Πισίνες με το τσουβάλι σε ένα νησί που μετράει το νερό με το σταγονόμετρο! Κάπως έτσι θα μπορούσε να περιγράψει κανείς το ξενοδοχειακό σχέδιο που παρουσιάστηκε για το Καλό Αμπέλι της Σερίφου και κατάφερε να σηκώσει θύελλα αντιδράσεων πριν ακόμη πέσουν οι πρώτες υπογραφές για την υλοποίησή του. Είκοσι πισίνες σε μια πεντάστερη επένδυση, μέσα σε περιοχή Natura 2000, σε ένα από τα νησιά των Κυκλάδων που γνωρίζουν πολύ καλά τι σημαίνει λειψυδρία. Κι αν κάποιοι φαντάζονταν ξαπλώστρες, κοκτέιλ και βουτιές, το δημοτικό συμβούλιο είχε διαφορετική άποψη.
Το αποτέλεσμα; Το σχέδιο της DNA Hospitality Group ΙΚΕ για ξενοδοχειακή μονάδα προϋπολογισμού περίπου 5 εκατ. ευρώ βρέθηκε αντιμέτωπο με ένα ηχηρό τοπικό μπλόκο. Οι πισίνες έγιναν το μεγάλο αγκάθι και η πολυτελής φιλοδοξία μετατράπηκε σε δύσκολη εξίσωση για τους επενδυτές.
Και εδώ αρχίζουν τα ενδιαφέροντα. Πώς ακριβώς σχεδιάζεται ένα συγκρότημα με 20 πισίνες σε έναν τόπο που παλεύει με την επάρκεια του νερού; Ποιος έκρινε ότι μια τέτοια επιλογή είναι συμβατή με τις ιδιαιτερότητες της Σερίφου; Και κυρίως, πόσο εύκολο είναι να περάσει ένα τέτοιο σχέδιο όταν υπάρχουν συγκεκριμένοι περιβαλλοντικοί και πολεοδομικοί περιορισμοί;
Είκοσι πισίνες και όποιος αντέξει… Το νερό ποιος θα το πληρώσει;
Στο επίκεντρο βρίσκεται η DNA Hospitality Group ΙΚΕ, η οποία φιλοδοξεί να αναπτύξει ένα πολυτελές ξενοδοχειακό συγκρότημα στο Καλό Αμπέλι. Το σχέδιο περιλαμβάνει ούτε μία ούτε δύο, αλλά 20 κολυμβητικές δεξαμενές, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις σε τοπικό επίπεδο.
Και μπορεί οι πισίνες να αποτελούν αγαπημένο συστατικό της πολυτελούς φιλοξενίας, όμως στη Σέριφο τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά. Το νησί δεν διαθέτει ανεξάντλητα αποθέματα νερού για να εξυπηρετεί κάθε νέα τουριστική φαντασίωση. Ιδιαίτερα τους καλοκαιρινούς μήνες, όταν οι επισκέπτες αυξάνονται θεαματικά, η υδροδότηση αποτελεί ένα από τα πιο ευαίσθητα ζητήματα για κατοίκους και επιχειρήσεις.
Έτσι, η πρόβλεψη για 20 πισίνες έπεσε σαν σπίρτο σε μπαρουταποθήκη. Οι αντιδράσεις δεν άργησαν να φουντώσουν, με το δημοτικό συμβούλιο να μην εγκρίνει την προώθηση του σχεδιασμού όπως παρουσιάστηκε.
Και σαννα μην έφτανε το ζήτημα του νερού, υπάρχει και η περιβαλλοντική παράμετρος. Η έκταση βρίσκεται σε περιοχή του δικτύου Natura 2000, κάτι που ανεβάζει ακόμη περισσότερο τον πήχη των απαιτήσεων και των περιορισμών.
Βεβαίως, υπάρχει και μια λεπτομέρεια που δύσκολα περνά απαρατήρητη. Το συνολικό επενδυτικό κόστος υπολογίζεται σε περίπου 5 εκατ. ευρώ, την ώρα που το σχέδιο περιλαμβάνει 20 πισίνες και τις υπόλοιπες υποδομές μιας πεντάστερης ξενοδοχειακής μονάδας. Πώς ακριβώς έχει υπολογιστεί ο λογαριασμός; Ένα ερώτημα που εύλογα προκαλεί συζητήσεις, χωρίς βέβαια να υπάρχουν επαρκή στοιχεία για ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με το πραγματικό κόστος κατασκευής.
Το Προεδρικό Διάταγμα του 2002 τους χαλάει τα σχέδια
Το πρόβλημα, πάντως, δεν περιορίζεται στις αντιδράσεις των κατοίκων ή στην αγωνία για τα αποθέματα νερού. Στην υπόθεση υπάρχει και ένα θεσμικό εμπόδιο που κάνει τα πράγματα ακόμη πιο περίπλοκα.
Ο δήμαρχος Σερίφου έφερε στο προσκήνιο το Προεδρικό Διάταγμα του 2002, επισημαίνοντας ότι προβλέπεται, υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, η δυνατότητα κατασκευής μίας μόνο πισίνας.
Με άλλα λόγια, ανάμεσα στις 20 δεξαμενές που προβλέπει το επενδυτικό πλάνο και σε όσα επιτρέπει το συγκεκριμένο κανονιστικό πλαίσιο φαίνεται να υπάρχει μεγάλη απόσταση.
Και εδώ βρίσκεται το πραγματικό αγκάθι. Οι επενδύσεις στις Κυκλάδες δεν μπορούν να σχεδιάζονται σαν να πρόκειται για απέραντες εκτάσεις χωρίς περιορισμούς. Κάθε νησί έχει τις δικές του αντοχές, τις δικές του ανάγκες και, φυσικά, τους δικούς του κανόνες.
Η πολυτέλεια είναι ασφαλώς καλοδεχούμενη όταν συνοδεύεται από επενδύσεις, θέσεις εργασίας και αναβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Όταν όμως ο σχεδιασμός συγκρούεται με την προστασία του περιβάλλοντος και την επάρκεια βασικών αγαθών, το ερώτημα δεν είναι πόσο εντυπωσιακό θα είναι το ξενοδοχείο, αλλά εάν μπορεί να σταθεί χωρίς να επιβαρύνει τον τόπο.
Ποιοι είναι οι Dino Alexakis και Alexia Sheinman
Πίσω από την DNA Hospitality Group βρίσκονται δύο πρόσωπα με επαγγελματική διαδρομή στον χώρο της φιλοξενίας και του σχεδιασμού πολυτελών ακινήτων.
Ο Dino Alexakis έχει διατελέσει Country Director της Selina στην Ελλάδα, ενώ η Alexia Sheinman δραστηριοποιείται στον σχεδιασμό πολυτελών κατοικιών και ξενοδοχειακών μονάδων, με επαγγελματική βάση τη Νέα Υόρκη.
Για τους δύο επιχειρηματίες, η Σέριφος δεν αποτελεί απλώς ακόμη ένα τουριστικό σχέδιο. Είναι το πρώτο ιδιόκτητο ξενοδοχειακό project που επιχειρούν να αναπτύξουν. Μόνο που η συγκεκριμένη πρεμιέρα δεν εξελίσσεται ακριβώς όπως θα την ήθελαν.
Αντί για πανηγυρικές ανακοινώσεις και προετοιμασίες για την υποδοχή των πρώτων επισκεπτών, το σχέδιο βρίσκεται αντιμέτωπο με σοβαρά ερωτήματα για τη νομιμότητα, την περιβαλλοντική συμβατότητα και τη διαχείριση των υδάτινων πόρων.
Το εάν θα επιστρέψουν με έναν εντελώς διαφορετικό σχεδιασμό, εάν θα περιορίσουν τις πισίνες ή εάν θα επιμείνουν στην αρχική τους πρόταση, μένει να φανεί.
Πάντως, στη Σέριφο το μήνυμα ήταν σαφές. Μπορεί να θέλεις να χτίσεις πεντάστερο ξενοδοχείο, να προσφέρεις ιδιωτικές βουτιές και να πουλήσεις πολυτέλεια με θέα στο Αιγαίο, αλλά δεν μπορείς να αγνοείς τις αντοχές του νησιού.
Γιατί άλλο το luxury στα διαφημιστικά φυλλάδια και άλλο η πραγματικότητα στις Κυκλάδες. Και στην προκειμένη περίπτωση, οι 20 πισίνες αποδείχθηκαν πολύ βαθιά νερά για την πρώτη μεγάλη επιχειρηματική βουτιά της DNA Hospitality Group!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου