Η ΦΤΩΧΕΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ MOIPA. ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ.

 

«Ελλάδα, ψωροκώσταινα». Η παλιά φράση επιστρέφει κάθε φορά που οι δείκτες ανάπτυξης ανεβαίνουν, αλλά τα νοικοκυριά αδυνατούν να βγάλουν τον μήνα.

Κάτι δεν πάει καλά. Και δεν φταίει η μοίρα.

Η χώρα δεν στερείται πλούτου. Έχει γη, νερά, γόνιμο φυσικό περιβάλλον, ενεργειακό πλούτο, πολιτισμό, γνώση και ανθρώπους που δημιουργούν.

Της λείπουν το σχέδιο, η διαφάνεια, η λογοδοσία και το δίκαιο μοίρασμα.

Η Ευρώπη γεμίζει τον κουμπαρά ποικιλοτρόπως. Αν όμως είναι τρύπιος, ποιος λογοδοτεί;

Την ώρα που το καθεστώς μετρά θετικούς δείκτες ανάπτυξης, ο πολίτης μετρά απλήρωτους λογαριασμούς και μέρες μέχρι τη μισθοδοσία.

ποιος ωφελείται;

Ποιος (τους) ελέγχει;

Ποιος λογοδοτεί;

Η ανάπτυξη που δεν φτάνει στο τραπέζι είναι αριθμός χωρίς κοινωνικό αντίκρισμα.

Το κοινό καλό δεν είναι σύνθημα. Είναι δικαιοσύνη

Ο Αριστοτέλης το έθεσε στον πυρήνα της πολιτικής. Σήμερα, μοιάζει να έχει χαθεί στα ψιλά γράμματα..

Το αντίδοτο στη φτώχεια είναι η παραγωγή, η διαφάνεια, η λογοδοσία και η δίκαιη κατανομή του πλούτου.

Η μοίρα δεν αλλάζει με μοιρολόγια. Αλλάζει με μοίρασμα!

Στην πράξη.

Ζωη Βαιοπούλου