Το θέμα με το καλώδιο ηλεκτρικής διασύνδεσης Ελλάδας και Κύπρου απασχολεί ιδιαιτέρως την επικαιρότητα. Το γαλλικό ερευνητικό πλοίο πήρε την άδεια που έπρεπε από Αθήνα και Λευκωσία και όχι από την Τουρκία, η οποία απλά ενημερώθηκε όπως συμβαίνει με παράκτια κράτη.
Άλλωστε υπάρχουν ακόμα και Τούρκοι αναλυτές που παραδέχονται πλέον πως το γεγονός ότι ενημερώθηκε η Τουρκία σε σχέση με τις έρευνες για την πόντιση του υποθαλάσσιου καλωδίου σε περιοχή ανάμεσα σε Κρήτη, Κάρπαθο και Κάσο μέχρι τα όρια της Κυπριακής ΑΟΖ, δεν συνιστά σε καμία των περιπτώσεων αποδοχή του τουρκολιβυκού μνημονίου.
Τι σκοπό έχουν όμως πραγματικά οι Τούρκοι στο πλαίσιο των επικοινωνιακών τους τεχνασμάτων;
Στην πραγματικότητα δεν μπορούν να μην γνωρίζουν πως το τουρκολιβυκό μνημόνιο, το οποίο παραβιάζει χώρο κυριαρχικών δικαιωμάτων Ελλάδας και Αιγύπτου, δεν θα γίνει από την μία στιγμή στην άλλη ευρέως αποδεκτό, την ώρα που έχει καταδικαστεί από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία δεν φημίζεται, παρεμπιπτόντως, για τα φιλελληνικά της αισθήματα.
Αυτή την στιγμή παίζεται ένα πόκερ με την Τουρκία να θέλει να βγει κερδισμένη. Πώς ελπίζει να το καταφέρει αυτό; Θέτοντας ποσοτικά μεγάλο και φαινομενικά ανέφικτο αριθμό αξιώσεων, ώστε να πάρει αυτά που πραγματικά θέλει ως πρώτο βήμα της όποιας αλλαγής status quo επιθυμεί (βλ. για παράδειγμα Καστελόριζο).
Πιθανή εγκατάλειψη του παρανόμου τουρκολιβυκού μνημονίου θα επικοινωνηθεί από την Τουρκία ως υποχώρηση από κάτι που δήθεν δικαιούται και δεν αποκλείεται να ζητήσει να υποχωρήσει και η Ελλάδα. Μόνο που μια τέτοιου είδους υποχώρηση για την Άγκυρα δεν θα κοστίσει ουσιαστικά τίποτα, ενώ η Αθήνα θα έχει να χάσει.
Οι Τούρκοι κινούνται πολυδιάστατα, δημιουργούν γεωπολιτικές «πλεκτάνες» και περιμένουν σε μία από αυτές να πέσει η χώρα μας, στην οποία ιστορικά ασκούν πίεση, προκειμένου αυτή να μην ανακάμψει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου