Σε συντονισμένες ειρωνικές επιθέσεις κατά του Έλληνα Πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και της «Ασπίδας του Αχιλλέα» προχωρούν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης.
Με άρθρα γνώμης στις εφημερίδες Yeni Şafak και Hürriyet, Τούρκοι αναλυτές και αρθρογράφοι επιστρατεύουν χλευαστικό ύφος, παραλληλισμούς με την ελληνική μυθολογία, αλλά και τις γνωστές αναθεωρητικές αιτιάσεις της Άγκυρας περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.
Yeni Şafak: Χλευασμός, «κουτσαβακισμοί» και απειλές για τα νησιά
Στην εφημερίδα Yeni Şafak, ο αρθρογράφος Μεχμέτ Σεκέρ υπογράφει ένα άρθρο με τον εξαιρετικά ειρωνικό τίτλο «Ο Μίτσο πήρε φόρα» («Miço aşka geldi»), χρησιμοποιώντας λαϊκίστικη και υποτιμητική γλώσσα κατά του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Αφορμή για την επίθεση αποτελούν οι δηλώσεις της Αθήνας σχετικά με το κυριαρχικό δικαίωμα της Ελλάδας για την επέκταση των χωρικών υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, καθώς και το δικαίωμα της χώρας να ενισχύει την άμυνά της.
Ο Τούρκος αρθρογράφος αναφέρει χαρακτηριστικά: «Ο Μητσοτάκης πήρε ξαφνικά φόρα, ενθουσιάστηκε. Άρχισε να μιλάει σαν νταής (külhanbeyi) που βγαίνει αργά το βράδυ από την ταβέρνα του Γιώργου (Yorgo’nun meyhanesi), παραπατάει στον δρόμο και φωνάζει “έλα!” (heyyt)».
Η επιλογή των συγκεκριμένων εκφράσεων από τον Τούρκο αρθρογράφο δεν είναι τυχαία, καθώς επιστρατεύει παραδοσιακά τουρκικά στερεότυπα και λαϊκές εκφράσεις με στόχο τη γελοιοποίηση του Έλληνα Πρωθυπουργού.
Για παράδειγμα, το «birden aşka geldi» (πήρε ξαφνικά φόρα) είναι ιδιωματισμός που χρησιμοποιείται για κάποιον που ενθουσιάζεται υπερβολικά, παίρνει θάρρος ή «αρπάζεται» χωρίς ουσιαστικό λόγο. Το «külhanbeyi» (νταής) είναι ένας ιστορικός όρος της οθωμανικής αυτοκρατορίας, που περιγράφει τον «μάγκα του πεζοδρομίου» στην Κωνσταντινούπολη, τον γραφικό τσαμπουκά ή το κουτσαβάκι, ο οποίος επιδεικνύει προκλητική συμπεριφορά στον δρόμο. Επίσης, το «Yorgo’nun meyhanesi» (η ταβέρνα του Γιώργου) είναι ένα κλασικό στερεοτυπικό μοτίβο στη λαϊκή τουρκική κουλτούρα για την περιγραφή ελληνικού καφενείου ή ταβέρνας. Τέλος, το «heyyt» (έλα) είναι μια χαρακτηριστική κραυγή πρόκλησης που χρησιμοποιούσαν οι νταήδες στα σοκάκια.
«Τι είπε; Δήλωσε ότι “διατηρούν το δικαίωμα να επεκτείνουν τα όρια των χωρικών υδάτων στα 12 μίλια”. Έτσι είναι, πράγματι διατηρείται. Είναι τόσο καλά κρυμμένο [το δικαίωμα αυτό], που όσο κι αν ψάξουν δεν θα το βρουν. Κι αν κατά τύχη το βρουν, είναι βέβαιο ότι θα βρουν και τον μπελά τους», συνεχίζει ο Σεκέρ.
«Η Τουρκία αντιδρά στη συγκέντρωση στρατού και όπλων στα νησιά από την Ελλάδα. Το ότι δεν αναλαμβάνουμε αμέσως δράση οφείλεται στην υπομονή μας».
Στη συνέχεια, επαναφέρει το αφήγημα της Άγκυρας περί παραβίασης της Συνθήκης των Παρισίων του 1947 και της απαίτησης για αποστρατιωτικοποίηση, ενώ προειδοποιεί την Ελλάδα να μην βασίζεται στην αμυντική συνεργασία με το Ισραήλ.
«Όμως ο Μίτσο αξιολογεί λάθος την υπομονή μας. Και δεν μένει εκεί, αλλά λέει: “Η Ελλάδα δεν θα ζητήσει άδεια από κανέναν για το πώς θα εξοπλιστεί”».
«Κοίτα εδώ, Μίτσο, κοίτα κατά εδώ. Δεν σου λέμε ότι θα σου δώσουμε ή δεν θα σου δώσουμε άδεια. Δεν το έχεις καταλάβει;», προσθέτει ο αρθρογράφος.
«Υπάρχουν οι υπογραφές που μπήκαν στη Συνθήκη των Παρισίων του 1947. Αυτές οι υπογραφές δεν μπήκαν τσάμπα. Υπάρχει ο όρος να μην διατηρούνται στρατεύματα και όπλα στα νησιά μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Τα νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς προκαλούν προβλήματα εξαιτίας μυαλών που βρίσκονται σε ανήθικο καθεστώς».
Και καταλήγει: «Ας πούμε ακόμα δύο κουβέντες για το καλό του Μίτσο και της Ελλάδας: Μην παρασύρεστε από τα λόγια του Ισραήλ και μην εμπιστεύεστε υπερβολικά την “Ασπίδα του Αχιλλέα”. Εμείς ξέρουμε το αδύνατο σημείο του Αχιλλέα».
Hürriyet: Παραλληλισμοί με τον «Τιτανικό» και την «Αχίλλειο Πτέρνα»
Σε διαφορετικό ύφος, αλλά με τον ίδιο αντικειμενικό στόχο, ο αρθρογράφος Αχμέτ Χακάν της εφημερίδας Hürriyet εστιάζει στην ονομασία του αμυντικού προγράμματος «Ασπίδα του Αχιλλέα».
Υπό τον τίτλο «Η ασπίδα είναι καλή, αλλά τι γίνεται με την πτέρνα;», ο Χακάν επιχειρεί μια αλληγορική αποδόμηση της αμυντικής συμφωνίας με το Ισραήλ, επικαλούμενος την ελληνική μυθολογία αλλά και την… κινηματογραφική ταινία «Τροία».
Ο Αχμέτ Χακάν σημειώνει στο άρθρο του: «Στην ιστορία της ελληνικής μυθολογίας για τον Αχιλλέα, υπάρχει τόσο μια ασπίδα όσο και μια πτέρνα.
Ασπίδα: Ο Αχιλλέας πηγαίνει στον Τρωικό Πόλεμο. Η μητέρα του φτιάχνει μια ασπίδα για αυτόν. Μια ασπίδα από χρυσό, ασήμι και χαλκό. Μια ασπίδα για να τον προστατεύει από σπαθιά, βέλη και δόρατα.
Πτέρνα: Για να κάνει τον Αχιλλέα αθάνατο όσο ήταν ακόμα μωρό, η μητέρα του τον βούτηξε σε ένα ιερό ποτάμι. Επειδή όμως τον κρατούσε από την φτέρνα την ώρα που τον βουτούσε, το τμήμα της φτέρνας του σώματός του δεν έγινε αθάνατο», σημειώνει ο Χακάν.
«Το έργο “Ασπίδα του Αχιλλέα”, που υπεγράφη μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ, παίρνει το όνομά του από την προστατευτική ασπίδα που ετοίμασε η μητέρα του Αχιλλέα. Η “ασπίδα” είναι καλή, αλλά υπάρχει και το μέρος της “πτέρνας” που πρέπει να ληφθεί υπόψη», προειδοποιεί.
«Η μεγαλύτερη αδυναμία του Αχιλλέα ήταν η φτέρνα του. Η φτέρνα είναι το πιο αδύναμο, το πιο ευάλωτο και το πιο επιρρεπές στο να πληγεί. Και όταν αναφέρεται ο Αχιλλέας, αυτό που έρχεται στο μυαλό περισσότερο από μια ασπίδα είναι η φτέρνα του».
«Από την οπτική γωνία της φτέρνας… Το να ονομάζεται το αμυντικό έργο μεταξύ Ισραήλ και Ελλάδας “Επιχείρηση Ασπίδα του Αχιλλέα”… φέρνει λίγο στο μυαλό την ιδέα να ονομάσεις ένα γιγαντιαίο πολεμικό πλοίο “Τιτανικό”», σημειώνει με ειρωνικό ύψος.
Ο αρθρογράφος καταλήγει με μια καυστική παρατήρηση για τον τρόπο με τον οποίο το τουρκικό κοινό μαθαίνει την ελληνική μυθολογία.
«Πώς ξέρουμε για τον Αχιλλέα; Αν έχετε δει την ταινία “Τροία”, θα ξέρετε τον Αχιλλέα. Το ξέρετε ακόμα κι αν δεν έχετε διαβάσει ούτε μια γραμμή ελληνικής μυθολογίας. Στην ταινία “Τροία”, ο Μπραντ Πιτ υποδύθηκε τον Αχιλλέα, τον διάσημο πολεμιστή της μυθολογίας. Η ελληνική μυθολογία γίνεται ταινία τόσο συχνά… Τώρα μαθαίνουμε βλέποντας, όχι διαβάζοντας».
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου