάνω, η αναλογία φύλλου και γέμισης παραμένει σωστή. Το αποτέλεσμα είναι μια χορταστική σπιτική πίτα που μπορεί να σταθεί τόσο ως κυρίως γεύμα όσο και κομμένη σε μικρότερα κομμάτια στο τραπέζι.
Υλικά
2 αυγά
1 μεγάλη πιπεριά Φλωρίνης
110 γρ. διάφορα τριμμένα τυριά
1 καρότο, τριμμένο
2 κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο μαϊντανό
520 γρ. μανιτάρια
70 γρ. γάλα εβαπορέ ή άλλο γάλα
1 πράσινη πιπεριά
6 λεπτά σπιτικά φύλλα ή άλλο φύλλο της επιλογής μας
60 γρ. φέτα, θρυμματισμένη
1 σκελίδα σκόρδο
2 κουταλιές της σούπας ελαιόλαδο, συν επιπλέον για τα φύλλα
2 ξερά κρεμμύδια
3 ντοματίνια, ψιλοκομμένα
30 γρ. γάλα
1 κουταλιά της σούπας κορν φλάουρ
Γλυκιά πάπρικα
Ρίγανη
Θυμάρι
Κουρκουμάς
Αλάτι
Πιπέρι
Εκτέλεση
Καθαρίζουμε καλά τα μανιτάρια και τα ψιλοκόβουμε. Ψιλοκόβουμε επίσης τα κρεμμύδια, τις πιπεριές, το σκόρδο και τον μαϊντανό, ενώ τρίβουμε το καρότο.
Ζεσταίνουμε το ελαιόλαδο σε μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι σε μέτρια φωτιά και προσθέτουμε πρώτα τα κρεμμύδια. Τα σοτάρουμε μέχρι να μαλακώσουν και να αρχίσουν να γίνονται διάφανα.
Ρίχνουμε την πιπεριά Φλωρίνης, την πράσινη πιπεριά, το τριμμένο καρότο και το σκόρδο και συνεχίζουμε το σοτάρισμα για λίγα λεπτά.
Προσθέτουμε τα ψιλοκομμένα μανιτάρια και δυναμώνουμε ελαφρώς τη φωτιά. Ανακατεύουμε τακτικά μέχρι να μαλακώσουν και να εξατμιστεί σημαντικό μέρος από τα υγρά που θα βγάλουν.
Αλατοπιπερώνουμε και προσθέτουμε γλυκιά πάπρικα, λίγο κουρκουμά, ρίγανη και θυμάρι. Ανακατεύουμε καλά ώστε τα αρώματα να μοιραστούν σε όλη τη γέμιση.
Προσθέτουμε τον μαϊντανό και τα ψιλοκομμένα ντοματίνια, ανακατεύουμε για λίγο ακόμη και αποσύρουμε το τηγάνι από τη φωτιά. Αφήνουμε τη γέμιση να πέσει αρκετά σε θερμοκρασία πριν συνεχίσουμε.
Σε ένα μπολ χτυπάμε τα αυγά μαζί με τα 70 γρ. γάλα και μια μικρή πρέζα αλάτι. Ρίχνουμε το μείγμα μέσα στη γέμιση και προσθέτουμε τα τριμμένα τυριά και τη θρυμματισμένη φέτα.
Σε ξεχωριστό ποτήρι διαλύουμε καλά το κορν φλάουρ στα 30 γρ. γάλα, φροντίζοντας να μη μείνουν σβόλοι, και το προσθέτουμε και αυτό στη γέμιση. Ανακατεύουμε μέχρι όλα τα υλικά να ενωθούν ομοιόμορφα.
Λαδώνουμε ένα στρογγυλό ταψί 30 εκ. και στρώνουμε τα πρώτα τρία φύλλα, λαδώνοντας ελαφρά ανάμεσά τους και αφήνοντας τις άκρες να εξέχουν.
Αδειάζουμε τη γέμιση και την απλώνουμε ομοιόμορφα σε όλη την επιφάνεια. Σκεπάζουμε με τα υπόλοιπα τρία φύλλα, βάζοντας λίγο ελαιόλαδο ανάμεσα στις στρώσεις.
Γυρίζουμε τις άκρες των φύλλων προς το εσωτερικό του ταψιού και λαδώνουμε καλά την επιφάνεια.
Ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 190°C μέχρι η πίτα να αποκτήσει ομοιόμορφο, βαθύ χρυσαφένιο χρώμα και το φύλλο να γίνει τραγανό.
Μόλις βγει από τον φούρνο, την αφήνουμε για περίπου 10-15 λεπτά πριν την κόψουμε. Αυτή η μικρή αναμονή επιτρέπει στη γέμιση να σταθεροποιηθεί και τα κομμάτια να βγουν όμορφα χωρίς να διαλυθούν.
Για ακόμη πιο τραγανό αποτέλεσμα, αφήνουμε τη γέμιση να χάσει όσο περισσότερη υγρασία γίνεται στο τηγάνι πριν τη βάλουμε στα φύλλα. Επίσης δεν την τοποθετούμε ποτέ καυτή μέσα στο ταψί, γιατί ο ατμός μπορεί να μαλακώσει τα κάτω φύλλα. Με το αλάτι χρειάζεται μέτρο, αφού τόσο η φέτα όσο και τα υπόλοιπα τυριά προσθέτουν αρκετή αλμύρα.
Το καλύτερο κομμάτι είναι ίσως εκείνο από την άκρη: έχει περισσότερο τραγανό φύλλο, λίγη καραμελωμένη γέμιση στις άκρες και όλη τη νοστιμιά των μανιταριών και των τυριών συγκεντρωμένη σε μία μπουκιά. Και αν περισσέψει, την επόμενη μέρα ένα σύντομο ζέσταμα στον φούρνο την επαναφέρει πολύ κοντά στην πρώτη στιγμή που βγήκε από το ταψί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου