και στο σκοτάδι του μυαλού άδειασα σκέψεις.
Μέτρησα εικόνες και σιωπές,
και συνταγιές κλεμένες
για τις επόμενες γενιές κουτσουρεμένες.
Κουρεύουν οι κομώτριες τις τρίχες
και τις κολάνε της βουλής οι αετονύχες
Τους βλέπω από μακρυά ο καραφλός
πέφτω τ' ανάσκελα απ' την ζήλια μου ο φτωχός....
Και τρέχω πάω να φτάσω την αράδα
για να προλάβω να φάω τη φασολάδα
Γιατί απ' τις τρίχες που χω χάσει
ότι να βρω δεν θα με φτάσει.
Μου πήραν την tv και το βραχιόλι
με κέρασαν να πιώ και βιτριόλι
σκοτώσαν την ελπίδα στην ζωή μου
τώρα κοιτάζω την κασσίδα καραφλή μου.
Ρε ανάποδα πηγαίνω μα θα φτάσω
Το κόμπλεξ μου αυτό να ξεπεράσω
για να γεμίσω τις καράφλες τους με τρίχες
μη τις χαρίσουνε ξανά σε αετονύχες!
Eleni Halvadaki
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου